menu

Hier kun je zien welke berichten landloper als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Gijp - Michel van Egmond (2012)

1,5
Onmiddellijk nadat het boek uitkwam heb ik het gekocht. Het was niet waar ik op gehoopt had, nl. veel onbekende anecdotes en een antwoord op de vraag waar zijn schijnbaar onverschillige houding uit voort komt, ik denk hier dan vooral aan zijn houding tov de uitslag van een wedstrijd (je hebt 3 mogelijkheden, je kunt winnen, gelijkspelen en verliezen. Na een tijdje weet je dat wel. Na afloop van een wedstrijd deed het Gijp dan ook niets of ze nou gewonnen of verloren hadden, nou ja, als ze wonnen was de sfeer in de kleedkamer een stuk leuker..). Het boek heb ik naar de kringloop gebracht, maar kijken naar 'Gijp @ Derksen' doe ik nog altijd.

Ham on Rye - Charles Bukowski (1982)

Alternatieve titel: Kind onder Kannibalen

5,0
Dit boek zou verplicht moeten worden voor mensen die denken dat Bukowski zo'n fantastisch leven heeft gehad (van zuipen, vechten en neuken, zgn doen waar je zin in hebt). De man heeft een klote leven gehad en heeft zich er doorheen gevochten. Veel liever dan hoe zijn leven in werkelijkheid is gelopen had hij een mooie baan bij een krant of tijdschrift gehad (ipv al die klote baantjes), een verstandige vrouw (ipv al die gestoorde wijven want soort zoekt soort) en een mooi huis (met boompje en beesje). Dit boek maakt duidelijk waarom dat er niet inzat.

Karakter: Roman van Zoon en Vader - F. Bordewijk (1938)

Alternatieve titel: Karakter

4,0
Dreverhaven is een onmogelijke man, een overlever. Hij maakt zijn huishoudster zwanger, die onmiddellijk bij hem vertrekt (zelfs zij, een erg onaantrekkelijke vrouw, moet hem niet) en is niet in staat haar terug te winnen. Toch zet hij alles op alles om van zijn zoon zijn evenbeeld te maken, door hem het leven zo zuur mogelijk te maken, zogezegd om hem sterker te maken, maar wat het leven mooi maakt sluit zich op die manier langzamerhand voor hem. Dreverhaven wint, zoon verliest. Nou ja, in de ogen van Dreverhaven wint zijn zoon ook...Karakter is een ironische titel. Ik vermoed dat Bordewijk de moeder met opzet een kleurloos, niets-zeggend karakter heeft gegeven om de destructieve invloed van Dreverhaven op zijn zoon's karakter beter tot uitdrukking te kunnen laten komen.