menu

Hier kun je zien welke berichten Slainte_Mhath als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Books of Blood: Volume One - Clive Barker (1984)

Alternatieve titel: Tunnel van de Dood

4,0
Ik heb gelukkig ook de Omnibus die The Books Of Blood volume 1 tm 6 bevat. De komende tijd zal ik de verhalen lezen en de boeken, waar deze in staan, afzonderlijk waarderen.
Ook waardeer ik de verhalen onderling om tot een gemiddelde van een boek te komen.

3,83 afgerond naar 4,0 voor volume 1.

Het boek van bloed 3,5*
Tunnel van de dood 4,0*
Jack en zijn demon 4,5*
Varkensbloedblues 4,0*
Seks, dood en stralende sterren 3,5*
In de heuvels, de steden 3,5*

Broker, The - John Grisham (2005)

Alternatieve titel: De Deal

3,5
Grisham maakt met De Deal weer reclame voor Italië. En specifiek Bologna. In het volgende boek dat hij schreef, De Verbanning, wordt Parma beschreven. In beide gevallen het straatbeeld, het eten/eetgelegenheden, bezienswaardigheden, de cultuur...
Grisham geeft in het nawoord aan van Italië te houden, tikje geromantiseerd, maar veel is herkenbaar.

De boeken van Grisham lezen altijd makkelijk weg, ik heb hier ook van genoten.
Het romantische beeld van Italië was in verhouding meer aanwezig dan de spanning die ook wat uitblijft.

By Way of Deception - Victor Ostrovsky en Claire Hoy (1990)

Alternatieve titel: Het Web van de Mossad: Onthullingen van een Israëlisch Geheim Agent

4,0
Interessant boek over een oud agent van de Mossad die zijn training beschrijft, maar ook bekende en minder bekende operaties van deze dienst in de jaren 70 en 80.
Bijvoorbeeld de aanslag van de Zwarte September op de Israelische Olympische ploeg, en de vergelding die daarop volgde.
(Spielbergs "Munich" komt goed overeen)
Dapper om uit te geven, destijds door de VS en Israel verboden.

Crimson Petal and the White, The - Michel Faber (2002)

Alternatieve titel: Lelieblank, Scharlaken Rood

4,5
Om te beginnen vind ik het jammer dat ik na ongeveer twee en een half week, afscheid moet nemen van dit boek.

In de recensies lees ik dat een aantal vinden dat dit boek traag op gang komt. Dat is inderdaad zo, toch is de inleiding bijzonder. Faber trekt gelijk je aandacht door, als verteller, personages en het straatbeeld van het modern-Victoriaanse Londen rond 1800 te schetsen. Hetgeen vloeiend overgaat in het verhaal.

Halverwege het boek zat ik met de volle 5 sterren in gedachten die ik als waardering wilde geven. Op dat punt, plus minus 500 bladzijden, zat ik er helemaal in.

Het plot van dit boek was halverwege wel bereikt. Waar zou het heengaan? Ook op 80% vroeg ik me dat af. 95%, 98%...
Wat het einde betreft, dit is een compleet open einde en doet me twijfelen tussen 4,5* en 5*.
Ik kan slechte eindes goed hebben, open eindes ook, maar niet in dit geval, want nu zit ik met zoveel nieuwsgierigheid, best vervelend. Ik heb dit boek intens beleefd en denk dat vrijwel elke lezer dit liever anders had gezien.

Van Michel Faber heb ik onlangs Onderhuids gelezen en dat vond ik ook een erg goed boek. Dat boek wilde ik graag lezen omdat ik onder de indruk was van de film, met Scarlett Johansson.
Toen ik dit boek niet zo lang geleden in de Kringloop tegenkwam, heb ik hem blind aangeschaft.

Helaas is de vrouw van Faber vorig jaar, na jaren ziek te zijn geweest, overleden. Dit heeft zo'n emotionele impact op de schrijver gehad, dat hij overweegt te stoppen met schrijven. Uiteraard te hopen dat hij hier een weg in zal vinden en op zijn beslissing terug zal komen.

