Laurent Petitmangin schreef met De donkerste nacht zijn debuut. Hij won er enkele prijzen mee én het boek gaat in heel Europa in vertaling verschijnen.

De donkerste nacht gaat over een vader en zijn 2 zoons. Hij komt er alleen voor te staan nadat de jongens hun moeder overlijdt na een lange ziektestrijd. De vader is wat onhandig in zijn contact met de jongens; Fus & Gillou. Hij probeert zijn best te doen maar zit anderzijds nog in de knoop met zichzelf. Hierdoor toont hij zich wat afstandelijk naar de jongens toe. Fus & Gillou zelf vinden echter wel veel aansluiting bij elkaar. Fus begint na enige tijd meer aansluiting te vinden bij zijn extreemrechtse vriendengroep. De vader kan hier moeilijk mee om maar stelt zich passief op. Hijzelf is al levenslang een socialist en ergert zich aan de uitlatingen van zijn zoon. Beide geraken meer en meer van elkaar vervreemd. Op een bepaald moment ligt Fus in elkaar geslagen in de zetel na een vechtpartij met linke demonstranten. Hij is er zwaar aan toe en lijkt gebroken. Enkele maanden later neemt Fus wraak. Hij vermoordt één van zijn aanvallers..

Ik moet zeggen dat dit boek mij in tweestrijd houdt. Enerzijds stoorde ik mij aan een aantal elementen en anderzijds zet dit boek bij aan het denken en dit vind ik altijd wel fijn aan een boek!

Het verhaal begint met enkele mooie momenten tussen het gezin. Gedurende het verhaal merk je dat de vader erg met zichzelf bezig is en de aansluiting met zijn zonen verliest. Hij is erg wisselvallig. Het ene moment ervaar je de vaderliefde, het andere moment doet hij erg vreemde daden of heeft hij vreemde gedachten of uitlatingen die mij aan die vaderliefde doen twijfelen. Fus is een erg lieve jongen doe zoekend is naar bevestiging en aandacht van zijn vader maar deze maar niet krijgt. Hierdoor wordt het gevoel gecreëerd dat Fus wat werd weggeduwd door de vader richting zijn extreemrechtse groepering.

Het verhaal wordt vertelt vanuit de vader zijn perspectief. Hierbij is zijn politieke voorkeur wel erg aanwezig. Hij spreekt zich erg uit hierover. Dit kleurt erg zijn gedachten en meningen die soms nogal extreem worden uitgedrukt.

De schrijfstijl stoorde mij met momenten. Er werden soms erg grote tijdsprongen gemaakt bij de hoofdstukken waardoor het even duurde voor ik doorhad waar dat de tekst nu over ging. Ook werd een personage steeds benoemd als “de Jacky”. Steeds wanneer er naar hem verwezen werd wordt deze benoeming gehanteerd. Dit was best ergerlijk. Verder stoorde mij de vader als personage an sich mij soms. Zijn afstandelijke, nonchalante, gelaten stijl. Ik kreeg weinig aansluiting met hem. Hij keerde zich erg van zijn zoon af, wou hem vergeten, herinneringen wissen, walgt van hem, … Dit kan ik mij moeilijk inbeelden.

Het einde vond ik dan weer wel hoopgevend. De rol als vader leek wat terug te keren en er was een einde waarbij je jezelf toch ook wat vraagtekens kunt stellen. Al bij al dus een boek dat je aan het denken zet.

Karen Swan woont in Sussex. Ze heeft haar carrière als journalist opgegeven om zich volledig op haar gezin en het schrijven van boeken te kunnen concentreren. Ze is onder andere gekend door het boek ‘De Spaanse belofte’.

De Ierse erfenis gaat over 3 zussen; Ottie, Pip en Willow. Hun vader is recent verleden en alle drie komen ze samen in het familiekasteel in Ierland. Ottie en Pip zijn altijd in het kasteel blijven wonen maar Willow is 3 jaar geleden naar Dublin vertrokken. Ze had toen haar familie de rug toe gekeerd. Nu de erfenis besproken wordt blijkt dat Willow het kasteel erft. Dit tot ieders verbazing. Waarom zij? Willow wil het kasteel verkopen maar Ottie en Pip willen alles doen om dit tegen te houden. De zussen dienen naar geheimen vanuit het verleden te kijken om uit deze situatie te geraken.

