Na het lezen van Zeis was ik meteen geïntrigeerd door de schrijfstijl van Neal Shusterman. Toen ik zag dat er een nieuw boek van hem zou verschijnen moest ik deze absoluut lezen. Gamechanger is een standalone Young Adult-verhaal. Het is vertaald door Maria Postema.
Ash is een jonge blanke Amerikaanse tiener die op school in het footballteam zit. Tijdens de matchen vangt hij stevige tackles op maar tijdens een specifieke match lijkt hij een slag van de molen gehad te hebben. Na deze tackle is zijn realiteitszin veranderd. Hij merkt dat hij na elke wedstrijd in een ander universum terecht komt. Een universum dat Ash zijn identiteit doet veranderen. Zo ziet hij de wereld door een andere bril wanneer hij geconfronteerd wordt met homofobie, seksisme en racisme.
Dit verhaal haalt heel wat actuele thema’s aan. Hierdoor is dit een goed verhaal voor de jeugd van tegenwoordig. Het maakt thema’s bespreekbaar en schudt wakker. Een boek dat je aan het denken zet en jou inzichten doet bekomen. Hierdoor lijkt dit boek mij ideaal lesmateriaal voor in de klas.
De schrijfstijl is laagdrempelig en duidelijk. Ondanks de complexe thema’s heb ik toch kunnen genieten en ontspannen met dit boek. Het verhaal wordt vertelt vanuit Ash zijn perspectief. Hierdoor zit er ook wel wat jeugdigheid in het verhaal met ook zeker grappige elementen. Ash is recht voor de raap en dat vind ik wel erg leuk aan zijn personage.
Een verrassend einde maakt dit boek over het algemeen een vermakelijk boek. Daarnaast vind ik het toch ook wel knap dat de schrijver deze thema’s aandurft wetende dat er massa’s meningen zullen zijn!

Aline Van Wijnen schreef haar eerste roman ‘Halsoverkop’ in 2016. Ze won hiermee een schrijverswedstrijd. Nadien is ze niet gestopt met schrijven. Het geheime kistje van Elle is haar eerste historische roman.

Nederland, 2013. Janna wordt nog maar eens in de steek gelaten door haar man Rolf. Hierdoor heeft ze het niet makkelijk. Zeker aangezien haar oma Elle ook recent is overleden. Janna besluit haar moeder te helpen door de spullen van haar oma uit haar huis te ruimen. Zo ontdekt ze een oud kistje waar vanalles in zit wat ze niet kan plaatsen; een davidster, een identiteitsbewijs, een ring, … Janna reist hierna naar Parijs om zo op zoek te gaan naar het verhaal achter deze voorwerpen.

Wit-Rusland, 1941. De Joodse Ella Sadovskaya weet te ontkomen na een razzia. Door haar vlucht komt ze in het bos terecht waar ze uiteindelijk aansluit bij een groep verzetsstrijders. Ella weet de oorlog te overleven maar heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt. Ze neemt een andere identiteit aan en probeert haar leven verder te zetten waarbij ze haar verleden blijft verbergen.

Amai, wat een straf verhaal! Dit boek heeft naar mijn gevoel echt internationale allures en zou veelvuldig vertaald moeten worden. Zowel de inhoud als de cover zijn fenomenaal. Tijdens het lezen voel je je ongemakkelijk. Het is sensitief en emotioneel. Het zit onder je huid en weet dagen door je hoofd te spoken. Met af en toe een traantje en hier en daar een glimlach.

De personages zijn oprecht. Ze voelen warm aan en liefde is voelbaar. De schrijfstijl is erg aanlokkelijk. Je blijft steeds verder lezen doordat de hoofdstukken niet te lang zijn. Ook zit je helemaal in het verhaal en kan je hierdoor dit boek toch maar niet wegleggen.

Een beklijvende weergave van de verschrikkingen tijdens de 2e wereldoorlog met waargebeurde elementen. Een verhaal dat staat als een huis.

Rihana Jamaludin is geboren en opgegroeid in Suriname. Later verhuisde ze naar Nederland. Na jobs in de kunstsector wisselde Rihana van koers. Sinds 2000 heeft ze zich meer gefocust op het schrijven van jeugdromans.