Ik geef nu 4,5*, misschien later wel een verhoging.

Dark Star Safari: Overland from Cairo to Cape Town - Paul Theroux (2002)

Alternatieve titel: Dark Star Safari

3,5
"In Afrika verblijven is alsof je op een donkere ster verblijft."

Dit reisverslag, van Cairo naar Kaapstad, kent inderdaad hachelijke situaties. Inhakend op de recensie hierboven. Vaak had ik ook wel zoiets van; "Je bent bijna 60, je zit op een dak van een gammele bus, beschoten door Somalische piraten. Is dit het dan?" Maar goed, het maakt het wel spannender.

Theroux ontmoet allerlei soorten mensen, met verschillende achtergronden. Toeristen, hulpverleners, boeren, politici. Dit levert mooie, maar vooral trieste en heftige verhalen op. In het verleden heeft de auteur in Afrika gewoond en er jaren les gegeven, hij tracht met oude bekenden in contact te komen.
Regelmatig refereert de schrijver naar Heart Of Darkness van Joseph Conrad en vergelijkt het met situaties die hij dan tegenkomt.

Halverwege het boek merkte ik wel dat Theroux verbitterd was. Hij kraakt, al dan vaak terecht, meer af. Schrijft ook eerlijk over uitbarstingen en hoe hij met bijvoorbeeld (hardnekkige) bedelaars omgaat. Of luie ambtenaren, mensen die hij liever mijd, beschrijft armoede en andere irritaties.

Na enkele tientallen jaren dat Theroux weg is geweest uit Afrika is zijn conclusie dat het continent er absoluut niet op vooruit is gegaan. Wat hem ook zeker aangrijpt.
Wederom een mooi, maar ook leerzaam reisverhaal.

Great Railway Bazaar, The - Paul Theroux (1975)

Alternatieve titel: De Grote Spoorwegcarrousel

4,5
Ik heb al jaren enkele reisverhalen van Theroux in de kast, maar heb alleen een paar van zijn algemene boeken gelezen.

Theroux beschrijft zijn 4 maanden durige treinreis zoals in de omschrijving vermeld, op beeldige wijze.
Vooral de gesprekken met andere reizigers die hij tegenkomt vond ik erg vermakelijk. Met het juiste detail geschreven, zodat het lijkt dat je de reis zelf ervaart.

De locaties door al die landen heen en de vele treinen waar hij in reisde verschillen (logischerwijs) sterk.
Ook hoe de lokale bevolking is, reageert en over elkaar denkt zijn sterke passages.

In Japan beschrijft Theroux dat hij onderweg een boek leest. "Japanse Griezelverhalen" van Rampo. Hij noemt dit boek nogal verontrustend.
Dit boek heb ik toevallig enkele jaren terug bij een 2ehands boekwinkel gekocht. (Nog) niet bekend op BM overigens en voor mij nog te lezen. Ik ging er vanuit dat vrijwel niemand het boekje zou kennen. Zijn beschrijvingen maken me erg nieuwsgierig naar het boek. Onlangs zag ik dit boek liggen en dacht "Oja dat boek heb ik ook nog"... Leuk om niet veel later een boek te lezen waarin de auteur aangeeft juist dat boek te lezen.

Moeilijk voor te stellen dat dit reisverslag alweer 41 jaar geleden is geschreven.
Het hoge gemiddelde voor dit boek is m.i. geheel terecht.

Honkbal Is Amerika, Amerika Is Honkbal - Menno de Galan (2008)

4,0
Veel bekende termen, legenden en notoire gezegdes in de Major League Baseball worden op een leuke en duidelijke manier uitgelegd.

Honkbal is in Amerika heel groot, en terecht, het is een prachtige sport.
Als je de regels, de geschiedenis en de beleving weet , kun je daar bijna niet meer omheen.

Aanrader voor de baseball-fan en voor degene die zich hier net voor interesseert.