De setting die geschetst door Swan is zo zalig! De ruige kliffen van de stormachtige Ierse kust! Swan kan dit beeldend beschrijven waardoor je je als lezer hier effectief waant. De achtergrond lijkt eerder donker maar toch werd er een integere en liefdevolle setting gecreëerd.

De schrijfstijl is lekker vlot. Je wordt meteen opgenomen in het verhaal en voelt een drive om lekker te willen verderlezen. Er heerst een bepaalde spanning doordat het verhaal barst van de geheimen en intriges. Deze weten steeds je nieuwsgierigheid te prikkelen. De personages zijn krachtig uitgewerkt; 3 totaal verschillende zussen die elk hun eigen problemen met zich meedragen. Allen met hun eigen persoonlijkheid.

Een boek over familiebanden en liefde die overheersend is in een prachtige setting. Een hartverwarmend verhaal!

Heather Morris, de Nieuw-Zeelandse schrijfster die De tatoeëerder van Auschwitz schreef, werpt in dit boek de schijnwerpers op Cilka’s verhaal. Het boek verscheen eerder onder de naam Cilka’s keuze. Nu heet hij Het meisje dat twee kampen overwon. Deze titel laat uitschijnen dat we een zicht krijgen op beide kampen maar eigenlijk draait het verhaal voornamelijk over het 2e kamp. We krijgen wel fragmenten te lezen over haar periode in Auschwitz waarbij ze link naar Lale en Gita wordt gelegd.

Cilka Klein is 16 jaar wanneer ze naar Auschwitz-Birkenau wordt overgebracht. Kampcommandant Schwarzhuber kiest haar uit en dwingt haar om zijn liefje te zijn in het kamp. Hierdoor krijgt zij vele privileges waardoor het haar lukt om 3 jaar lang het kamp te overleven. De bevrijders zien Cilka dus als een collaborateur waardoor ze een straf krijgt opgelegd waarbij ze naar een werkkamp in Siberië moet gaan. Deze goelag is niet veel verschillend met Auschwitz. De mensonwaardige maatregelen doen vele mensen sterven. Opnieuw wordt het een strijd om leven en dood. Haar doorzettingsvermogen wordt op de proef gesteld wanneer er opnieuw een man zijn lusten op haar botviert. Doch vindt ze ook hoopvolle momenten wanneer ze als verpleegster aan de slag kan in het ziekenhuis van het kamp.

Ik moet zeggen dat het verhaal in het begin wat moeilijker te volgen was door de vele tijdssprongen. Zo lees je fragmenten vanuit Auschwitz, de goelag, de periode voor haar arrestatie en uiteindelijk ook na het kamp. Er is niet steeds een duidelijke titel dat deze overgang weergeeft maar als je éénmaal met het verhaal mee bent heb je wel snel door welke personages bij welke periode horen.

Het verhaal is beklijvend, heftig en (niet voor te stellen) ook nog eens gebaseerd op waargebeurde feiten. Over Auschwitz is al veel geschreven. Daarom vind ik het interessant om in dit boek eens meer te weten te komen over de goelags. Als je bij het nawoord de effectieve sterftecijfers te horen krijgt dan komt dit toch wel binnen. Ook de redenen waarom mensen deze straf krijgen is niet te geloven.

Cilka is een krachtige vrouw. Op haar 16e is ze plots vrouw moeten worden en heeft ze gedurende vele jaren veel onrecht moeten ondergaan en effectief moeten vechten voor haar leven. Daarbij komt nog de schaamte voor haar daden die ze genoodzaakt moest doen.

Een verhaal dat weer een ander licht werpt op de slachtoffers van oorlogen.

