Mijn eerste Harris. Gescoord op station Utrecht; zo’n uitruilkast. Lange tijd vond ik het verhaal niet meer dan vermakelijk, waarbij wel de historische context telkens sterk naar voren werd gebracht. Wrang soms, met de huidige oorlog in gedachten. Spannend vond ik het echter niet echt. Voor het grootste deel dan. De finale maakt heel veel goed en laat me aardig onder de indruk achter. Goede kennismaking met deze favo auteur van mijn broer .

Prachtig en integrerend boek. De vertelvorm vereiste wat gewenning maar beviel me uiteindelijk zeer. Mooi om de persoon van de Augustus via verschillende perspectieven te leren kennen. Mooie zet ook om uiteindelijk hemzelf aan het woord te laten, al had ik iets meer verwacht van de uitwerking daarvan. Deel/boek 1 pakte me het meest maar dat was geen 450 pagina’s lang boeiend genoeg gebleven, dus de veranderde focus van politiek naar de meer private sferen was welkom. En juist daarin wordt duidelijk dat politiek en privé niet te scheiden zijn in die context.
Dit was mijn eerste John Williams en die smaakt zeker naar meer. Stoner ligt al op de plank, al heeft m’n vrouw me gewaarschuwd dat die wel erg tragisch is. Ik ga het niettemin wel proberen .