Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Panoramix.
Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen:
januari 2025, februari 2025, maart 2025, april 2025, mei 2025, juni 2025, juli 2025, augustus 2025, september 2025, oktober 2025, november 2025, december 2025, januari 2026, februari 2026, maart 2026, april 2026, mei 2026, juni 2026, juli 2026, augustus 2026, september 2026
Butcher's Crossing - John Williams (1960)
»
details
Stoner - John Williams (1965)
Het bekendste werk van Williams had ik voor het laatst bewaard (zijn debuut ga ik niet aan beginnen). Na Augustus en meer nog Butcher’s Crossing waren mijn verwachtingen zeer hooggespannen, en die zijn niet helemaal waar gemaakt. Het duurde vrij lang voordat ik gegrepen werd door Stoner. De relatie met en de persoon van Sloane kwam voor mij niet helemaal uit de verf en ook de persoon van Edith kwam niet helemaal tot leven. Eigenlijk is het alleen Stoner zelf die gaandeweg weet te fascineren. De vete met Lomax is ook interessant, in het bijzonder de scène met het mondeling van die student. Wat er achter het vreemde gedrag van Lomax zit, komen we nooit te weten. Ik snap dat Williams ervoor kiest alleen op Stoner zelf in te zoomen, en dat doet hij prachtig, maar gevolg is wel dat de overige personages niet veel verder komen dan stereotypen en dat vind ik jammer. Niettemin is het ontzettend knap hoe een eigenlijk vrij saai leven toch boeiend verteld wordt en het vooral de mens zelf is die boeit. Wat dat betreft doet het boek me denken aan The Remains of the Day. Zo goed als dat boek is Stoner niet, ook is ie mijns inziens minder dan zijn andere twee bekende werken maar goed: dat zegt ook erg veel over hoe goed die boeken zijn
»
details
» naar bericht » reageer
Great Divorce, The - C.S. Lewis (1945)
Alweer een erg mooi boek van Lewis waarin hij de moeilijke vragen niet uit de weg gaat. arnoldusk noemt de personages dik aangezet en ik snap zijn punt. Tegelijkertijd is dat ook een van Lewis' punten uit het boek; in de eeuwigheid worden de dingen die we het meest koesteren, onze schatten, alleen maar groter en groter, tot er niks anders meer overblijft. Met die moeilijke vragen doel ik met name op het einde waar de vraag zich opdringt hoe in de Hemel geen verdriet kan zijn over al die Schimmen die niet willen blijven, ongeacht smeekbedes van de Geesten. Dat dit moeilijk verteerbaar is, roept de vraag op in hoeverre we als lezers gesteld staan voor de Hemel. Dit boek is ook de bron van legendarische gedachte dat er uiteindelijk maar twee type mensen zijn: een type dat zegt tegen God "uw wil geschiede" en een type waartegen God zegt "uw wil geschiede".
Binnenkort begin ik aan The Abolition of Man
»
details
» naar bericht » reageer