Machteld Siegmann schrijft met de kaalvreter haar debuutroman. De kaalvreter vertelt het verhaal van Leie en haar gezin. Het boek wordt beschreven vanuit de perspectieven van Leie, Dirk (haar man), Anton (haar oudste zoon) en Meeuws (haar jongste zoon).

Leie draagt een zwaar verleden met zich mee. Zij is Joods en werd als kind tijdens de 2e wereldoorlog ondergebracht bij een Nederlands gezin. Het verhaal speelt zich af in verschillende tijdsperspectieven (tijdens en na de oorlog, jaren '50 en de jaren '70). Doorheen de verschillende hoofdstukken wordt het meer duidelijk wat er met Leie is gebeurd en welke gevolgen dit heeft voor haar en haar gezin.
Het boek is geen typisch "oorlogsverhaal". Dit verhaal gaat eerder over een vrouw die een verleden met zich meedraagt en hierop psychisch decompenseert. Het gezin weet hier moeilijk mee om te gaan. Ze willen er alles aan doen om mama te begrijpen en terug beter te maken. Deze gedachten zijn prachtig omschreven in het boek.
Ondanks dat de gevoelens van de personages goed beschreven zijn vind ik het verhaal wat te minimalistisch. Het verhaal blijft hangen rond het psychische stukje waardoor er weinig gebeurtenissen zijn en het verhaal niet lijkt te lopen. Er lijkt te weinig verhaallijn in te zitten. Er heerst een bepaalde dreiging bij de verschillende personages waarbij je je wel gaat afvragen hoe het nu zal aflopen. Het einde vind ik hierdoor wat mager en nietszeggend. Jammer!
De schrijfstijl is best vlot. Wat mij wel stoorde was de woordenschat als het over erotiek ging. Dit was eerder platvloers.
De cover ziet er hoogstaand en intrigerend uit. Er is echter wel weinig een link met de inhoud van het boek.


Een boek dat prachtig de gevoelens van een gezin in crisis beschrijft maar qua verhaal te minimalistisch is.

Valentin Senger is geboren in 1918 in Frankfurt. Valentin’s ouders waren revolutionairen en zijn uit het tsaristisch Rusland gevlucht richting Duitsland. Valentin heeft Joodse ouders maar deze wensen hun achtergrond eerder geheim te willen houden. Wanneer ze in de Kaiserhofstrasse wonen lijkt het gezin vermomd te zijn tussen de acteurs, dames van lichte zeden en travestieten. Stiekem hielden ze wel nog vast aan bepaalde Joodse rituelen (zoals bijvoorbeeld de besnijdenis). Valentin’s moeder is erg bang om ontmaskerd te worden.

In het eerste deel van het boek wordt een schets gegeven van de Kaiserhofstrasse. Er wonen bijzondere mensen met allemaal hun specifieke achtergrond en status in de maatschappij. De oorlog komt dichterbij en voor de familie Senger wordt het steeds moeilijker om hun achtergrond verborgen te houden. Er doen zich verschillende situaties voor waarbij ze op een creatieve en intelligente wijze moeten omgaan met de situatie. Doch leeft het gezin onder constante angst. Valentin groeit uit tot een “echte” Duitser en gaat aan het hoofd staan van een bedrijf. Maar Valentin neem ook risico’s door zijn eerste verliefdheid.

Het verhaal wordt vertelt vanuit Valentin’s perspectief. Het is dan ook “zijn” verhaal; hoe heeft hij dit hele tijdperk beleeft. De schrijfstijl is beschrijvend en relatief toegankelijk hoewel er hier en daar toch wel moeilijke termen gebruikt worden. Gelukkig is er achteraan in het boek een verklarende woordenlijst waarop je kan terugvallen. Het is een nuchter verhaal met een hoopvolle boodschap ondanks de tegenslagen die voorvallen. Met momenten leest het boek als een thriller door de spannende stukken waarbij er een ontmaskering dreigt te gebeuren.