Suriname, 1870. Alexandra Belgrave, een 16-jarig meisje dat opgroeit in Suriname. De afschaffing van de slavernij is nog maar enkele jaren een feit. Alex heeft de luxe dat zij naar school mag gaan en doordat haar voorouders van witte afkomst zijn, is haar familie gespaard gebleven van de slavernij. Toch is alles niet zo rooskleurig als het lijkt. Als meisje dient zij zich te focussen op de taken die daarbij horen, zoals bijvoorbeeld het huishouden. Dit ligt Alex moeilijk aangezien ze erg intelligent is en toch meer ambitie heeft. Samen met haar hartsvriendin Jo brengt ze tijd door op plantage Het Schoone Land. Hier leert ze Ernst Martzil kennen. In het tuinhuis werkt hij aan een geheime uitvinding en hierbij heeft hij natuurlijk geen hulp nodig van meisjes.. Toch lijken de 3 meer en meer naar elkaar toe te trekken.

Het verhaal is erg boeiend aangezien het jou wat van de geschiedenis van Suriname en de slavernij bijbrengt. Hierdoor lijkt dit verhaal mij ideaal om in de klascontext te gebruiken. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het verhaal makkelijk leesbaar is. Het tempo is relatief traag zodat het verhaal erg toegankelijk wordt. Er zit genoeg avontuur in zodat het verhaal ook zeker niet saai wordt.

Alex is een leuk personage. Ze is slim en stoer. Ze wil niet bij de pakken blijven neerzitten. Ook de zijpersonages weten vreugde op te wekken. De beschrijvende schrijfstijl zorgt ervoor dat je jou in Suriname in de 19e eeuw waant.

Als laatste wil ik toch ook nog meegeven hoe mooi dit boek is vormgegeven!
De cover is beeldend. Je zou er uren naar kunnen kijken en ontdekken. Maar ook de schutbladen zou ik zo willen inkaderen.

Een prachtige historische roman zowel de binnenkant als de buitenkant (én de inhoud)!

Talia Hibbert is een Britse schrijfster. Ze schrijft hedendaagse romans waarbij ze de nadruk legt op diversiteit en inclusiviteit. De personages in haar boeken zijn erg divers qua ras, seksuele geaardheid, lichaamsvorm, … Zoek het uit, Chloe Brown is het eerste deel van de Zussen Brown-serie.

Chloe heeft een chronische ziekte. Na een bijna-dood-ervaring beslist ze om haar levensstijl te veranderen. Ze wil op zoek gaan naar zichzelf en naar hetgeen zij nu écht wil. Hiervoor stelt ze een bucketlist op met bevrijdende activiteiten. Hierbij kan ze de hulp gebruiken van Enter Redford Morgan, een bikerboy met veel tattoos en een ruig uiterlijk. Enter en Chloe kunnen niet meer van elkaar verschillen maar toch hebben ze een enorme klik..

De schrijfstijl is luchtig en hartverwarmend. De lange hoofdstukken heb ik persoonlijk liever wat korter om zo ook meer afwisseling in het verhaal te hebben en dit bevordert het lezen voor mij (nog snel een hoofdstukje). Ik vind het geweldig dat de personages zo divers zijn! Door dit gegeven sprak dit boek mij heel erg aan. Ik ben die perfecte mannen en vrouwen met hun slanke taille en ideale vormen helemaal beu! Ook vond ik het leuk dat de personages zo erg van elkaar verschillen. De maatschappij zou oordelen dat beide niet bij elkaar zouden passen maar dit verhaal trekt zich hier niks van aan! Geweldig! Weg met de vooroordelen!

De dynamieken tussen de personages zijn geweldig. Er is aantrekking, romantische spanning, sexiness, humor en wederzijds respect. What do you want more? Chloe is hilarisch door de ongefilterde uitspraken die ze uitspuwt.

Een heerlijk en dromerig verhaal zonder clichés!

Abigail Dean is afkomstig van Manchester. Ze studeerde Engelse literatuur en werkte voorheen als boekhandelaar bij Waterstones. Nu werkt ze als advocaat voor Google. Meisje A is haar debuutroman. De tv/filmrechten zijn al reeds verkocht aan Sony en het boek is al in meer dan 25 landen verschenen.

