menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van J.Ch.. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019, oktober 2019, november 2019, december 2019, januari 2020, februari 2020, maart 2020, april 2020, mei 2020, juni 2020, juli 2020, augustus 2020

Imperium - Robert Harris (2006) 4,0

13 juli, 21:00 uur

Een jaar of twee geleden las ik Pompeii en tot mijn milde verbazing wist Harris mij te interesseren voor vulkanen en aquaducten - geen van beide onderwerpen die mij tot dan toe geboeid hadden. Sindsdien ben ik altijd benieuwd geweest of Harris hetzelfde voor elkaar zou weten te krijgen met het rechtssysteem van de Romeinse republiek. Het korte antwoord: jazeker.

Daarbij wel wat kanttekeningen. Ik denk dat ik bovengemiddeld geïnteresseerd ben in de Romeinse tijd, terwijl ik er tegelijkertijd niet bijzonder veel verstand van heb. Dat maakt de kans groot dat een boek in deze setting mij waarschijnlijk weet aan te spreken én dan ook nog spannend blijft omdat ik niet goed weet hoe het zal eindigen. Cicero ken ik heel vaag nog uit Terentia, maar het is jaren geleden dat ik dat las, en in Porcia, Vrouw van Brutus, dat ik beter ken, blijft hij erg op de achtergrond. Maar zijn reputatie als briljante selfmade man kende ik in ieder geval wel. Hoe dan ook, de voorafkans dat dit boek mij zou bevallen is waarschijnlijk een stuk groter dan voor een heleboel andere mensen. Het is echter een onderschatting van Harris' prestatie om dit als enige verklaring te geven voor mijn waardering van dit boek.

Wat zo moeilijk is in historische romans is zorgen dat de lezer voldoende context heeft om het verhaal te begrijpen, en er tegelijkertijd voor te zorgen dat die expositie op een natuurlijke manier met het verhaal verheven wordt. Harris doet dit handig door het verhaal te laten vertellen door Tiro. Tiro staat dichtbij de actie maar is er niet het middelpunt van, en als secretaris van een politicus is het niet verwonderlijk dat hij feitelijk en gedetailleerd is. Hoewel hij het soms ook gewoon vermakelijk lijkt te vinden om een willekeurig feit mede te delen (dat een verkiezing ongeldig verklaard kan worden als iemand een insult krijgt bijvoorbeeld), wat mijns inziens alleen maar bijdraagt aan de levendigheid van het verhaal. Soms legt Harris juist vrij weinig uit (ik weet nog steeds niet wat nu het verschil is tussen een praetor en een aediel) en omdat ik nieuwsgierig ben vind ik dat nog wel eens jammer, maar ik heb ook gemerkt dat het voor het volgen van het verhaal niet veel uitmaakt.

Ik-persoon Tiro is waarschijnlijk bewust een weinig uitgesproken personage gemaakt. Cicero is een fascinerend figuur, al zij het iemand die je liever op een klein afstandje bewondert dan dat je hem zou willen zijn - precies wat Harris doet door ons via Tiro naar hem te laten kijken. Harris weet ook zijn andere personages bijzonder raak neer te zetten: de gedesillusioneerde idealist Lucius, broer Quintus met een net niet helemaal kloppend idee over zijn eigen belangrijkheid, de snobistische Crassus, de nu al angstaanjagende Caesar, en nog veel meer. Absolute favoriet is Terentia, die wordt geïntroduceerd als 'lelijk, voornaam en rijk'. Ze is vinnig en licht ontvlambaar, maar als Cicero een van die zeldzame momenten heeft dat hij het niet meer ziet zitten, is zij de enige die hem er weer bovenop weet te krijgen. Tiro vraagt zich heel terloops af hoe ver Terentia het met haar verstand zou hebben geschopt als ze geen vrouw was geweest, en ik denk dat dat een heel goede vraag is.

Zoals ik eerder heel geïnteresseerd las over de werking van vulkanen maar daar vervolgens weinig van heb onthouden, zo zal ik waarschijnlijk ook niet heel veel onthouden van het politieke gekonkel in de nadagen van de Romeinse republiek. Ik vond de vele namen ook erg moeilijk om uit elkaar te houden, iets waar ik toch niet snel last van heb. Desondanks heb ik er toch echt van Imperium genoten. Het proces tegen Verres, de truc van het wegstemmen van de tribuun die zijn veto wil uitspreken tegen een wet, de verschillende verkiezingen die altijd met een schimmige samenzwering gepaard lijken te gaan; Harris houdt een enorme vaart in het verhaal en weet altijd de balans tussen geschiedenisles en menselijk drama te behouden. Heel erg knap. Ik kijk erg uit naar de komende delen.

» details   » naar bericht  » reageer