menu

Hier kun je zien welke berichten gert_r als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Ronde van '43, De - Henri Knap (1981)

3,5
Dat iets wat massaal de grond in geboord is nóg tegenviel heb ik wel eens meegemaakt, maar veel vaker blijkt het allemaal wel mee te vallen, zoals bij deze Ronde van ’43. Het verhaal boeit en de dialogen zijn goed, met de aantekening dat de 13-jarige Roosje/Tilly wel erg bijdehand is voor iemand in haar omstandigheden. De hoofdpersoon, apotheker Theo Koenders, was in 1943 32 jaar oud, precies de leeftijd die Knap toen ook had. Bovendien zat Knap zelf ook in het verzet, en misschien mede daardoor is het hem goed gelukt om de omstandigheden van die tijd geloofwaardig weer te geven. Als bonus krijgen we nog wat bespiegelingen over de menselijke aard, waarvan de tekortkomingen in oorlogstijd nog eens extra uitvergroot worden.
Ik denk dat die slechte kritieken die het boekje destijds ten deel vielen eigenlijk waren gericht tegen de persoon Knap, die misschien iets te graag z’n hoofd op tv terugzag en, als Dagboekanier, iets te veel slappe stukjes geschreven had voor Het Parool. Bovendien had hij de ondankbare taak om De Grote Volksschrijver Gerard Reve te vervangen, wiens De Vierde Man door de CPNB was afgewezen als boekenweekgeschenk voor 1981. Het niveau van Reve mag Knap dan misschien niet halen, maar hij schreef wel degelijk een uitermate leesbaar boekje.
Trivia: Foutje! Op bladzijde 75 laat Knap de elektricien Van Doorn het Joodse meisje Agaat in huis nemen, terwijl Agaat op bladzijde 34 nog de dochter van Van Doorn is…

Roomse Heisa - Gerard Reve (1985)

4,0
Na de oorlog voorziet Reve een tijdje in z’n levensonderhoud als verslaggever van o.a. Het Parool, en in 1985 pakt hij dit oude stiel weer eens op als hem door NRC Handelsblad gevraagd wordt verslag te doen van het bezoek van Johannes Paulus II aan Nederland.
In boekvorm is Roomse Heisa hier de weerslag van.
Het eigenlijke verslag beslaat een luttele 9 pagina’s.
Het eindigt met Een Zware Dag, als Reve voortijdig de 2½ uur durende misviering in de open lucht verlaat, omdat hij de gure weersomstandigheden niet langer het hoofd kan bieden.
Dat levert het volgende prachtige gemopper op:
… deze kerkvorst pretendeert dat hij iets mededeelt, terwijl dit niet het geval is.
Ik vermoed dat hij deze teksten zelf schrijft, geleid en geïnspireerd als hij zich weet door de H. Geest.
Maar als die H. Geest geen weet heeft van bondigheid en van het uithoudingsvermogen van een gehoor, kan men er dan niet beter een vakman bij halen?

Interessanter zijn de twee langere artikelen waarmee het boekje begint.
In het eerste interviewt Reve zichzelf en legt hij uit hoe zijn bekering tot stand is gekomen.
Als vaker moet de lezer zelf maar weer bepalen hoe groot de korrel zout is waarmede dit alles genomen dient te worden.
Daarna volgt een brief aan kunstbroeder Rudy K., waarin de gang naar het katholiek verenigingsgebouwtje in Grote Stad S. wordt beschreven, alwaar een voorstelling van diaas over de Paus zal plaatsvinden.
In eerste instantie heeft Reve meer belangstelling voor de jongemannen die de voorstelling verzorgen, maar uiteindelijk krijgt het onderwerp hem toch te pakken.
Al met al een aardig boekje, ook vanwege de foto’s van Vincent Mentzel.
Vooral die op de achterkant, met de gelooide kop van Reve, is prachtig.