Alex Gracie, meisje A, kan op haar 15e ontsnappen aan het horrorhuis. In dit huis werd zij samen met haar broers en zussen jarenland opgesloten, verwaarloosd en misbruikt door haar ouders tot het moment dat Lex kon ontsnappen. Jaren later heeft Lex het intussen geschopt tot juriste. Ze krijgt het nieuws te horen dat haar moeder in de gevangenis is overleden en dat het (horror)huis aan haar kinderen wordt nagelaten. Lex wil dat de plek terug iets positiefs zou kunnen betekenen. Ze probeert hieraan te werken samen met haar zusje Evie. Maar dit brengt veel herinneringen naar boven van gebeurtenissen die zich in het huis hebben afgespeeld. Lex kijkt de gruwelen in de ogen en probeert in het reine te komen met haar broers en zussen..

Het verhaal bouwt zich geleidelijk op. Van een relatief normale jeugd gaan ze steeds meer gruwelen tegemoet. De gebeurtenissen komen kort aan bod in het boek. De focus ligt meer op de nasleep hiervan. De kinderen zijn in verschillende adoptiehuizen geplaatst waardoor ze allemaal een ander verwerkingsproces hebben gekend; de ene al beter als de andere. De structuur in het verhaal is soms wat zoeken. Tijdens het lezen kan het verhaal wat chaotisch overkomen door de sprongen die gemaakt worden in de tijd en van de ene zus/broer naar de andere. Dit bemoeilijk het vlot lezen wel wat.

Dit neemt niet weg dat dit boek een boeiend verhaal brengt. Naar mijn gevoel hadden de verschillende personages wat meer diepgang mogen hebben. Momenteel wordt het verhaal nogal oppervlakkig gebracht waardoor de emoties die dit verhaal zou moeten oproepen nog te weinig weten te raken. Hier had zeker meer in kunnen zitten!

Een psychologisch verhaal over het verwerken van een verleden, familie, veerkracht en liefde.

Abi Daré is opgegroeid in Lagos, Nigeria. De laatste 18 jaar woont ze in het Verenigd Koninkrijk met haar gezin. In Het meisje met de luidende stem gebruikt Daré haar roots om een krachtig verhaal neer te zetten. Deze roman is haar debuut.

Adunni is een jong meisje dat in een arm Nigeriaans plattelandsdorp woont. Ze droomt van een mooie toekomst waarbij zij hoopt naar school te kunnen gaan om een ‘luidende’ stem te krijgen. Adunni is een sterke dame die wil dat haar stem gehoord wordt in de wereld. Wanneer Adunni’s moeder overlijdt, verkoopt haar vader haar als bruid aan een taxichauffeur. Toch wil Adunni haar droom niet opgeven. Ze doet er alles aan om haar toekomst een mooie wending te geven terwijl ze haar eigen plek in de wereld zoekt.

Dit is een verhaal dat jou met beide voeten aan de grond zet. Het geeft een inkijk in het leven in Nigeria wanneer je een meisje bent, wanneer je in armoede leeft, … En dit is pittig om te lezen. Mijn moederhart breekt door te lezen wat Adunni allemaal moet doorstaan.

In het nawoord vertellen Arjaan en Thijs van Nimwegen over de moeilijke klus die zij hadden door dit boek te vertalen naar het Nederlands. Chapeau hiervoor! De schrijfster heeft de beperkte woordenschat van het hoofdpersonage willen overbrengen in de schrijfstijl. Hierdoor voelt het verhaal oprecht aan, maar ook erg kunstzinnig. We lezen vanuit de visie van een opgroeiend kind in een harde wereld. Een meisje op zoek naar geluk! De schrijfster kan deze boodschap intens overbrengen. Hierdoor moet ik bekennen dat dit boek mijn hart wel geraakt heeft. De personages zijn diepgaand en beklijvend.

Een ontroerend coming-of-age-verhaal vol prachtige zinnen en unieke indrukken. Een beklijvend verhaal over een krachtige vrouw die vecht voor haar toekomst. Een roman vol vooroordelen, onmacht, onderdrukking en vechtlust!

Karin Slaughter is dé naam in de thrillerwereld. Deze Amerikaanse auteur verwierf bekendheid na de Grant Conty-reeks vanwaar er zes boeken zijn verschenen. Hierna volgde nog veel verschillende thrillerreeksen. Al deze boeken zijn zowel nationaal als internationaal een groot succes.