Japanese Tales of Mystery & Imagination - Edogawa Rampo (1956)

Alternatieve titel: Griezelverhalen uit Japan

3,0
Tijdens het lezen van een reisverhaal van Paul Theroux, die tijdens een van zijn lange treinreizen aangaf dit boek te lezen, werd ik me bewust dat ik deze al een paar jaar in de kast had staan.

Theroux gaf aan dat hij het best verontrustende verhalen vond. Dat heeft me wel bewogen om hem op korte termijn te gaan lezen. Mijn nieuwsgierigheid werd daardoor wel gewerkt.

"De Rode Kamer" vond ik erg sterk.
"De Rups" is wel vrij heftig.
Verder best leuke verhalen.

Overigens verfilmd in 2005. Rampo Jigoku (2005)

Kowloon Tong - Paul Theroux (1997)

Alternatieve titel: De Laatste Dagen van Hongkong

4,5
De Chinese gewoonten zoals Paul ze in dit boek beschrijft, is opgedaan door zijn reis-ervaringen.
Bijvoorbeeld dat Chinezen vaak lachen om allerlei emoties, maar niet om het lachen zelf.

Knap dat de man uitstekende thrillers schrijft naast dito reis-verhalen.
Een zeer onderhoudend en naargeestig boek.

Little Life, A - Hanya Yanagihara (2015)

Alternatieve titel: Een Klein Leven

5,0
Dit boek is me meerdere malen met klem door mijn moeder aangeraden, (nog een groter leesmonster dan ik) die dit boek beschreef als een van de betere die ze de laatste jaren heeft gelezen.

'Ja ik zal het onthouden', 'Ja, later', 'Is dat boek echt zo goed dan?' 'Oké, ik zal een screenshot maken, dan vergeet ik hem niet'
Toen ik een kortingscoupon kreeg van Bol.com en ik hier de positieve reacties las (al had ik gezien haar boekenkennis en enthousiasme niet hoeven twijfelen) heb ik het boek besteld.

De laatste weken heb ik intens meegeleefd met het verhaal en de karakters die beter zijn dan in het echte leven. Een van de beste boeken die ik heb gelezen over misbruik, opoffering, zelfhaat en vriendschap sinds I Know This Much Is True - Wally Lamb (1998).

Na het uitlezen heb ik gelijk mijn moeder gebeld om haar te bedanken dat ze bleef volharden, en even over het boek gepraat.

Grote aanrader.

Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game - Michael Lewis (2003)

4,0
Waargebeurd verhaal over slim scouten en hoe de relatief kleine Oakland Athletics puur op basis van eigenschappen en statistieken, spelers kochten die op geen enkele radar staan.

Begin jaren 2000 vertrokken er 3 bepalende spelers naar de rijkere clubs. Het bestuur van de club nam via manager Billy Beane een afgestudeerd econoom aan van Harvard (Paul dePosta), die zich verdiepte in gemiddeldes van highschool -en universiteits-spelers. Zo werd goedkoop en effectief een team samengesteld waarbij de aanwinsten uitblonken in slechts 1 taak. Bij elkaar een niet te stoppen geoliede machine die pas in de World Series door de Yankees werd verslagen.

De film is ook een aanrader.
Dit boek is, ondanks een legenda met allerlei uitleg over honkbal-termen, niet echt een boek voor iemand die niks met honkbal heeft. Enige affiniteit en kennis scheelt.

Nieuwe Lusten: 22 Verhalen uit De Tuin der Lusten van Jeroen Bosch - H.M. van den Brink e.a. (2016)

3,0
Met name de stukken van Annelies Verbeke, A.H.J. Dautzenberg en Jamal Ouariachi vond ik sterk.

Leuk om op zo'n manier een glimp op te vangen van schrijvers die je slechts van naam kent. Het heeft me wel nieuwsgierig gemaakt naar ander werk. Daarnaast vind ik dit boek een leuk initiatief. Iedere auteur kreeg een onderdeel van het schilderij van Jeroen Bosch en mocht gezien zijn of haar interpretatie, daar een kort verhaal over schrijven.