S.A. Chakraborty gebruikte haar studie geschiedenis van het Midden-Oosten en internationale betrekkingen in de Verenigde Staten en Egypte voor het schrijven van haar ‘Daevabad’-trilogie. De bronzen stad is het eerste van deze trilogie. Hij werd meteen gesmaakt door het internationale publiek.

Egypte, 18e eeuw. Nahri is naast apothekersassistente ook oplichtster in de straten van Caïro. Ze heeft bijzondere gaven maar blijft desondanks toch sceptisch ten aanzien van magie. Op een gegeven moment roept ze per ongeluk de eeuwenoude djinn, Dara, op. Hoe komt het dat zij dit ineens kan doen en wat heeft het te betekenen? Ali is de jongste zoon van de koning van Daevabad. Als prins is de politieke toestand van zijn land hem niet vreemd. Maar hij heeft ook al wat geheimen die hij met zich meedraagt. Welke link is er tussen beide personages?

De worldbuilding in dit boek is fenomenaal. Vanaf de eerste zin word je erin opgezogen en kan je je de hele omgeving inbeelden. Je voelt je in het Midden-Oost maar hierbij hoort nog een extra magische touch. Dit boek is een dikke kluif met zijn 600 pagina’s maar er lijkt geen letter te veel in te staan.

De schrijfstijl is aantrekkelijk en weet te raken. Wel moet je je hoofd erbij houden aangezien er wel veel nieuwe termen of nieuwe personages komen kijken. De personages hebben diepgang en er wordt een geweldige voedingsbodem gelegd voor de volgende delen. Chakraborty kan sterk een sfeer scheppen door haar uitgebreide beschrijvingen. Ze wisselt het vertelperspectief af tussen Nahri en Ali en persoonlijk vind ik dat aangenaam lezen.

Dit boek ziet er tevens ook nog eens magistraal uit. Het ademt Oosterse sferen uit en je kan er uren naar kijken. De speciale sprayed edges met een blauwe mandala-tekening erop is om verliefd op te worden. Stiekem wil ik er hele tijd over wrijven. Ook de art op de schutbladen maakt dit boek een echt pareltje!

Het verhaal zit boordevol intriges, mysterie, fantasie, geheimen, sterke karakters, politiek en Oosterse sferen. Ik heb nu al zin in de volgende delen!

Carlos Ruiz Zafón is in Barcelona geboren. Deze setting heeft hij gebruikt in zijn vele populaire romans. Zo schreef hij het vierluik ‘Het kerkhof der Vergeten Boeken’. Ze gingen miljoenen keren over de toonbank. Stad der nevelen is zijn allerlaatste werk, postume uitgegeven, waarbij hij zijn vierluik meer diepgang wil geven aan de hand van verhalen. De personages, de geschiedenis van de mythische bibliotheek en de sfeer krijgen meer ruimte in dit boek. Stad der nevelen is een verhalenbundel.

Aangezien dat dit boek het eerste boek is dat ik lees van de schrijver kan ik helaas niet de link leggen naar zijn vorige boeken. Ik moet dringend tijd maken voor mijn ultralange TBR-lijst! Ik denk dat dit boek extra fijn zal zijn om te lezen wanneer je het eerdere vierluik al gelezen hebt. Toch voel ik tijdens het lezen van deze bundel wel de sfeer waar iedereen het over heeft. Ik waan mij met momenten in de straten van Barcelona van weleer. Toch gaan de verhalen niet enkel over het verre verleden. Zo is er ook een toevoeging ‘Inferno’ waarbij Zafon schrijft over de gebeurtenissen van 9/11. Ik moet toegeven dat dit verhaal wel binnenkwam. Beklijvend en integer. Ingetogen maar toch verhalend. Soms dan weer een duister element erin verwerkt. Hierbij is de krachtige schrijfstijl van Zafon merkbaar.

De foto’s vind ik zeker een fijne toevoeging aan het boek. Deze geven de mystieke sfeer van de verhalen weer. Verhalen vol fantasie en leven. Mooi taalgebruik maar even indrukwekkende verhalen.

