“If Vinkenoog is all that Holland can offer, then his worst suspicion is confirmed: that of all nations the Dutch are the dullest, the most antipoetic.”

Youth deed me ietwat denken aan The Catcher in the Rye, hoewel het hoofdpersonage geen tiener meer is. Ook hier volgen we een jongeman die een soort puurheid wil behouden. In dit boek neemt dat de vorm aan van een authentieke, artistieke identiteit los van de culturele context van Zuid-Afrika. De vlucht naar Londen is deels door deze drang ingegeven en deels door het gespannen politieke klimaat in het herkomstland. De sociale onrust vindt evenwel zijn weg naar Groot-Brittannië en ook de werksleur tast de artistieke aspiraties aan. Het is echter de schade die het hoofdpersonage, al dan niet bewust, bij anderen aanricht wat de drang naar puurheid beteugelt. Best interessante thematiek! Ook de sfeerschets van het Zuid-Afrika en Engeland van de jaren 60 beviel me. Echt veel om het lijf heeft het verhaal echter niet en eigenlijk vond ik alleen het (exit)gesprek bij IBM echt memorabel. Desalniettemin kijk ik best tevreden terug op deze leeservaring.

Uitstekend kortverhaal van Conrad. Vanaf het begin is het duidelijk dat de Judea, een oud barrel van een schip, nooit Bangkok zal bereiken. Verblind door jeugdig enthousiasme en met een drang om zich te bewijzen, gaat hoofdpersonage Marlow toch de strijd aan met het oude vaartuig . Hoewel verlies een gegeven is, zoekt de jeugd naar nieuwe wegen en desnoods een betere bestemming, daar waar ouderdom zich neerlegt bij een zinkend schip.

Ik begin deze schrijver steeds beter te waarderen. Conrad schrijft heel gelaagd en zijn natuurbeschrijvingen zijn intens en welhaast surrealistisch. Youth is weliswaar geen meesterwerk, maar niettemin spat de liefde voor het schrijven van elke pagina. Heerlijk leesvoer!