menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Robsessie. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022

Brood en Spelen - Bart Chabot (2002) 2,5

25 februari, 16:03 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,0 sterren

» details  

Barndom: Erindringer - Tove Ditlevsen (1967) 4,0

Alternatieve titel: Kindertijd, 16 februari, 16:14 uur

stem geplaatst

» details  

Jaar Waarin Mijn Vader Stierf, Het - Rob van Essen (2006) 4,0

14 februari, 16:30 uur

stem geplaatst

» details  

Tsjetirje Dnja - Vsevolod Garsjin (1877) 4,0

Alternatieve titel: Vier Dagen, 5 februari, 15:19 uur

stem geplaatst

» details  

Littekens - Patricia De Martelaere (1991) 4,0

3 februari, 21:00 uur

stem geplaatst

» details  

Eenzaamheid in Eindeloos Meervoud: Over het Oeuvre van Jeroen Brouwers - Lodewijk Verduin (2021) 4,5

1 februari, 10:48 uur

Als je voor het eerst een boek van een schrijver leest dan staat dat boek vaak op zichzelf. Naarmate je meer gaat lezen van diezelfde schrijver zie je steeds meer parallellen: overkoepelende thema's, personages met dezelfde karaktertrekken, fascinaties voor bepaalde historische gebeurtenissen. Je gaat de boeken inhoudelijk met elkaar verbinden, je ziet ontwikkelingen in vorm, en beetje bij beetje kom je meer over de schrijver te weten. Als je daarna nóg meer gaat lezen, dwars door tijd en vorm, vroeg werk, recent werk, essays, romans, kladbloek, autobiografisch, citaten... dan raak je het wel eens kwijt. Hoe zat dat ook alweer? Gebeurde dit nou voor of na? Hoe dacht hij hier over? Wat was er nou waar en wat niet? Wat vond ik hier zelf eigenlijk van?

En dan heb je dit boek, Eenzaamheid in eindeloos meervoud. Een feest der hekenning. Verduin plaatst alle puzzelstukjes van het al maar uitdijende Universum Brouwers weer op de juiste plaats en doet dat ook nog eens in de juiste chronologische volgorde. Alle grote en minder grote werken komen aan bod. Veel bekends en minder bekend. Verduin weet het allemaal mooi aan elkaar te verbinden en op een hele prettige manier op te schrijven. Mooier en gestructureerder dan ik soms mijn eigen gedachtes kan verwoorden. (Om dit laatste wat te ontwikkelen is een van mijn voornemens om bij ieder boek dat ik dit jaar lees iets te schrijven. Mag dat eigenlijk? Een voornemen dat niet genoemd is in het voornemens-topic?)

Om nog terug te komen op wat hierboven al besproken was, tussen eRCee en mij, over de lengte van het boek: het was precies goed zo. Het boek behandelt nadrukkelijk alleen het werk van Brouwers. Je ontkomt er dan niet aan om ook wat over zijn privéleven te leren: Indië, Brussel, Exel, Anne Walravens, etc. Zoals het onderwerp van deze studie zelf eens schreef:

(reactie op ander bericht)



In dit citaat, de wens dat de boeken de schrijver overleven, de angst om vergeten te worden, lezen we natuurlijk ook een van de grote motivaties voor het schrijven van De Laatste Deur en Winterlicht . Hoewel dat eerste boek ook weer een andere oorsprong kent: de vele zelfdodingen in de directe omgeving van de schrijver, waaronder Anne Walravens. "Niets bestaat dat niet iets anders aanraakt", Bezonken Rood . Enfin, het moge duidelijk zijn.

Dit essay van Verduin zorgt ervoor dat ik nog meer respect heb gekregen voor het oeuvre van Jeroen Brouwers als samenhangend geheel, voor zijn enorme toewijding aan het schrijven, en voor het prachtige werk dat daaruit is voortgekomen.

Met ontzettend veel plezier gelezen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Oefeningen in Nergens bij Horen. Over Jean Améry - Jeroen Brouwers (1995) 4,0

1 februari, 09:49 uur

Treurige 'biografie' over filosoof en schrijver Jean Améry, geboren Hans Mayer. Kind uit een joods gezin, maar niet-joods opgevoed. Aanhanger van de Wiener Kreis maar daar nooit deel van uitmakend. Op de vlucht voor het Naziregime, maar nooit kunnen aarden in België. Vier verschillende concentratiekampen van binnen gezien, waarin hij onder andere een barak deelde met Primo Levi. Levi schreef later nog een essay over Améry.

Volgens Brouwers viel Améry in vrijwel alle facetten van zijn leven tussen wal en schip, wat ook de titel verklaart. Dit kwam mooi, en bizar, tot uiting in een gebeurtenis waarbij Améry, deel uitmakend van een verzetsgroepje tussen 1940 en 1943, een vergadering had in hun hoofdkwartier. In hetzelfde gebouw, een verdieping lager, waren ook Duitse soldaten gestationeerd. Een soldaat kon de slaap niet vatten door het gebonk en gepraat boven zijn hoofd, stormde de trap op, stapte vloekend de ruimte binnen, en schreeuwde dat iederen stil moest zijn omdat hij en zijn kameraden vermoeid waren van hun nachtdienst. De verzetsgroep muisstil achterlatend, in doodsangst. Améry merkte daarover op:

(reactie op ander bericht)



Uiteindelijk kwam hij dus toch terecht in vier verschillende kampen, waar hij gruwelijk werd gemarteld. Hij zou nooit meer hetzelfde zijn daarna.

(reactie op ander bericht)



In oktober 1978 overleed Jean Améry, hij nam zijn eigen leven.

» details   » naar bericht  » reageer