Beatriz Serrano is een Spaanse journaliste en schrijfster met een scherpe pen en een nog scherpere blik op de absurditeiten van het moderne leven. Ze werkte jarenlang in de mediawereld en dat voel je: haar debuutroman ademt frustratie, ironie en een vleugje zelfspot.

In Ontevreden volgen we Marisa, 32 jaar, single, en vastgeroest in een reclamebureau in Madrid waar ze haar dagen vult met YouTube, lorazepam en het vermijden van werk. Ze noemt haar job “kantoortje spelen” en leeft van klantlunch tot klantlunch, liefst zonder echt iets te doen. Haar leven is een aaneenschakeling van cynische gedachten, sociale façade en innerlijke leegte. Het verhaal kabbelt mee op haar uitzichtloze routine, tot een verplichte teambuildingtrip alles nét iets meer uit de hand laat lopen. Maar verwacht geen grote catharsis - het einde komt snel en laat je eerder met opgetrokken wenkbrauwen dan met antwoorden achter.

Serrano schrijft met een bijtende, droge humor die je óf geweldig vindt, óf totaal niet. De stijl is vlot, met korte zinnen en veel innerlijke monoloog. Marisa is geen heldin, geen antiheldin - ze is gewoon... moe. En eerlijk gezegd: dat is verfrissend. Maar ook vermoeiend. Haar negativiteit is herkenbaar, maar op den duur ook wat eentonig. De bijpersonages blijven wat vlak; ze zijn vooral decor voor Marisa’s sarcasme.

Hoewel het boek rake observaties bevat over werk, burn-out en millennial-moeheid, blijft het soms hangen in herhaling. De spanningsboog is flinterdun en het einde voelt afgeraffeld. Er wordt veel opgebouwd, maar weinig afgeleverd.

Ontevreden is een zwartkomische spiegel voor iedereen die ooit op maandagochtend hoopte dat de tram te laat kwam. Scherp, herkenbaar, maar niet altijd even bevredigend.

Jojo Moyes begon ooit als journaliste, maar brak echt door als romanschrijfster. Haar boeken draaien vaak om gewone mensen met ingewikkelde emoties — luchtig en toch raak.

In Wij samen volgen we Lila, een vrouw die ooit dacht dat ze het allemaal voor elkaar had: een gezin, een carrière als relatiedeskundige, een stabiel leven. Maar dan dondert alles in elkaar. Haar huwelijk strandt, haar dochter sluit zich af, haar stiefvader trekt bij haar in en tot overmaat van ramp duikt haar biologische vader ineens op. Wat volgt is een jaar vol chaos, confrontaties en kleine overwinningen.

Wat ik sterk vond, is hoe Lila’s zoektocht naar balans niet groots of dramatisch wordt neergezet, maar juist in de kleine momenten zit: een ongemakkelijk gesprek met haar dochter, een onverwachte klik met een nieuwe man, of een stille wandeling met haar stiefvader. Het verhaal kabbelt voort, maar niet op een saaie manier — eerder als een rivier die je meeneemt, zelfs als je niet precies weet waarheen.

Dat gezegd hebbende: het tempo had af en toe wat pit kunnen gebruiken. Sommige hoofdstukken voelden wat langdradig, alsof er nét iets te veel tijd werd genomen om tot de kern te komen. En hoewel de plotwendingen charmant waren, waren ze niet altijd verrassend.

Moyes schrijft toegankelijk en beeldend, zonder te vervallen in clichés. Haar dialogen voelen natuurlijk aan, en ze weet met een paar zinnen een sfeer neer te zetten die blijft hangen. Lila is geen heldin met superkrachten, maar een vrouw die struikelt, twijfelt en toch doorgaat. Dat maakt haar geloofwaardig én herkenbaar.

Wij samen is misschien niet het meest meeslepende boek dat ik van Moyes heb gelezen (Voor jou raakte mij meer in het hart), maar het is absoluut een hartverwarmend verhaal over familie, verlies en opnieuw beginnen.

Jill Mansell is een Britse schrijfster die al decennialang lezers weet te betoveren met haar romantische en humoristische verhalen. Ooit werkzaam in de gezondheidszorg, besloot ze in 1992 fulltime te gaan schrijven. Inmiddels heeft ze tientallen feelgoodromans op haar naam staan, waarvan er miljoenen exemplaren zijn verkocht wereldwijd.

In Denk jij ook weleens aan mij? maken we kennis met Nella, die na het verliezen van haar baan een nieuwe kans krijgt in een vakantieresort in de idyllische Cotswolds. Het enige probleem? Haar nieuwe baas is Nick, de man die haar hart sneller doet kloppen, maar op wie ze absoluut niet verliefd mag worden. Terwijl Nella haar gevoelens probeert te onderdrukken, arriveert Hollywoodster Lizzie, die haar eigen liefdesperikelen met zich meebrengt. En dan is er nog Matthew, de mysterieuze en zwijgzame man die een onverwachte rol speelt in het geheel. Geheimen worden onthuld, relaties worden op de proef gesteld en uiteindelijk komen alle verhaallijnen op een verrassende manier samen.

Mansell hanteert haar kenmerkende vlotte en beeldende schrijfstijl, waardoor je moeiteloos in het verhaal wordt gezogen. De dialogen zijn levendig en de personages hebben stuk voor stuk hun eigen charme. Nella is een heerlijk nuchter hoofdpersonage, terwijl Lizzie juist een flamboyante tegenhanger vormt. Matthew brengt een mysterieuze laag aan het verhaal, wat zorgt voor een fijne afwisseling.