Rage - Wilbur Smith (1987)

Alternatieve titel: De Band van het Bloed

4,0
Rius schreef:
Ook de billen als struisvogeleieren zijn weer vertegenwoordigd.


Ik las deze recensie voordat ik aan het boek begon en moest lachen toen ik deze zin voorbij zag komen.
Soortgelijke beschrijvingen zijn er genoeg.

Rius schreef:
De relatie- en familieproblemen worden echter wel erg afgezaagd en langdradig, daarom niet meer dan drie sterren.


De Courtney-saga blijft mij wel boeien. De namen en karakters van de nakomelingen zijn wel nagenoeg hetzelfde. Jammer dat het karakter Manfred de la Rey sterft op het eind. Dat was wel een favoriet.

Ik zit er weer helemaal in en zal niet lang wachten met Courtney#7 De Macht Van Het Kwaad.

Skagboys - Irvine Welsh (2012)

Ik wil dit boek ontzettend graag lezen, alleen is het niet vertaald en zal dat vrees ik ook niet gebeuren.
Normaal gesproken lees ik graag in het Engels, maar de boeken van Welsh zijn in het Schots uitgeschreven. Dat vergt meer inspanning en mis dan enige context.
De vertaling van Welsh' boeken waren altijd lekker grof uitgeschreven. In het Engels komt dat ook over, maar in het Schots is het geen pretje, voor mij althans.
Voorbeeld:
" The cunt’s awright now though! It fuckin sais! Nae fuckin herm done tae nae cunt. N even if thir wis, so fuck? Some fuckin rich American cunt whae shouldnae even fuckin be here in the first place. Whae gies a fuck aboot that cunt?"
Dat is ook de reden waarom ik nog niet aan Reheated Cabbage ben begonnen.

Snelle Jelle Voetbalt in Engeland - Ad van Gils (1987)

3,0
De boeken van Snelle Jelle zijn in de ogen van jongens avontuurlijk en eerder genietbaar bij volwassenen. Ik zie ook geen reden om een boek lager te beoordelen omdat het 'voorspelbaar' is. Het is immers een jongensboek.

Ad van Gils schrijft met enthousiasme.
Een leuke, sympathieke reeks voetbalboeken. Ik denk dat jongens zich goed in Jelle kunnen verplaatsen.

Onlangs een aantal boeken van deze reeks aangeschaft en af en toe zal ik er een meepakken.

Snor van József Kiprich, De - Michel van Egmond (2015)

Toen ik twaalf/dertien was kreeg ik van mijn tante 2 jaar op een rij het Seizoensoverzicht van de PTT Telecompetitie op video. Met alle hoogtepunten van Ajax, Feyenoord en PSV. Alle doelpunten, blunders maar ook leuke interviews.

Van Gaals woede-uitbarstingen, van Gobbel die een amateur-voetballer met een klap zijn kaak brak, Regi Blinker die een tientje won omdat hij met een Ajacied tijdens de wedstrijd had gewed. Van Gaal die "het vertrouwen" in Bryan Roy had opgezegd. Van Gaal die met ontzag het lobje van Bergkamp tegen RKC aanzag en afgekoeld moest worden van emotie, Prachtige spelers, echte karakters, mooie tijden.

Mike Obiku, die zijn shirt uittrok na doelpunt, terwijl het vroor.
Hoor de commentator nog: 'Mike wat doe je nu?! het is waterkoud in de Kuip!'

en Kiprich; 'Jozsef, je leek er doorheen te zitten, je zat te puffen'. --'Puffen, puffen? wat is dat puffen?'
De zeer gelovige Gyan die na zijn voetbalcarrière in de haven van Rotterdam is gaan werken.

Een generatie die er niet meer is. Spelers als Depay, hoe goed ook, is toch een beetje een showboat.
Lambo's, gouden grille, en dat verongelijkte voor de camera.

Daarom mooi dat er boeken zijn die anekdotes beschrijven over die tijd en die spelers.
Dit lijkt me echt een leuk boek.

