menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van J.Ch.. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019

Crime du Comte Neville, Le - Amélie Nothomb (2015) 3,5

Alternatieve titel: De Misdaad van Graaf Neville, 15 september, 21:12 uur

stem geplaatst

» details  

Red Tent, The - Anita Diamant (1997) 2,5

Alternatieve titel: De Rode Tent, 11 september, 19:40 uur

Tegenvaller. Het verhaal van Dina, de enige dochter van aartsvader Jakob, is een van de meest dramatisch interessante geschiedenissen in de Bijbel, en daarbij relatief onbekend. Een jonge vrouw, opgegroeid te midden van een dozijn broers, wordt verkracht/verleid/geschaakt door een prins, leidend tot een bloedbad; dat is mijns inziens een prima opzet voor een roman. De uitwerking door Anita Diamant laat echter te wensen over.

In het begin was ik juist hoopvol. Het eerste deel richt zich op de verhalen van Dina’s moeder-tantes. In de roman zijn niet alleen Leah en Rachel zussen, ook Bilha en Zilpa zijn hun onwettige zussen. Jakob trouwt dus met vier zussen – een fascinerend gegeven dat Diamant prima uitwerkt. De onderlinge relaties zijn stuk voor stuk gecompliceerd en interessant. Ondanks de uitgebreidheid van de familie slaagt Diamant erin om de meeste leden een onderscheidende persoonlijkheid te geven; geen geringe prestatie. Dit eerste deel heb ik dan ook in korte tijd en met veel plezier gelezen.

Tot mijn verbazing zakt het verhaal vervolgens in op het moment dat Dina haar intrede doet. Ze is de verteller, de ik-persoon, en je zou denken dat die positie haar het personage maakt met wie je het meest meevoelt. Dina blijkt echter een vrij vaag personage dat mij al snel in de weg stond: ik wilde dat het verhaal zich weer ging richten op de rivaliteit en loyaliteit tussen Jakobs vrouwen.

Een tweede teleurstelling was de uitwerking van Het Grote Drama: de moord op Sichem door Dina’s broers. Allereerst vond ik de liefdesgeschiedenis zelf totaal niet overtuigend. Tieners die na vrijwel geen interactie geloven dat ze voorbestemd zijn om altijd samen te zijn en vervolgens alle verstand achter zich laten hebben nooit op mijn sympathie kunnen rekenen. Waar de Bijbel best nog wel wat ruimte biedt om te speculeren of Dina nu verkracht of verleid werd, maakt Diamant het een goedkope romance. Het daaropvolgende bloedbad neemt welgeteld een hele pagina in beslag, waarna Dina haar hele familie vervloekt (waarbij het mij overigens niet duidelijk is waarom ze dit zonder aanzien des persoons doet terwijl vele familieleden hierbij helemaal niet betrokken waren) en de benen neemt. Heel kort stipt de schrijver nog aan hoe het vervolgens met de familie gaat; een samenvatting die boeiender blijkt dan de ruim 100 pagina’s die dan nog volgen bij elkaar. Dina’s belevenissen in Egypte konden mijn aandacht nauwelijks vasthouden.

De derde teleurstelling is het einde. De moord op Sichem is het zwaartepunt van het verhaal en hoewel het goed te begrijpen is dat je daarna nog een stuk boek te gaan hebt om te zien hoe het de betrokkenen nadien vergaat, kan het toch niet de bedoeling zijn dat de rest van het boek saai is. Ik had verwacht dat Dina’s hereniging met Jozef en hun gezamenlijke terugkeer naar hun vader zou leiden tot iets van een climax, een catharsis, wat dan ook. Maar nee. De toch al kleurloze persoonlijkheid van Dina ondergaat geen merkbare verandering. En de enige herkenning die ze krijgt is een korte monoloog van Juda die vanuit het niets komt en die nergens toe leidt. De andere broers zijn of dood, of spelen totaal geen rol meer in het verhaal. Dina reist het hele eind naar haar vader zonder ook maar een poging te doen om hem te spreken te krijgen. Na alles wat ik ‘geïnvesteerd’ in bepaalde personages voelde ik me eerlijk gezegd bekocht.

Kort gezegd een boek met een prima concept en een hoopgevend begin, maar uiteindelijk een teleurstellende uitwerking en een van de slechtere eindes die ik in lange tijd gelezen heb. Wat jammer.

» details   » naar bericht  » reageer