Sara Biren studeerde creatief schrijven aan de University of Minnesota. Ze woont in Wisconsin met haar gezin. Op glad ijs is haar 2e YA-boek.

Holland Delviss is een vrouwelijke hockeyspeler. Iets wat niet veel voorkomt. Ze heeft talent en wil het maken in de sport. Haar schoolteam wordt geselecteerd voor HockeyFest. Een bekend evenement dat op tv wordt uitgezonden. Aangezien Holland het enige meisje is dat in het team speelt krijgt ze veel media-aandacht te verwerken. Iets wat ze liever niet wil. Wes is Hollands co-captain. Hij helpt Holland omgaan met de media. Beide groeien naar elkaar toe maar hij is eigenlijk de laatste persoon waar Holland op verliefd zou moeten worden.. Romances binnen een team zijn niet aangewezen.

Holland is een stoere chick. Ze laat zich niet doen door al het mannelijk geweld. Ze is ambitieus en toont zich naar de buitenwereld als een koele indringster. Welk meisje wil nu spelen in een jongensteam. Holland voelt zich hier goed bij en trekt zich niks aan de van de commentaren en opmerkingen maar inwendig speelt er toch een onzeker stemmetje zoekend naar bevestiging. De dynamiek tussen Holland en Wes is erg leuk. Wes heeft een irritant kantje dat jou toch ook een glimlach bezorgt. Door hun gelijkaardige muzieksmaak kunnen ze het beter met elkaar vinden en komen er ongewenst gevoelens kijken. Verboden liefdes blijven natuurlijk extra aantrekkelijk en ik ben er steeds voor te vinden!
Een hartverwarmende verhaallijn is ook de band die Holland heeft met haar familie. Ze is als enigste meisje opgegroeid tussen 3 broers. Dit zorgde echter niet voor verdeeldheid. Holland wordt op handen gedragen door haar broers en krijgt van hun veel steun. Een mooie toevoeging aan het verhaal.



Een mooi liefdesverhaal op YA-niveau. Sympathieke personages en een heerlijke schrijfstijl zorgen ervoor dat het verhaal een vlot verloop kent. Het kerstgevoel dat Biren creëert geeft een extra hartverwarmend gevoel!

Alice Walker is een Amerikaanse auteur, activiste en feministe. Voor ‘De kleur paars’ won ze in 1983 de Pulitzer Price. Het boek is later ook verfilmd onder de naam ‘The Color Purple’. De kleur paars is dan ook een echte klassieker die gelezen moet worden.

Amerika – jaren 30. Het verhaal begint met brieven van Celie gericht aan God en Nettie. Ze vertelt over ellendige bestaan. Ze verliest 2 kinderen en wordt misbruikt door de man aan wie ze uitgehuwelijkt is. Ze vindt een luisterend oor bij Nettie, haar zus. Deze wordt weggestuurd zodat Celie alleen achterblijft. Je komt doorheen het verhaal terecht in een grove wereld vol onderdrukkingen. Celie ontmoet Shug Avery, een zangeres met een open mind. Celie ontplooit zichzelf en probeert tegen alle onderdrukkingen weerstand te bieden. Ze is een personage dat groeit doorheen het verhaal.

De schrijfstijl bracht mij in een tweestrijd. Enerzijds vond ik het vervelend dat er veel taalkundige fouten waren. Dit onderbreekt het lezen naar mijn gevoel doordat deze fout jou zo opvalt. Anderzijds sluit dit mooi aan bij het verhaal en geeft het meer een realistisch gevoel. Wanneer jij jezelf hierover kan zetten krijg je meer ruimte om naar de diepgang van het verhaal te kijken. Het is een verhaal met een diepere boodschap waarvoor je jezelf moet openstellen. Een verhaal met zware, heftige gebeurtenissen waarbij er af en toe lichtheid wordt toegevoegd door een vleugje humor. Ondanks de intensiteit van het boek brengt het toch een boodschap van hoop en geloof. Geloof in jezelf en in een betere toekomst.

