menu

Hier kun je zien welke berichten gert_r als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

13 Uur - Deon Meyer (2008)

Alternatieve titel: Bennie Griessel #2

4,0
De kracht van ”13 Uur” ligt in het beeld dat het boek weet op te roepen van het hedendaagse Zuid-Afrika. Meyer heeft dat bereikt door z’n personages met zorg te kiezen en ze onderscheidende eigenschappen mee te geven. Zo zijn er aan politiezijde de blanke, 44-jarige, met zijn huwelijk en met de alcohol worstelende Bennie Griessel en de behoorlijk oversekste kleurling Fransman Dekker. Verder beschikt het korps over een feministische Zoeloe met overgewicht en een I.Q. van 137, die leeft op kip die ze betrekt van KFC en een romantische Xhosa, die zich afvraagt of hij, als darkie politieman, wel kans maakt bij een coloured dokter. Het verhaal zelf vond ik minder overtuigend; VN is met vijf sterren wel erg genereus, naar boven afgerond kom ik tot vier. De achtergrondinformatie over de muziekindustrie is niet heel erg ter zake en de complete verhaallijn over de mensen die omwille van hun organen gesmokkeld worden in de bagageladen onder in de trailer is ongeloofwaardig. Het is onmogelijk die mensen, die soms helemaal uit Somalië zouden komen, zo lang buiten het zicht van de toeristen die aan de tours meedoen te houden, Alleen al vanaf het Karibameer naar Kaapstad is het 3000 km…

Älter Werden - Silvia Bovenschen (2006)

Alternatieve titel: Ouder Worden

4,5
In eerste instantie wilde Silvia Bovenschen een algemeen essay schrijven over ouder worden, maar daar kwam ze niet ver mee.
Uiteindelijk bleek ze het ouder worden alleen maar te kunnen beschrijven middels notities over haar eigen leven.
Het boek verscheen in het jaar dat ze 60 werd, een leeftijd waarvan ze nooit gedacht dat ze die zou kunnen bereiken, want al tijdens haar studietijd kreeg ze te horen dat ze MS had.
Toch is het woord problematiek uit de plotomschrijving voor rekening van de Nederlandse uitgever, want Bovenschen schrijft juist eerder met een soort verbazing over zichzelf en het ouder worden.
Eén van de sterke punten van het boek is dat het nergens klef of sentimenteel wordt.
Het is ook geen zelfhulpboek voor MS-patiënten.
Wat is het wel? Een prachtig boek, waarin het hele leven voorbij komt: herinneringen, taal, lezen en literatuur, de universiteit en lesgeven, dieren, film, toneel en veel televisie, erotiek, humor, schaamte en gedrag in het algemeen, roken, het ziekenhuis, de scootmobiel en de (Duitse) geschiedenis.
Dit alles beschreven op een manier die van veel wijsheid getuigt.
En last but not least : het gaat over familie en heel veel vrienden en vriendinnen (het boek is opgedragen aan haar vrienden).

Rüdiger Safranski verwoordt het heel mooi op het buikbandje:

Er is nauwelijks een boek dat zo indringend en tegelijk beheerst ingaat op het ouder worden, op de bezwaren die het met zich meebrengt en de kansen die het biedt.
Een literair kunstwerk en een levenshulp.


Een aanrader voor alle leeftijden!