Sorry voor het off-topic maar ik raak enthousiast.

Szczur - Andrzej Zaniewski (1993)

Alternatieve titel: Rat

4,5
Een paar jaar geleden heb ik een boek van James Herbert gelezen, waar het verhaal werd verteld vanuit het perspectief van een hond. Fluke - James Herbert (1977)

Dat vond ik een goed geschreven boek, en toen ik dit boek laatst op internet tegenkwam heb ik hem besteld, en ben er ook gelijk mee begonnen.

Het boek is, zover je van controversieel kunt spreken, hard. Hard als de natuur is.
Het is vanuit het oogpunt van een rat, een over het algemeen gehaat dier, beschreven.

Bij het lezen van de eerste zintuigen van de rat en zijn eerste voorzichtige stappen in de buitenwereld, leef je gelijk mee.

Het is voor de rat een zeer vijandige wereld en geeft je een goed beeld hoe een rat moet overleven. Veel kan fataal zijn; katten, vogels, gif, kou, honger, klemmen, kannibalisme, vertrapping, verwondingen etc. etc.

De rat ziet talloze andere ratten op allerlei manieren gedood worden. Heeft nestdrift, is gewelddadig naar andere ratten, anderen naar hem. Hij jaagt in groepen, wordt door groepen opgejaagd en is altijd onderweg. Je leest alle zintuiglijke waarnemingen.

Natuurlijk is het waarnemingsvermogen van de rat als verteller niet helemaal waarheidsgetrouw met hoe echte ratten alles ervaren, al zullen we dit echter nooit weten.

Ik ervaarde compassie met de rat. Het verhaal is erg beeldig. Het stuk dat "de rat" muziek hoort en alle dreiging om hem heen deed vergeten, en hem naar de bron dreef. Dit net als alle andere ratten, deed me denken aan het bekende sprookje, maar als de muziek stopt, ervaart de rat een groot gemis voor langere tijd. Wat hij ook onthoud. Dit vond ik mooi en bijzonder, al zal een rat dit in het echt waarschijnlijk niet zo ervaren. Misschien ook wel, ik weet niet wat voor research de auteur heeft gedaan.

Dit boek is bijzonder. Eist enig inlevingsvermogen. Het is hard, rauw en zelfs smerig.

Je beeld bij ratten en benadering zal misschien veranderen na het lezen.

Ti Prendo e Ti Porto Via - Niccolò Ammaniti (1999)

Alternatieve titel: Ik Haal Je Op, Ik Neem Je Mee

3,5
De climax vond ik ook wat tegenvallen. En een grote climax is iets wat meer voorkomt in Ammaniti's boeken. Situaties die op het eind totaal uit de hand lopen. Dit had meer drama-gehalte dan ik had verwacht.

Desalniettemin leest het als een trein en zijn de voorbeelden van hoe iemand eruit ziet, of zich gedraagt, hilarisch en is Ammaniti's handelsmerk.

"Ik heb gezien hoe jij op dieet bent. Gister heb je voor vijfduizend lire pizza gegeten"
Als iemand met een infraroodbril Ito Miele door het donker had kunnen zien lopen, had hij hem voor de Terminator gehouden.


Mooi.

Time to Die, A - Wilbur Smith (1989)

Alternatieve titel: De Macht van het Kwaad

4,5
Boek zeven in de Courtney-reeks, de reeks die ijzersterk blijft.

Hoofdpersoon Sean lijkt in veel opzichten op de Sean waar de reeks mee begon. Met dezelfde voorkeur voor de Afrikaanse natuur en jagen. Het dna wordt in de Courtney-boeken goed doorgegeven.

De boeken van Wilbur Smith zijn doorspekt van spanning en intense passages.
Toen ik aan dit boek begon, wist ik dat ik me kon verheugen op een boeiend verhaal. En dat bleek weer het geval. Je kunt je beter net als de boeken van Game Of Thrones aan niemand hechten.