Een verhaal met belangrijke thema’s die maatschappelijk erg relevant zijn! Zeker een meerwaarde in het onderwijs om thema’s zoals ongelijkheid, genderdiversiteit, seksisme, discriminatie, … aan te kaarten.

Sarah J. Maas is dé fantasy-schrijfster van de afgelopen jaren! Ze is gekend van de Acotar-serie maar ook van de

Hof van Mist en Woede is het vervolg op Hof van Doorns en rozen. Feyre heeft traumatische gebeurtenissen beleefd onder de berg wegens Amarantha. De vloek is nu verbroken waardoor ze samen met Tamlin terug kan keren naar het Lentehof. Toch zit ze niet goed in haar vel en voelt ze zich gebroken. Als Fae zijnde moet ze zich aanpassen aan haar krachten en sinds de gebeurtenissen is ze niet meer hetzelfde meisje dat zoekend is naar bescherming. Rhysand, de Edelheer van het Nachthof duikt op om Feyre aan haar afspraak te herinneren; 1 week per maand moet ze bij hem verblijven. Deze afspraak zorgt voor heel wat veranderingen in Feyre’s leven. Wat voor mogelijkheden heeft ze en waar is ze specifiek naar op zoek?

Wauw, wat een boek/serie. Het eerste boek eindigde al met een bom maar doorheen dit boek krijgt het verhaal echt meer diepgang en meer vaart. Puzzelstukjes beginnen ineen te vallen en niets is wat het lijkt. Sarah J. Maas heeft dit verhaal zo goed uitgedokterd en ineen gestoken. Vele plottwists, avontuur, spanning, passie, intriges, wraak, … Een machtig verhaal met vele lagen! Ingenieus doordacht. Ik hou ervan als verhalen op vele vlakken tegelijk weten te prikkelen en dit is bij dit verhaal het geval. Zowel het romantische, het avontuurlijke, het politieke verhaal is prikkelend en spannend!

De personages zijn magnifiek uitgewerkt. Er is massa’s tijd waarin de personages groeien. Dit wordt realistisch gebracht. Hun gedachten en bedenkingen zijn menselijk en krijgen de tijd om te verwerken. De schrijfstijl is vlot. Je hebt niet door dat je aan het lezen bent omdat jijzelf het verhaal aan het beleven bent. Erg benieuwd naar het 3e boek.

2e deel van de magistrale serie die alle verwachtingen weet in te lossen. Een absolute aanrader!

Na veel te zien verschijnen van de ACOTAR-serie heb ik mij er zelf eindelijk eens aan gewaagd. Persoonlijk heb ik niet erg veel leeservaring met het fantasy-genre dus ik wist niet zeker of dit boek nu wel iets voor mij ging zijn. Maar ik moet toegeven; ik vind dit boek geweldig! Ik ga meteen verder met het 2e deel.

Hof van doorns en rozen is het 1e deel in de serie. Het verhaal begint met Feyre, een 19-jarig meisje dat haar familie helpt om te overleven. Ze woont samen met haar vader en zussen. Haar moeder is eerder overleden. Aangezien haar vader invalide is is het moeilijk om geld binnen te krijgen. Feyre neemt een hele verantwoordelijkheid op zich door te gaan jagen om zo brood op de plank te brengen. Tijdens het jagen doodt ze een wolf. Deze lijkt verrassend genoeg geen weerstand te bieden. Wat later komt één of ander beest vergelding vragen voor de dood van de wolf. Het beest neemt Feyre mee naar het feeënrijk Prythian. Hij houdt haar daar gevangen op zijn landgoed. Stilaan leert Feyre dit beest beter kennen. Het is Tamlin. Een onsterfelijk en magisch wezen die toch genereuzer is als Feyre eerst dacht. Haatgevoelens beginnen stilaan te veranderen. Maar er is een geheim m.b.t. de Elfiden-wereld. Wat zit er achter de maskers? Waarom hebben ze deze steeds op?

