menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van misterfool. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019, oktober 2019, november 2019

Ames Grises, Les - Philippe Claudel (2003) 4,5

Alternatieve titel: Grijze Zielen, 25 april 2018, 16:46 uur

'Grijze zielen' is een ronduit imponerende roman. Ogenschijnlijk een detective met weliswaar een opvallende enscenering, de eerste wereldoorlog als consequent aanwezig kwaad, maar gaandeweg eerder een karakterstudie. De moord op Belle de Jour blijkt namelijk het startschot voor de terugblik van een oud-politieagent. Erg sterk hoe Phillip Claudel speelt met dit perspectief!

Het hoofdkarakter heeft namelijk een behoorlijk subjectief uitgangspunt, maar dat bemerk je pas aan het eind van de roman. Allereerst heeft hij zelf ook iets op zijn kerfstok (de zuigelingenmoord), waardoor de negatieve beschrijvingen van bepaalde karakters, waaronder de vraatzucht van Mierck, hypocriet ogen. Hoewel de marteling van Bretoen, onder het toeziend oog van deze rechter, dan wel weer gruwelijk is. Claudet onthoudt zich echter ook hier van makkelijk moralisme, gezien Bretoen wel degelijk de moordenaar kan zijn. Ten tweede laat het boek zien dat het hoofdpersonage een situatie geheel verkeerd kan inschatten. Ik heb het dan met name over schoollerares Lysia. Schijnbaar een opgewekte, gelukkige vrouw, ofschoon haar brieven iets anders laten zien. Deze briefwisseling vormt het hoogtepunt van het boek, mijns inziens!

Uiteindelijk blijf ik met vragen achter. Wie was schuldig? Zijn bepaalde personages de belichaming van het kwaad, of kennen we hun beweegredenen niet. Ziet het hoofdkarakter het allemaal juist, of is zijn blik gekleurd? Deze onzekerheid lijkt nou precies de bedoeling, hetgeen voor mij aanduidt dat Claudel een zeer geslaagde en gelaagde roman heeft geschreven. 4.5*

» details   » naar bericht  » reageer  

Au Pair - Willem Frederik Hermans (1989) 3,5

21 april 2018, 16:10 uur

Au Pair valt mij ietwat tegen. Desalniettemin kan ik maar lastig de vinger op de zere plek leggen. De intrigerende elementen van Herman's meesterwerken zijn hier namelijk opnieuw aanwezig. Zo bevat dit verhaal een interessant karakter dat door het lot wordt meegesleurd. De dromen en idealen van het hoofdpersonage spatten wederom vermakelijk uiteen en de cynische observaties blijven een genot.

Wellicht staat de voorspelbare conclusie mij tegen. Een boek als de 'Donkere Kamer van Damokles' gaf mij een stomp in de maag, daar waar dit boek slechts tot een plagerig kneepje komt. Misschien valt het verhaal te veel in herhaling. Zo is het steeds weer verwijzen naar de lengte van Paulina op den duur ergerlijk. Ik denk bovenal dat het gebrek aan focus dit boek parten speelt. Zo had Hermans bepaalde kunsthistorische uitweidingen kunnen inkorten. Daarnaast verdient een luguber zijplotje, Het voyeurisme van De Lune, een betere opbouw. Hoewel deze ontwikkeling wel enkele verhandelingen mooi in een ander perspectief plaatst.

In zulk cynisme herkent men gelukkig nog de meester-schrijver van weleer. Door het aangename taalgebruik heb ik daarenboven dit boek met plezier uitgelezen. 'Au Pair' heeft echter niet de impact van de andere romans van W.F Hermans. Ik kom uit op 3.5 ster.

» details   » naar bericht  » reageer  

Uur tussen Hond en Wolf, Het - Maarten 't Hart (1987) 3,0

17 april 2018, 01:32 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,5 sterren

» details  

Prozess, Der - Franz Kafka (1925) 5,0

Alternatieve titel: Het Proces, 9 april 2018, 23:18 uur

Voor het recht, of beter gezegd de rechtvaardigheid, staat een wachter! Hoezeer Josef K. ook aandringt, de poort van het recht zal uiteindelijk voor zijn ogen worden gesloten. De wachter is echter geen persoon, maar een kluwen aan bureaucratische regels. Gedurende het boek zal K. proberen zijn gelijk te halen. De daadwerkelijke schuld en onschuld blijken echter niet langer van belang. 'Het Proces' is namelijk een surrealistische nachtmerrierit, waarin men vergelijkingen kan zien met totalitaire regimes, of wellicht kosmisch onrecht. Met die laatste term doel ik -door het bericht van Realtom- onder andere op ziektes, of het gevoel dat men krijgt wanneer een auto regenwater in een vloedgolf transformeert. De schuld ontbreekt als domme kans de rechter vervangt. De straf komt evenzeer hard aan!

Erg indrukwekkend hoe Franz Kafka een gevoel van onrecht en onmacht zo intens doch welhaast poëtisch weet te verwoorden. En ik maar denken dat er geen boek bestaat dat indrukwekkender is dan Misdaad en Straf..... overduidelijk zat ik fout. 5*

» details   » naar bericht  » reageer  

Theater, de Brief en de Waarheid, Het - Harry Mulisch (2000) 3,0

1 april 2018, 23:44 uur

stem geplaatst

» details