April 1982. Emily Vaughn wordt over 2 weken achttien jaar. Met het eindexamenfeest in het vooruitzicht is deze periode er eentje om naar uit te kijken. In haar mooie jurk vertrekt ze naar het feest voor een onvergetelijke avond. Ze draagt echter een geheim met zich mee. Een geheim dat haar fataal wordt aan het einde van die avond.

Veertig jaar later is de moord op Emily Vaughn nog steeds niet opgelost. De ongekende dader loopt nog steeds op vrije voeten. Hier komt verandering in wanneer Andrea Oliver naar de stad komt. Haar taak is om een rechter te beschermen die met de dood bedreigt wordt. Maar onderliggend is Andrea bezig met die andere zaak die haar maar niet wil loslaten.

Het verhaal wordt vertelt tussen afwisselend Emily en Andrea haar perspectief. Zo wordt het verhaal steeds duidelijker en krijgen vraagstukken eindelijk een antwoord. Beide dames hebben het hard te verduren gekregen, elk op hun manier. Het verhaal is erg rauw gezien het over gevoelige thema’s gaat zoals vrouwenhaat, pesten, identiteit en seksualiteit.

De schrijfstijl is duidelijk en vlot. Ondanks de wisselende perspectieven is het steeds duidelijk in welk perspectief je leest en pik je ook snel weer op waar je gebleven waard in het verhaal. De personages zijn menselijk en waarheidsgetrouw. Een belangrijk item voor mijzelf persoonlijk. De spanningsopbouw steekt goed ineen waarbij de schrijfster het juiste moment weet te pinnen om een tandje bij te steken.

Voor mij is dit het eerste boek dat ik las van Karin Slaughter en ik moet zeggen dat ik snap vanwaar de populariteit komt. Ik wil dus zeker meer lezen van haar! Een ijzingwekkende thriller die meesterlijk is opgebouwd.

Bernardine Evaristo is een schrijfster van kleur die dit thema ook vaak centraal zet in haar boeken. Zo ook bij Meisje, vrouw, anders. Evaristo is de eerste zwarte vrouw die de Booker Prize won. Ze is geboren in Londen.

Meisje, vrouw, anders is een verzameling van verschillende verhalen. De verhalen van 12 verschillende personages van kleur. Allen met een andere achtergrond, levenswijze, overtuiging, leeftijd, genderomschrijving, … Erg uiteenlopende personages maar waarbij de verhalen toch samenkomen op één of andere manier. De manier waarop hun afkomst een rol speelt in hun leven.

De schrijfstijl van Evaristo is op zijn minst bijzonder te noemen. De schrijfster gebruikt namelijk geen punt aan het einde van een zin of een hoofdletter aan de start. Een pagina lijkt één doorlopende tekst te zijn. Dit is even wennen maar wanneer je éénmaal in het boek zit lijkt het minder op te vallen en kan je hier overheen lezen. Persoonlijk vind ik deze schrijfstijl niet meteen een meerwaarde voor het boek an sich.

Het boek is bijzonder door zijn originaliteit en doordat hij zo eigentijds is. Het gaat geen thema uit de weg en de personages zijn erg humaan weergegeven. Evaristo weet hoe ze ervoor moet zorgen dat je als lezer jezelf verbonden voelt met de personages. Ondanks dat ze geen 200 pagina’s nodig heeft per personage om dit te kunnen creëren.

Een boek dat jou als lezer meeneemt in de wereld van mensen van kleur maar anderzijds ook erg een feministische stem laat horen. Een bijzonder en krachtig boek met een belangrijke maatschappelijke waarde! Naar mijn gevoel een terechte winnaar van de Booker Prize 2019.

Aimie K. Runyan is een Amerikaanse schrijfster. Ze heeft zich nu gefocust op het schrijven van boeken waarbij vrouwen die de geschiedenis hebben veranderd een belangrijke rol spelen.

Runyan belichaamt met haar boek een belangrijk stukje geschiedenis. Vrouwen (de Hello Girls) die een belangrijke rol hebben gespeeld tijdens de eerste wereldoorlog krijgen even de spotlight op zich en zo krijgen ze even de aandacht die ze verdienen.

