menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Panoramix. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022

Vojna i Mir - Lev Tolstoj (1869) 4,0

Alternatieve titel: Oorlog en Vrede, 29 november 2020, 10:06 uur

Tot aan de slag bij Borodino was dit het beste boek dat ik ooit gelezen had. Ik raakte gefascineerd door zo goed als elk personage dat Tolstoj opvoert: de betoverende Natasja, de naïeve Nikolai, de tragische goedzak Ilja, de sterke Andrei, zijn bijna heilige zusje Marja, de zonderlinge Pierre, maar ook de minder prominente deelnemers aan dit epos zoals Vera en Berg, Boris, Dolochow; je leert ze allemaal kennen en wordt meegesleept, opgezogen zelfs door hun wel en wee. Oh, wat werd ik kwaad op Anatole toen die het hoofd op hol bracht van Natasja, terwijl die verloofd was met Andrei en wat kon ik me herkennen in Pierre die zo verlangt het goede te vinden en gedesillusioneerd raakt als ook de Vrijmetselarij een institutie van vlees en bloed blijkt met grijze gebieden en weinig puur. Ik overwoog al mijn eerdere scores voor boeken met een halve ster te verlagen zodat ik dit briljante boek met 5 sterren als het ware op de troon kon zetten die het verdiende. Maar toen begon dus de slag bij Borodino en begonnen 1) de weinig interessante beschrijvingen van de slag, met minder boeiende personages als Koetoezow en Napoleon die naar voren treden en 2) het meta-gezever van Tolstoj over de aard van geschiedschrijving. Vooral bij dit laatste herhaalt Tolstoj steeds weer hetzelfde weinig interessante punt en raakt alle vaart uit het boek. Van een weergaloze schrijver met ongeëvenaarde mensenkennis verwordt Tolstoj tot een onzeker mannetje dat een theorietje heeft bedacht waar ie erg trots op is en niet vaak genoeg kan vertellen. Opeens treedt de schrijver zelf op de voorgrond, terwijl het verhaal wat hij vertelt veel boeiender is dan hijzelf. Vanaf dat moment is het een saai boek met af en toe wat licht dat doorbreekt als Tolstoj het reilen en zeilen van Andrei, Pierre, Natasja, Niek, Marja, etc. weer oppakt. Zo blijf ik na al die prachtige pagina's toch achter met een enigszins teleurgesteld gevoel. En het helpt daarbij ook niet dat sommige personages, zoals Berg en Vera en Boris, vergeten lijken te zijn door Tolstoj; die verdwijnen om onduidelijke redenen helemaal uit het verhaal. Het had allemaal zoveel mooier kunnen zijn.

» details   » naar bericht  » reageer