menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van metalfist. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019

Throttle - Stephen King en Joe Hill (2012) 4,0

Alternatieve titel: Hoogste Versnelling, 12 augustus, 08:22 uur

Ik was me een paar dagen geleden gaan inschrijven in de plaatselijke bibliotheek (nieuwe woonplaats, nieuwe bibliotheek!) en tijdens het opsnuiven van de sfeer kwam ik opeens terecht bij het rek met Stephen King boeken. Ik heb daar ondertussen erg veel van liggen thuis, maar ik kon het niet laten om toch eens te kijken of er nog niet iets tussen zat dat ik thuis niet had. En zowaar: ze hebben de 2 samenwerkingen van Stephen King met zijn zoon, Joe Hill, en natuurlijk kon ik het niet laten om er eentje uit te lenen.

Maar op goed geluk voor deze Throttle gegaan en ik heb me danig geamuseerd! Het is duidelijk dat dit geïnspireerd is op het kortverhaal Duel van Richard Matheson (meer zelfs, Throttle is in eerste instantie uitgekomen als onderdeel van een limited edition anthologie die als bedoeling heeft het oeuvre van Matheson te eren) maar King en Hill doen er hun eigen ding mee. Beetje ironisch om te zien dat vader en zoon over een nogal op zijn minst scheve vader en zoon relatie schrijven, maar verder is dit weer vintage King. De sfeer zit goed, bij vlagen erg beklemmend en het leest als een sneltrein. Alleen jammer dat de uitgave zelf niet zo denderend in elkaar zit. Ik snap dat je als uitgever zoiets hebt van 'dit is misschien wat weinig qua aantal pagina's dus laten we er nog wat reclame bij steken' maar om nu een volledig hoofdstuk van een ander boek (Joe Hill's NOS4R2) toe te voegen.. Ik had echt zoiets van "Huh, is het nu al gedaan? terwijl er nog zoveel pagina's volgen?"..

Krijg meteen zin om naar de bib te fietsen en In the Tall Grass te gaan huren. Mooi dat je eigenlijk amper kunt onderscheiden welk stuk King is en welk stuk van Hill is maar ik vermoed dat vader en zoon wel wat eenzelfde stijl zullen hebben? Nog nooit iets van Hill gelezen dus voor hetzelfde geld zit ik er compleet naast. In ieder geval: Throttle is erg vermakelijke literatuur en één van King's beste kortverhalen.

4*

» details   » naar bericht  » reageer  

Voor Altijd "De Witte". Jef Bruyninckx, Filmvedette en T.V.-pionier - Dirk Van Engeland (2005) 3,5

5 augustus, 21:59 uur

Vandaag de dag lijkt De Witte (zowel het boek van Ernest Claes alsook de verfilming van Jan Vanderheyden uit 1934 en die van Robbe De Hert uit 1980) zowat vergeten te zijn. Er schieten nog wel wat fragmentjes uit het collectieve geheugen over (Is er al zout op de patatten?) maar daar stopt het meestal dan ook wel. Ik heb beide verfilmingen echter altijd met veel plezier gezien en als liefhebber van de Vlaamse Cinema kun je eigenlijk niet om het succes van de 1934 versie heen.

De hoofdrolspeler was daar Jefke Bruyninckx en die heeft heel zijn verdere carrière het effect van zijn rol als Wittekop gevoeld. In dat opzicht levert Dirk Van Engeland - die zich als schrijver blijkbaar vooral bezig houdt met het documenteren van de geschiedenis van Duffel, je mag 3x raden uit welk dorp Bruyninckx komt - een interessant overzicht. Het is weliswaar de standaard opsomming die je praktisch altijd bij dit soort biografieën tegen komt (geboorte, het grote succes, de vette/magere jaren na dat succes en uiteindelijk de dood) maar er wordt veel belangrijke informatie in één boek gebundeld waardoor dit in de eerste plaats de levensloop van Bruyninckx netjes documenteert maar in de tweede plaats, en ook niet zo onbelangrijk bij dit soort thematische boeken, een interessant naslagwerk wordt. Van Engeland heeft zich duidelijk door enorm veel materiaal geworsteld en het enige minpuntje dat ik daarbij kan opnoemen is dat hij soms wat te familiair oogt. Het is ergens logisch dat je op den duur een band opbouwt met je onderwerp, maar dit voelde naar het einde nogal onnatuurlijk aan.

Liefhebbers van de Vlaamse Cinema (en televisie aangezien Bruyninckx in zijn latere jaren veel voor televisie is gaan werken) komen hier ongetwijfeld aan hun trekken. Van Engeland maakt er een gemakkelijk behapbare biografie van die hier en daar nog wat opgefleurd wordt door verschillende foto's die vaak uit privé-archieven komen.

Dikke 3.5*

» details   » naar bericht  » reageer  

Buffy the Vampire Slayer: Tales of the Slayer, Volume 2 - Todd A. McIntosh e.a. (2002) 3,0

Alternatieve titel: Buffy the Vampire Slayer: 490 BCE-CE 1996 #2, 23 juli, 09:27 uur

Geen idee waaraan het juist ligt, maar ik merk dat ik wat een boekendipje heb. Niet dat het me niet meer interesseert, maar ik lijk er precies geen tijd meer voor te kunnen vrijmaken en wanneer ik lees, dan is het maar een hoofdstukje. De tijd dat ik urenlang in de Dark Tower franchise lag te lezen is dus ver weg (al zijn dat ook echt wel geweldige boeken natuurlijk) maar misschien kon ik de liefde terug doen opflakkeren met een guilty pleasure: de Buffy reeks. Sowieso één van mijn favoriete series en de boeken kan ik vaak ook waarderen.

Het eerste volume van Tales of the Slayer was wat wisselend van succes, maar las op zich erg vlotjes weg waardoor ik wel zin had om aan de opvolger te beginnen. Het resultaat is echter nog een heel stuk wisselvalliger te noemen. Het valt op dat de verhalen met Buffy zelf het beste uit de hele collectie zijn (daarvan zitten er hier 2 in: All That You Do Comes Back Unto Thee en Again) en dat de overige werkelijk hit or miss zijn. Die knipoog/parodie naar A Christmas Carol (The Ghosts of Slayers Past) is tenenkrommend slecht en Abomination is niet veel beter. Daar staat gelukkig dan nog wel een aantal leuke verhalen tegenover zoals een Slayer als piraat (Blood and Brine) en de roaring twenties setting in The War Between the States kon me ook wel bekoren. Het probleem is echter ook dat dit qua stijl gewoon niet altijd even goed matcht en dat het soms sleuren is om door het verhaal te geraken. Het zijn echter allemaal wel korte verhalen dus er is al snel licht aan de horizon.

Waardoor je toch telkens met goede moed aan een volgend verhaal begint, maar tot nu toe ben ik nog niet zo'n enorme fan van deze vroegere Slayers. Ik blijf fan en kijk het wat door een gekleurde bril waarschijnlijk, maar geef mij dan toch maar de "gewone" boeken. Het blijft echter wel tof om te zien hoe ze wat geschiedenis kunnen verwerken in de verhaallijnen, dat is toch denk ik nog de grootste reden waarom ik dit nog zo positief beoordeel.

3*

» details   » naar bericht  » reageer