Het is fijn om in het nawoord te kunnen lezen hoe de schrijfster tot het onderwerp van het boek is gekomen, hoe ze zich gedocumenteerd heeft en hoe het schrijfproces is verlopen. Als lezer vind ik dit zeker een meerwaarde hebben aangezien het onderwerp meer waarde lijkt de krijgen doordat dit goed onderbouwd is geweest.

Philadelphia, 1917. De eerste wereldoorlog woedt maar Ruby Wagner lijkt hier nog weinig van te merken. Ze begeeft zich in de high society en is verloofd met Nathaniel. Er wordt van haar verwacht dat zij de focus legt op haar huwelijk. Ruby hecht hier minder belang aan als haar omgeving en wilt iets kunnen betekenen in de oorlog die heerst. Ze besluit zich aan te melden bij de verbindingsdienst van het Amerikaanse leger. Haar taak bestaat erin om telefoonlijnen aan te nemen en te bedienen. Een belangrijke functie die destijds toch met minderwaardigheid werd bekeken. Ze leer Andrew Carrigan kennen en er lijkt al snel meer te spelen tussen de twee. Toch staat Ruby voor een moeilijke keuze; zich laten lijden door haar gevoel of toch eerder met har verstand kiezen voor een stabiele toekomst?

Runyan heeft een gemakkelijke schrijfstijl waarbij het verhaal vloeiend leest. De structuur is aangenaam en de personages hebben karakter. De omschreven gevoelens en denkwijzen voelen werkelijkheidsgetrouw aan en dit komt de inleving als lezer ten goede. Het romantische verhaal heeft in dit boek de overhand. De focus ligt voornamelijk hierop waarbij het “historische verhaal” eerder achtergrond is. Eigenlijk stoort mij dit niet meteen aangezien dit verhaal voldoende weet te boeien. Er zijn voldoende prikkels m.b.t. de geschiedenis ingebouwd in het verhaal zodat het geen inhoudsloos verhaal wordt.

Een verhaal met een romantische sfeer met vleugjes spanning en geschiedenis.

Gena Showalter is een schrijfster die al vele jaren meegaat. Ze schreef vele boeken binnen verschillende genres. Zo is ze gekend bij de Dark Romance-liefhebbers. Maar ook bij de Fantasy- en Young Adult-lezers. Eerder schreef ze Koud als Sneeuw waarmee ze een hervertelling heeft geschreven van het sprookje Sneeuwwitje. In het boek Breekbaar als glas is het sprookje van Assepoester aan de beurt.

Gosh, i love retellings! Zeker als ze zo goed geschreven en “herverteld” worden als bij dit boek. Ik hou ervan als het verhaal een hele andere wending krijgt, een heel nieuw concept maar waarbij de basis van het oorspronkelijke sprookje toch nog te herkennen is.

Prinses Ashleigh is beter gekend als de Glasprinses. Deze naam is haar toegewezen omwille van haar zwakke hart dat zo breekbaar is als glas. Ze is erg kwetsbaar en daarnaast heeft ze ook geen magische krachten zoals haar twee zussen. Een orakel kondigt aan dat het Ashleighs lot is om Assepoester te zijn waardoor zij eigenlijk de knappe prins zou trouwen en het koninkrijk Sevon zou redden. Dit klinkt natuurlijk heel onwaarschijnlijk gezien Ashleighs beperking. Daarnaast lijkt iedereen op haar neer te kijken, eveneens de prins..

De wereld van Enchantia, gekend van haar eerder boek, voelt meteen zalig aan. De wereld is goed opgebouwd en wordt goed omschreven waardoor je jouw fantasie de vrije loop kan laten. De magische en sprookjesachtige sfeer is voelbaar doorheen het hele verhaal; rijmpjes, opvallende personages en verrassende twists!

De schrijfstijl is erg vlot. Je wordt meteen opgezogen door het verhaal en zweeft dan in een mystieke wereld. De personages zijn uitgebreid gevormd waardoor je als lezer voeling met hun krijgt. Daarnaast is het verhaal zeker niet voorspelbaar; spannende gebeurtenissen en onverwachte wendingen zijn het grote pluspunt van dit boek! Hier bovenop krijg je nog een spetterend einde! Wat wil je als lezer nog meer?!

Jennifer L. Armentrout is een vaste waarde in de boekenwereld. Ze heeft de laatste jaren vele boeken geschreven onder verschillende genres. Zowel New Adult als Young Adult als Fantasy kan ze aan. Grace and Glory is het 3e deel in de Harbinger-serie. Na Storm and Fury en Rage and Ruin kunnen we nu het slot lezen.

