menu

Hier kun je zien welke berichten timbo_ als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Diner, Het - Herman Koch (2009)

3,0
Niet het meesterwerk waarop ik gehoopt en ook wel een beetje gerekend had. Het uitgangspunt is natuurlijk ijzersterk maar daar blijft het ook wel een beetje bij. Dat komt vooral door de extreem ongeloofwaardige personages. Ik snap alle lof voor Het Diner dan ook echt niet want de beweegredenen van de hoofdrolspelers zijn meermaals zo ver gezocht en zo slecht beargumenteerd dat ik er in ieder geval totaal niet in mee kon gaan.

Verder dan 3 sterren kom ik dan ook niet.

Ensaio Sobre a Cegueira - José Saramago (1995)

Alternatieve titel: De Stad der Blinden

5,0
Ik heb het boek vanmiddag uitgelezen en had in eerste instantie een bijzonder negatief gevoel bij het boek. Niet dat het boek niet prachtig vond, want dat was het wel degelijk, maar meer dat het me somber stemde. Nu een paar uur later ben ik werkelijk 180 graden gedraaid. Eigenlijk is, hoewel het onder het lezen zelden zo voelt, het gewoonweg een bijzonder hoopvol stemmend boek. Mijn gevoel nu is er een van Als mensen in de meest erbarmelijke omstandigheden maar volledig op elkaar durven blijven vertrouwen is er altijd hoop. Ik geef er meteen eerlijk bij toe dat ik deze gevoelens van hoop tijdens de groepsverkrachtingen en andere mensonterende momenten niet had en dat ik op momenten het boek het liefst weg had gegooid om nooit meer op te pakken. Een ander punt wat me erg aanspreekt is de manier waarop de schrijver schrijft. Ik heb het eerlijk gezegd nooit eerder gezien dat iemand geen punten schrijft maar wel constant met hoofdletters begint ,maar ondanks dat het in het begin vreemd aandeed vond ik het steeds meer iets toevoegen aan het boek. Helaas voor de Stad der Blinden was het boek dat ik hiervoor las echter ook een meesterwerk en ik denk dat ik mede daarom ook een klein puntje van kritiek heb. Zoals namelijk in zoveel goede boeken wordt er ook in Stad der Blinden te weinig aandacht besteeds aan de bijpersonages. Je merkt het eigenlijk nauwelijks maar vanwege het contrast met mijn vorige boek (Opwindvogelkronieken) viel het me na afloop op. De vrouw van de oogarts, Het meisje met de zonnebril, de man met het zwarte oogkapje en de oogarts en de hond van de tranen allen zijn ijzersterke personages. De vrouw van de eerste blinde, de eerste blinde zelf en het jongetje zonder moeder zijn dacht echter maar bij tijd en wijle. Zij komen in grote gedeeltes van het boek niet echt tot hun recht en dat is hoewel het totaal niet stoort wel eens jammer. Toch mag dit de pret niet drukken. Want vanwege zijn ijzersterke uitgangspunt, het enorme medeleven dat je tijdens de verschrikkingen voelt, de prachtige manier van schrijven en het, hoewel dat niet voor iedereen zo zal voelen, hoopgevende einde krijgt Stad der Blinden van mij ook de volle score.

5*

Gargoyle, The - Andrew Davidson (2008)

Alternatieve titel: De Waterspuwer

5,0
Ontzettend mooi en vooral intrigerend boek. Het personage Marianne Engel is mysterieus, leuk, gek en irritant tegelijk. Het is echter niet het hedendaagse verhaal wat mij het meeste aansprak. Vooral de verhalen die zij haar verbrande levensgezel vertelde vond ik werkelijk fantastisch. Sterker nog die korte verhalen op zich waren regelmatig al 5 sterren waard.

Een ander prachtig onderdeel van het verhaal is het terugkerende Dante's Inferno. Het is werkelijk ontroerend hoe dit verhaal constant weer voorbij gaat en vooral de daadwerkelijke tocht door Dante's wereld vond ik sensationeel. Waarschijnlijk geldt dit nog sterker voor de mensen die dat boek ook daadwerkelijk gelezen hebben.

Kortom de vuurspuwer is een absolute aanrader en nsamen Murakami het mooiste op het gebied van hedendaagse boeken dat ik de laatste jaren gelezen heb,

5*

Het Zijn Net Mensen: Beelden uit het Midden-Oosten - Joris Luyendijk (2006)

4,0
Erg sterk helder en vooral leuk opgeschreven betoog. Sprekende voorbeelden die je beeld op veel buitenlandberichtgeving blijvend zullen veranderen. de pr machine van Israel en Amerika de kinderkleren die Palestijnen bij bombardementen tussen het puin liggen en de berichten uit Nederland die Luyendijk in het Midden Oosten gewoon overleest. hebben dat bij mij in ieder geval wel bewerkstelligd. Bovendien en dat spreekt me het meest aan niet geschreven door iemand die de waarheid in pacht denkt te hebben.

De reacties van collega's zijn me overigens bijzonder tegengevallen vooral omdat ze niet veel verder komen dan krampachtig in de verdediging schieten.