Een boeiend waargebeurd verhaal voor lezers die liefhebber zijn van verhalen over de 2e wereldoorlog. Dit boek werd voor het eerst uitgegeven in 1978 onder de naam ‘Kaiserhofstrasse 12’.

Juan Gomez Barcena is een Spaanse auteur. Hij won met zijn eerste verhalenbundel de Spaanse Premio Tormento voor Beste Nieuwe Auteur. Later won hij ook met zijn debuutroman ‘De hemel boven Lima’ nog verschillende prijzen. Kanada is zijn tweede roman.

Een naamloze man keert terug naar zijn huis in Hongarije. Hij heeft Auschwitz overleefd. Hij verbleef in de barak Kanada waar hij spullen, die van de gevangenen werden afgenomen vooraleer ze naar de gasmakers gingen, moest sorteren. De man is sterk vermagerd, heeft geen bezittingen en heeft ook geen sleutel meer van zijn woning. Zijn buurman, kruidenier, verwelkomen hem hartelijk en hij geeft aan goed op zijn woonst te hebben gepast. De naamloze man weet met zichzelf geen blijf en hij trekt zich terug in zijn werkkamer. Er is geen beweging meer in hem te krijgen. Maar hij hoort wel steeds meer beweging in zijn huis dat nu bewoont wordt door onbekende bewoners en er blijkt ineens ook een drukpers te draaien die anticommunistische propaganda spuwt. Een resem gebeurtenissen zorgt ervoor dat de man de gebeurtenissen uit het verleden steeds vaker herbeleefd.

De schrijver hanteert een afstandelijkere schrijfstijl. Het wordt verteld vanuit een jij-perspectief. “De Buurman zal morgen terug komen. Dat weet je, want je voedselvoorraad is bijna op.” Dit is even wennen moet ik zeggen. Het zorgt er wat voor dat je minder intens kan meevoelen. Het hoofdpersonage lijkt tegen zichzelf te praten. Jij, als lezer, lijkt dan weer meer vanop een afstand naar hem te kijken. Gevoelsmatig dus niet meteen een pluspunt maar anderzijds levert dit wel mooie zinnen op en oogt het literatuurgewijs hoogstaander.

Een intrigerend boek dat je aan het denken zet. Over verwerking, trauma en overleven..

Szczepan Twardoch wordt de Tarantino van de Poolse literatuur genoemd. Hij is een van de meest gelezen auteurs in Polen. Hij is onder andere gekend van zijn bestseller De koning. Het zwarte koninkrijk is hier een vervolg op.

Warschau, 1939. Jakub Shapiro, is heerser van de onderwereld in Warschau. Als bokser zorgt hij bij zowel de mannen als de vrouwen voor extra adrenaline. Hij is niet vies om geweld te gebruiken om te krijgen wat hij wilt. Maar de tijden veranderen. De 2e wereldoorlog breekt uit en de nazi’s grijpen de macht. Shapiro is een schim van wie hij eerder was. Hij staat er helemaal alleen voor totdat Ryfka terug op het toneel verschijnt. Zij is de ex-geliefde van Shapiro. In het getto probeert zij te overleven samen met Shapiro. Doorheen het verhaal komen de verhalen van deze zijpersonages meer aan bod; Dawid, Shapiro’s zoon, zit vol wraakgevoelens t.o.v. zijn vader en dit allemaal ten tijde van de wrede Duitse bezetting.

De verschillende intriges zorgen voor een spannend verhaal vol wreedheden, wraak en duisternis. Naast de onderlinge dynamieken heerst het leven in het getto en de strijd om te overleven. Niemand is te vertrouwen.

Twardoch schetst zo een interessant beeld van Warschau ten tijde van de 2e wereldoorlog. Het bevat alle componenten voor een goed boek; spanning, misdaad, historische achtergrond,…

De schrijfstijl is aangenaam. Het tempo vlot. Twardoch schrijft beeldend waardoor de omgeving realistisch aanvoelt.

Een beklijvende roman die aanvoelt als een thriller. Het bezorgt je een ‘Peaky Blinders’-gevoel.