Ik ben blij dat ik doorgelezen heb, waar ik mij aan het begin aan stoorde werd uiteindelijk een logische component: wanneer ik het hele plaatje van de geschiedenis van de auteur eenmaal rond had, werd juist door steeds de persoonlijke ervaring te betrekken, het geheel objectiever en beter te begrijpen.

Wat overblijft is een boekje dat ervoor heeft gezorgd dat ik permanent anders tegen armoede en mensen in armoede in Nederland aan zal kijken. Enige minpunt is dat sommige paragrafen als een herhaling van zetten beginnen te voelen op het eind, maar dat wijt ik dan maar aan het feit dat het bestrijden van armoede en waarschijnlijk dan ook de beschrijving ervan, nu eenmaal een holistische benadering vereist

4*

Ik heb erg genoten van The Art of Fielding. Een boek dat me een aantal nachten wat uren gekost heeft omdat ik het niet weg kon leggen.

Kan me wel vinden in wat Pythia zegt. Ook ik vond de sentimenten soapy aandoen en ik vond het baseballverhaal met Henry en Mike met afstand de meest interessante verhaallijn.

Wat ik één van de sterkste punten in het boek vond was de sfeer die er opgeroepen wordt van het wat kneuterige, afgelegen maar gezellige Westish College. Een plek waar ik best nog eens naar terug wil keren.

Maar boek van het jaar of literair hoogstandje? Nee, dat niet.

4*