Sarah J. Maas heeft zo’n fijne schrijfstijl! Ze kan een hele fantasy-wereld creëren waarbij het de normaalste zaak lijkt als je aan het lezen bent. Je wordt erin gezogen en kijkt van niet meer op. Zo leuk als je eigen fantasie geprikkeld wordt zodat jij jouw eigen voorstelling kan maken van de verschillende wezens en de wereld op zich. De spanning tussen Feyre en Tamlin is echt bijzonder. De haat-liefde-verhouding is goed voelbaar. Deze gevoelens zijn intens als lezer. Ook heerst er een mysterie dat er voor zorgt dat je wilt blijven lezen. Het plot is zo spannend dat je hem in één ruk moet uitlezen!

Een sterk uitgewerkt verhaal waarbij ik het gevoel heb dat het verhaal nog helemaal gaat uitbarsten in de volgende boeken! Ik ben helemaal geprikkeld om meer te willen lezen!

Sarah J. Maas is het brein en talent achter vele Young Adult/Fantasy-series. Naast de Acotar-serie schreef ze ook de Glazen troon-serie. Beide kennen wereldwijd een miljoenenpubliek. Eerder mocht ik Hof van Doorns & Rozen en Hof van Mist & Woede lezen. Nu was het 3e (en slotdeel) aan de beurt.

Hof van Vleugels & Verwoesting gaat verder waar het 2e boek eindigde. Feyre keert terug naar het Lentehof. Ze verblijft er met als doel om informatie te kunnen ontfutselen van Tamlin én van de koning. Ze moest hierbij undercover zien te blijven met haar werkelijke gevoelens. Ze wil Tamlin misleiden maar speelt hiermee een gevaarlijk spelletje want niet iedereen gelooft haar even gemakkelijk. De oorlog breekt uit waarbij Feyre voor moeilijke keuzes komt te staan. Wie is te vertrouwen en wie niet? Wie is bondgenoot en wie niet?

Whaah, wat is dit boek toch superrrr geweldig! Mijn enthousiasme stijgt per boek dat ik lees! Het voelt zo zalig om een serie te kunnen lezen die aan al je verwachtingen voldoet, die je omver blaast en jou meteen heimwee geeft na het lezen van de laatste pagina’s.

De schrijfstijl is zoals gekend aangenaam. Vlot leesbaar en je word meteen in het verhaal gezogen. De spanning is steeds aanwezig. Gevoelsmatig voelt dit boek zo intens aan. Het ene moment ben je luidop aan het lachen, het andere moment stromen de tranen van je wangen. Je wordt mee verliefd en bent gebroken door heftige gebeurtenissen (die dan de hele dag door je hoofd blijven spoken). De personages lijken echte vrienden te worden en deze zijn zo gelaagd uitgewerkt. Niets is wat het lijkt. Goed wordt slecht, slecht wordt goed, … Er zijn zoveel onverwachte wendingen in het verhaal zodat je jezelf echt geen seconde verveelt.

Gelukkig zijn er nog veel Sarah J. Maas-boeken die op mij liggen wachten! Voorlopig kan ik nog niet zonder!

Jude is 7 jaar wanneer ze meemaakt dat haar beide ouders door Madoc worden vermoord in hun huis. Madoc neemt vervolgens haar en haar zussen mee naar Elfhame, een wereld vol faeries, fay, kobolden, vossigen, ... . Jude leeft er als "gewone" mens en dient op te boksen tegen tegen de andere speciale wezens. Jude en haar zussen worden opgevoed door Madoc, de generaal van de opperkoning. Hierdoor hebben ze het privilege om zich tussen adellijke kringen te begeven. Jude wilt graag aan een wedstrijd meedoen waarbij ze de mogelijkheid heeft om ridder te worden voor de opperkoning. Ze dient het hierbij op te nemen tegen de arrogante en wrede prins Cardan. Er wordt uiteindelijk Jude een prachtig voorstel gedaan waarbij ze tot het Schemerhof kan behoren, de spionnengroepering van prins Dain. Hierdoor krijgt Jude meer macht in handen.