4*

Nejimakidori Kuronikuru - Haruki Murakami (1994)

Alternatieve titel: De Opwindvogelkronieken

5,0
Zo dat was weer dik 800 pagina's genieten van Murakami of eigenlijk zou ik beter een kleine 900 pagina's kunnen zeggen want het voelde absoluut niet alsof het een opgave was. Na Norwwegian Wood had ik hem al gebombardeerd tot mijn favoriete schrijver maar na het enorm tegenvallende de jacht op het verloren schaap was ik toch wat huiverig voor de opwindvogelkronieken. Onterecht naar later bleek. Want wat is dit een mooi boek. Wat mij vooral iedereen keer opvalt is dat Murakami geen enkele moeite lijkt te doen om mooi te schrijven. Waar het hem in zit, ik weet het echt niet het is dat ongrijpbare dat bij Murakami alledaagse dingen zoveel mooier maakt dan in welk ander boek dan ook. Daar waar sommige schrijvers nog proberen moeilijk te schrijven doet Murakami dat minstens zo mooi en beeldend op een haast achterloze en doodenvoudige wijze. Ook nu weer zitten passages in dit boek die ik van mijn leven niet meer zal vergeten en dan vooral het prachtige en ontroerende verhaal op de rand van Mongolie. Een ander mooi aspect aan Murakami's boeken is dat je nooit precies weet waar hij heen zal gaan. Soms lijkt het of hij van de hak op de tak springt maar uiteindelijk is toch weer één geheel. Ook heb ik na de Opwindvogelkronieken weer een nieuw favoriet Murakami-personage. Daar waar in menig ander boek bijpersonages ook echt maar bijpersonages zijn is dat Murakami compleet anders. De bijpersonages zijn allemaal stuk voor stuk echter personages met een achtergrond en een aandeel in het verhaal. Allemaal hebben ze hun problemen en proberen die net als de hoofdpersonages op te lossen. Was in Norwegian Wood Midori nog mijn absoluut favoriete personage zoals hierboven beschreven heeft ze deze positie moeten afstaan. May Kasahara is namelijk de nieuwe ster aan het firmanent. Wat een fantastische meerwaarde is zij in het boek met haar heerlijke kijk op het leven en wat weet Murakami haar gedachtenkronkels ook weer prachtig op papier te zetten. Jullie hebben het natuurlijk al lang gemerkt. De Opwindvogelkronieken krijgt van mij een dikke vijf en gaat ook met stip mijn top tien van mooiste boeken ooit binnenkomen. Op naar de volgende Murakami.

5*

Painted Bird, The - Jerzy Kosinski (1965)

Alternatieve titel: De Geverfde Vogel

5,0
Zeer indrukwekkende leeservaring. Sterker nog. Ik ben nog steeds niet helemaal bekomen. In tegenstelling tot velen raakte ik namelijk helemaal niet zo gewend aan de gruwelijkheden. Het allermooiste aan de Geverfde Vogel is die frisse kijk van het kind op al deze gebeurtenissen. Dat levert naast hele pijnlijke ook erg grappige momenten op. Vooral het stuk over het bidden en de vergaarde aflaten zorgde voor menig glimlach op mijn gezicht.

Toch moet ik er niet aan denken dat dit boek ooit verfilmd wordt. Op beeld zou het me (alleen die inval in het boerendorp al net voordat de Russen binnenvallen doet me al rillen) waarschijnlijk een levenslang trauma bezorgen.

4,5*

Sekai no Owari to Hâdoboirudo Wandārando - Haruki Murakami (1985)

Alternatieve titel: Hard-boiled Wonderland en het Einde van de Wereld

3,5
Weer een amusant boekje maar niet Murakami's beste werk. Weinig personages die echt bij blijven maar wel meer een echt verhaal als zijn vorige boeken. Toch is het gebrek aan echt levende en indrukwekkende personages wat mij betreft zwaarder wegend. Daarom geen Murakami die me eeuwig zal bijblijven.

Daarom een dikke 3,5 *

Solitudine dei Numeri Primi, La - Paolo Giordano (2008)

Alternatieve titel: De Eenzaamheid van de Priemgetallen

4,0
Gedaan Psyche en hoewel bij vlagen erg goed ook wel het een en ander aan te merken. Vooral het eerste deel stond me een beetje tegen. Het deed me een beetje denken aan een bundeling van Carry Slee boeken met vlakke bijpersonages dat ook qua schrijven echt de stijl van een tienerroman over zich had. Gelukkig wordt het wel een stuk beter.

Mattia en Alice worden ouder en daarmee wordt het boek ook meteen een pak interessanter. Oke de bijpersonages zijn nog steeds niet heel erg boeiend de schrijfstijl blijft ook eenvoudig maar Mattia en Alice worden veel interessanter. Hoe verder het boek vordert hoe beter het wordt. Uiteindelijk komt het middelbare school deel voor mij niet boven een drie uit. Het verder verloop is echter ijzersterk en aangezien dit verreweg het grootste deel van het boek is toch een hoge score.

4*

Dit kan trouwens ook een bijzonder mooie film opleveren