Sean die miljonairs begeleidt bij de jacht, helpt een man en diens dochter. De jacht op een leeuwin loopt uit in een catastrophe wanneer de dochter op het moment supreme medelijden krijgt en 'Rennen' noemt wanneer deze op de korrel ligt. Een vervelende nasleep.

Plan B is de jacht op een mannetjes-olifant die na een paar mislukte pogingen de grens oversteekt naar Zimbabwe, en ze aldaar tussen de woedende oorlog tussen Frelimo en Renamo vast komen te zitten. Wat dit betreft maakt Smith weer gebruik van echt bestaande verzetsgroepen.

Vanaf hier zijn ze vogelvrij en begint het echte avontuur.
De natuur is weer prachtig beschreven, net als de gevaren daarvan zoals uitdroging, (giftige) dieren, ziekten en infecties.

Ik heb een reeks boeken van Smith 2e-hands gekocht van een vrouw, die van plan was weer naar Zuid-Afrika te emigreren. Ze vertelde me dat ze zich altijd in Afrika heeft gewaand toen ze zijn boeken verslond. Ik gaf aan dat ik dat gevoel begreep en het zelf ook zo ervaar.

Wat ik erg interessant vond, zijn de spoorzoekers en hoe ze te werk gaan. Met grote interesse gelezen en opgenomen.

De bergbeklimming was enorm spannend, waar Sean stuit op een Gabonpofadder. Hier dacht ik dat het met hem afgelopen zou zijn.
Velen komen op een nare manier om en het boek heeft een aantal heftige momenten. De martel-scene met de Russische piloot, en het grafschennis b.v.

Weer een keihard en avontuurlijk verhaal dat wel bij vlagen wat Rambo-achtig was, en onze held een paar keer erg goed is weggekomen.

When the Lion Feeds - Wilbur Smith (1964)

Alternatieve titel: Het Goud van Natal

4,5
Het eerste boek van Wilbur Smith en de eerste in de befaamde Courtney-reeks. Het boek bevat kenmerken die in veel boeken van Smith terugkomen; een ruig/stoer hoofdpersonage, jagen, intriges, romantiek en de Afrikaanse wildernis.

De boeken zijn rauw en zelden clichématig. De intriges hebben ook diepgang en niemand wordt gespaard. Daarom vind ik qua avontuur Wilbur Smith een van de betere auteurs.
Helaas wel weinig waarderingen op BM.

You Only Live Twice - Ian Fleming (1964)

Alternatieve titel: Je Leeft Maar Twee Maal

4,0
Zonder dat er echt sprake is van actie of spionage, kent dit boek een goede opbouw tot de finale, waar Bond te maken krijgt met oude vijanden.

Bond is zichzelf niet na de dood van Tracy en wordt slordig in zijn missies. Roekeloos in zijn privéleven.
Hij krijgt van M een waarschijnlijk onhaalbare missie, waar falen geen consequenties heeft.

Afspelend in Japan, moet Bond informatie inwinnen en zich transformeren tot een Japanner, en diens gewoonten overnemen. Bond leert over typisch Japanse gewoontes als; hete baden, kogelvis, sake, ninjitsu, nederig zijn en opoffering. Daarnaast wordt ook zijn uiterlijk wordt aangepast.

Japan is het land met veruit de meeste zelfmoorden, vooral vanwege de enorm hoge druk die van kindsaf vaak wordt opgelegd. Fleming combineert dit met een soort helse Flora en Fauna in een vulkaankrater waar iedereen die zelfmoord wilt plegen, dit daar kan doen.
Bedacht door Bond's oude vijand Blofeld, die in het vorige boek zijn vrouw vermoordde.
Op het moment dat Bond er achter komt dat hij erachter zit, wordt zijn missie persoonlijk.

Het boek is tegen het einde vrij hard (Hoe sommige aan hun eind komen, misstaat niet in een horror-verhaal), maar ook verrassend. De ontsnapping en vrij tragische, maar interessante nasleep.

Al zit het venijn in de staart, vind ik dit een van de betere boeken in de reeks.