Jude is een sterk personage die lekker koppig is en van zich af weet te bijten. Ze staat op zichzelf en laat zich niet ombuigen. Het verhaal zit vol intriges. Hierdoor is het verhaal helemaal niet voorspelbaar. Jude heeft vele strategieën in haar hoofd. Als lezer is het soms moeilijk deze te volgen aangezien het nogal mysterieus wordt gehouden.
Van de romance had ik wat hogere verwachtingen. Deze werd niet echt opgebouwd in het boek en blijft ook nog een mysterie aan het einde. Hierdoor krijg je natuurlijk wel een rede om het tweede boek ook te lezen.
Het boek heeft aan elk hoofdstuk een mooie tekening. In de kaft zelf zijn er nog mooie afbeeldingen van Jude en Cardan. Het boek ziet er prachtig uit vanwege de kaft en de gouden bladrand. De schrijfstijl is aangenaam. Je wordt in het boek meegesleept en hebt geen zin om het weg te leggen. Steeds is er wel een stukje waarbij je toch nog even verder wilt lezen om te weten hoe het afloopt. In het begin was het even zoeken wat elk wezen net zo specifiek maakt maar na een tijdje merk je dat dit niet de essentie van het verhaal is en dat je dit dan ook kan loslaten.

Een spannend fantasy-verhaal vol intriges!

Brigid Kemmerer is fulltime auteur maar werkte eerder in de financiële sector. Ze schrijft YA-boeken en woont momenteel met haar gezin in Baltimore. Een vloek zo eenzaam is het eerste deel van een YA-serie gebaseerd op Belle en het beest.

De cover trekt meteen je aandacht. Lekker mysteries met intense kleuren! De titel met mooie folie versiert de cover.



Prins Rhen woont in het magische land Sinteldaal. Er heerst een vloek op hem waardoor hij de herfst van zijn 18e levensjaar steeds opnieuw herbeleeft. Aan het einde van deze herfst verandert hij in een monster die iedereen met een gemak verscheurd. 327 herfsten zijn er voorbij en Rhen lijkt er maar niet in te slagen om de vloek te verbreken. Hij kan de vloek enkele verbreken als er een meisje oprecht verliefd op hem wordt. Harper is het volgende meisje dat in zijn wereld gezogen wordt. Ze is niet wat Rhen verwacht had. Harper heeft een zwaar leven achter de rug. Ze heeft cerebrale parese waardoor ze moet leven met enkele beperkingen. Toch wilt Harper niet dat dit haar leven bepaalt. Ze is een moedig en hoopvol meisje met het hart op de juiste plaats. Maar kan dit hart ook verliefd worden op Rhen?



Kemmerer heeft zo’n vlotte schrijfstijl dat je precies in het verhaal gezogen wordt! Het is een boek dat moeilijk weg te leggen is. Je blijft nieuwsgierig naar het verdere verloop. De toevoeging van het ‘fantasy’-aspect aan dit verhaal geeft dit boek wel meer diepgang. Een extra gelaagdheid in het verhaal. Het verhaal heeft hier en daar een feministisch kantje wat ik geweldig vind. Vrouwen die niet afhankelijk dienen te zijn van een man! Sterk op zichzelf.

De personages zijn krachtig uitgewerkt. De hoofdpersonages tonen een realistische eigenheid en ontplooien zich gedurende het verhaal. De romance groeit subtiel. Zoals je kan afleiden uit de flaptekst wordt het verhaal een tikkeltje voorspelbaar naar het einde toe. Iedereen kent het verhaal (en het einde) van Belle en het beest. En het blijft natuurlijk een sprookje. Toch vind ik het verhaal een leuk einde hebben en wacht ik vol spanning op het vervolgdeel dat in mei 2021 uitkomt (Een hart zo vurig)!

Deze hervertelling van Belle en het beest vormt een prachtige romantische setting om bij weg te dromen! Het is een origineel en uniek verhaal waarbij je af en toe de link naar het sprookje opmerkt maar toch staat dit verhaal op zichzelf! Ik heb er oprecht van genoten.