menu

Hier kun je zien welke berichten misterfool als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Natasha's Dance: A Cultural History of Russia - Orlando Figes (2002)

4,0
Interessante duiding van 19de eeuws Rusland als een rijk gevangen tussen het boerse achterland en de Europees gerichte intelligentsia. Aanvankelijk had die laatste groep, met hun Frans gerichte pretenties, de overhand. Nadat Napoleon in 1812 het land aanviel, begonnen de Russen echter hun Slavische oorsprong steeds meer te benadrukken, wat resulteerde in een verheerlijking- welhaast verafgoding- van de 'pure' boerse bevolking. In de loop van het verhaal worden verder verscheidene schrijvers en muzikanten historisch geplaatst. Het boek bevat voorts veel interessante observaties: bijvoorbeeld de beschrijving van St. Petersburg als een onwerkelijke, magische stad. Natasha's Dance besteedt ook nog wat aandacht aan de communistische revolutie, maar het is niet de focus van het verhaal.

Dit boek heb ik uit de bieb geleend, maar eigenlijk kun je zo'n naslagwerkje beter in huis hebben. De stormvloed aan feiten en beschrijvingen blijken een te grote brok voor één leesbeurt. Niettemin achtte ik het een prettige leeservaring. 4*

Noruwei no Mori - Haruki Murakami (1987)

Alternatieve titel: Norwegian Wood

3,5
geplaatst:
Norwegian Wood is een fijne sfeerschets van het studentenleven in het Tokio van de jaren 60. De studenten spelen met politieke en filosofische ideeën, maar ervaren ook de nepheid en hypocrisie van de aanhangers van deze ideeën. Zo is één personage een nietzscheaanse narcist en een ander personage een obsessieve stoïcijn. Er wordt geschreven over huichelachtige champagne-socialisten, maar ook over kortzichtige conservatieven; met name t.o.v. de seksuele revolutie. De samenleving is op drift en geen van de ideologieën heeft een pasklaar antwoord. Tegen deze maatschappelijke achtergrond zoekt Toru Watanabe naar zijn eigen identiteit. Hij gooit zich in het seksuele leven van Tokio, maar wil eigenlijk intimiteit en een diepgravende verbondenheid.

De frustraties t.o.v. de nepheid van de wereld kennen we nog van The Catcher in the Rye van J.D. Salinger. Vanwege de psychiatrische problemen van Naoko, bezoeken we een sanatorium. De thematiek van de Toverberg van Thomas Mann komt hier naar boven: je afzonderen van de maatschappij zorgt voor afstomping en is maar zelden helend. Net als het onverkort aanhangen van een ideologie vormt dit geen oplossing voor het gemis aan identiteit en binding met de samenleving. De voornoemde boektitels worden expliciet in het verhaal genoemd. Dat heeft voor- en nadelen. Murakami laat enerzijds weten dat deze thematiek niet nieuw is. Sterker nog, deze twijfels spelen in elk tijdperk: je zou bijvoorbeeld geloofwaardig een vergelijkbaar boek kunnen schrijven over millenials. Dat is een mooie constatering. Anderzijds ga je het verhaal vergelijken met deze titels. Het valt dan op dat Murakami's taal geforceerder, de omgevingen sfeerlozer en de personages prentachtiger zijn. Dit was voor mij erg storend.

Ik heb mij desalniettemin vermaakt met Norwegian Wood, maar ik ben niet een liefhebber van Murakami geworden. Hij stipt interessante thematiek aan en refereert prettig aan andere kunst. De personages kwamen echter niet tot leven en ook het verhaal leek afgekeken van bekendere titels. Welllicht dat zijn surrealistische werk mij beter bevalt?