menu

Hier kun je zien welke berichten misterfool als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Gyertyák Csonkig Égnek, A - Sándor Márai (1942)

Alternatieve titel: Gloed

5,0
Er is geen schrijver die eenzaamheid en verval zo indringend kan beschrijven als Sándor Márai. Wellicht omdat hij zich richt op het onderscheid tussen mensen die ogenschijnlijk dicht bij elkaar staan. Mensen die, zoals de twee jeugdvrienden van dit verhaal, zo onafscheidelijk zijn dat slechts halve woorden en lichaamshoudingen werelden van betekenis herbergen. Dat er zelfs in uiterste verwantschap ongemerkt een moorddadige jaloezie kan opdoemen, is in dat opzicht meer dan verraad, het benadrukt dat de ander altijd tot op zekere hoogte een vreemde zal blijven. De monoloog van Henrik is een erg diepgravend verzet hiertegen; een laatste poging om de belevenissen weer te versmelten. Hij is daarmee haast een absurde held. Aan het einde van deze novelle blijkt immers dat beide heren elkaar perfect begrijpen, maar dat niettemin ieders perspectief verschilt en onvoelbaar blijft. Deze grens tussen gevoelswerelden kan weliswaar soms worden benaderd, door bijvoorbeeld muziek, maar nooit worden doorbroken.

Marai weet in ‘Gloed’ deze ingewikkelde thematiek heel puntig, smeulend en aangrijpend te beschrijven. Het is een boek waarbij je na afloop even stil bent. Voor zo’n ervaring kan ik wel plek vinden in mijn top 10.