Grace and Glory gaat verder met het verhaal waardat Rage and Ruin is geëindigd. Trinity heeft de strijd verloren en moet bedenken hoe ze ooit Harbiner kan verslaan. De hulp van Wachters en demonen lijkt niet voldoende waardoor het idee ontstaat dat Lucifer naar de aarde zou moeten worden teruggehaald. Door de nederlaag is Trinity tevens haar band met haar beschermer Zayne verbroken. Hij blijkt niet meer de persoon te zijn die ze kent. Zijn herinneringen lijken allemaal verdwenen te zijn waardoor hij vervreemd is van zijn familie en vrienden. Trinity wil dit terug herstellen. Maar er staat nog een zwaar gevecht voor de deur. Een gevecht dat alles zal veranderen!

De prachtige wereld die Armentrout heeft opgebouwd is nog steeds zalig om in te vertoeven. Daarnaast zit het verhaal vol spannende verhaallijnen en gebeurtenissen. Ze volgen elkaar op sneltempo op waardoor de spanningsboog erg hoog blijft. Het resultaat is dus een verhaal waar je doorheen vliegt.

De personages hebben veel diepgang. Dit werd eerder al opgebouwd in de vorige boeken. De romance is intens en krachtig opgebouwd. Er heerst heel wat onvoorspelbaarheid in de relatie tussen Trinity en Zayne. Zal het uiteindelijk nog goedkomen?

Dit deel is voor mij een waardige afsluiter van een sublieme serie die steeds weet te verrassen en die stiekem je hart ook doet smelten.

And last but not least; deze serie ziet er FE-NO-ME-NAAL uit! De blinkende cover en de sprayed edges zorgen ervoor dat deze serie in je boekenkast hoort!

Dit boek sprak mij meteen aan door de flaptekst. Een verhaal over vriendschap tussen een jongeman en een oude boekverkoper in een bejaardentehuis. Echter was mijn enthousiasme snel verdwenen.
Het boek heeft een snel tempo waardoor er in een volgend hoofdstuk ineens zoveel tijd verder is verstreken. Je krijgt niet de tijd om te "bonden" met de personages. Je voelt de vriendschap niet groeien. Vele gebeurtenissen in het boek vind ik ook erg onrealistisch. Plots zonder aanleiding heeft Gregoire een relatie met een collega en heeft hij als onervaren tiener avontuurtjes in het rusthuis met haar. Hij heeft geen diploma maar wordt in alle mogelijke jobs van het rusthuis ingezet zonder probleem. Hij drinkt met nieuwjaar tijdens zijn shift zichzelf zat samen met menr. Picquier. Een bewoner die 's nachts gemeenschap gaat hebben met verschillende bewoners en geweten is door het personeel maar door de vingers wordt gezien. Misschien is het wat beroepsmisvorming maar door de vele onrealistisch gebeurtenissen krijg ik toch geen voeling met het verhaal. Ik krijg ook niet het gevoel dat het gaat over een wederzijdse vriendschap. Gregoire voert enkel maar uit wat de boekverkoper allemaal in zijn hoofd krijgt. De vergelijking met 'Untouchable' vind ik daarom ook helemaal onterecht!
Het einde vond ik voorspelbaar en saai. Ook de schrijfstijl kon mij niet bekoren. Deze is erg chaotisch en ongestructureerd zodat het soms niet duidelijk is van welk personage ik de gedachten aan het lezen ben. Hij wisselt soms van personage zonder aanleiding. Vreemd.
Naar mijn gevoel werk er ook regelmatig op een onrespectvolle manier over mensen met dementie gesproken. Dit getuigt naar mijn gevoel van onwetendheid over deze doelgroep. Vb. p.121 "het alzheimertje" of p. 133
Wel was merkbaar dat Mark Roger weet waarover hij spreekt als het over het voorlezen gaat. Hij beschrijft uitgebreid in het boek tips die belangrijk zijn.
Ik vind het echt jammer dat er niet meer uit het verhaal is gekomen. Het basisverhaal/basisidee leek zo sterk maar werd naar mijn gevoel niet goed uitgewerkt/ geschreven.