Het boek is absoluut een feestje om te lezen. Echter de voorspelbaarheid van het verhaal is iets waar je niet omheen kunt – de grote lijnen van het verhaal zijn al heel snel duidelijk. Iets wat wel typerend is in de feelgood-stijl. Daarnaast had de romantiek tussen bepaalde personages wat meer diepgang mogen krijgen. Sommige verhaallijnen worden iets te snel afgerond, waardoor je als lezer soms het gevoel hebt dat er meer uit gehaald had kunnen worden.

Met haar nieuwste roman levert Jill Mansell opnieuw een hartverwarmend verhaal af, perfect voor een ontspannen leesmoment voor op vakantie. Denk jij ook weleens aan mij? is een boek dat volledig past binnen haar vertrouwde stijl: feelgood van de hoogste plank. En laten we eerlijk zijn – die sprayed edges met bloemen maken het plaatje helemaal af!

Ann Napolitano is een Amerikaanse schrijfster die eerder bekend werd met Lieve Edward, een roman die diepe emoties oproept en dat ik ook heel graag gelezen heb. Met Je bent prachtig duikt ze opnieuw in de complexiteit van menselijke relaties en familiebanden, waarbij ze haar talent voor het neerzetten van diepgaande personages volledig benut.

William Waters groeit op in een kille omgeving waar liefde ver te zoeken is. Wanneer hij Julia Padovano ontmoet, wordt hij opgenomen in haar warme, chaotische familie, bestaande uit vier zussen: de dromerige Sylvie, de artistieke Cecelia, de zorgzame Emeline en de vastberaden Julia. Maar de schaduwen uit Williams verleden dreigen hun toekomst te verstoren, wat leidt tot een breuk die generaties lang voelbaar blijft. Napolitano neemt je mee op een emotionele reis waarin liefde, verlies en familiebanden centraal staan.

Napolitano heeft een poëtische en meeslepende schrijfstijl, waarbij ze makkelijk schakelt tussen verschillende perspectieven. Dit zorgt ervoor dat je als lezer diep in de gedachten en gevoelens van de personages graaft. De vier zussen zijn stuk voor stuk uniek en levensecht, waardoor je je gemakkelijk met hen kunt identificeren. Toch voelt de tijdssprong binnen sommige hoofdstukken soms abrupt aan, waardoor bepaalde ontwikkelingen minder impact hebben dan ze zouden kunnen hebben.

Hoewel het verhaal emotioneel en meeslepend is, zijn er momenten waarop de symboliek en dramatiek iets te nadrukkelijk aanwezig zijn naar mijn gevoel. Sommige passages voelen daardoor wat geforceerd aan. Daarnaast had de dynamiek tussen de zussen nog verder uitgediept kunnen worden, vooral in de latere hoofdstukken waarin hun onderlinge relaties veranderen.

Een ontroerende en sfeervolle roman die de kracht van familiebanden en de impact van het verleden op de toekomst verkent.

Carla de Jong heeft zich ontpopt als een veelzijdige schrijver die moeiteloos historische en psychologische elementen verweeft in haar romans. Dit boek is een bijzonder project, aangezien het oorspronkelijk een idee was van de overleden Walter Lucius, die het verhaal niet kon voltooien. Carla de Jong nam de uitdaging aan en werkte het uit tot een meeslepende roman.

In ‘Hoe klein de wereld is’ volgen we Luna Lansman, een jonge vrouw die opgroeit op Texel in de jaren dertig en veertig. Haar leven verandert drastisch wanneer de Joodse Rifka bij haar familie onderduikt en haar jeugdvriend Thiemen zich aansluit bij de NSB. De spanningen binnen haar gezin lopen op, vooral door haar strenge vader. Ondertussen wordt de Indiase legerarts Chandar Kapoor in 1943 op Texel gestationeerd. Zijn ontmoeting met Luna heeft een diepgaande impact op hen beiden. De oorlog en de keuzes die de personages maken, verweven hun levens op een manier die niemand had kunnen voorspellen.

De Jong heeft een beeldende en meeslepende schrijfstijl, waardoor je als lezer moeiteloos wordt meegenomen naar het Texel van de Tweede Wereldoorlog. De historische details zijn zorgvuldig uitgewerkt en bieden een interessante inkijk in een stukje geschiedenis dat voor velen (waaronder ikzelf) onbekend zal zijn. Luna is een krachtig en eigenzinnig personage, dat ondanks haar moeilijke jeugd haar eigen pad probeert te vinden. Chandar Kapoor is intrigerend, vooral door zijn complexe achtergrond en de morele dilemma’s waarmee hij worstelt.

Hoewel het verhaal boeiend is, zijn er momenten waarop de wisselingen tussen tijdsperiodes en locaties wat verwarrend kunnen zijn. Vooral bij Luna’s verhaallijn moet je soms terugbladeren om te beseffen in welke periode je je bevindt. Daarnaast had de setting in Duitsland en Afrika wat meer uitwerking kunnen krijgen; deze delen voelen minder levendig dan Texel en India. Toch is dit maar muggenziften en vond ik dit boek een echte topper!

Een meeslepende historische roman die niet alleen een ontroerend verhaal vertelt, maar ook een verrassende blik werpt op een minder bekende kant van de oorlog.

Marja West is een Nederlandse schrijfster, geboren in Bakkum. Ze heeft een veelzijdige carrière opgebouwd met zowel literaire thrillers als luisterseries. Haar werk typeert zich door een mix van spanning en diepgaand onderzoek, waarbij ze zich niet schuwt om complexe en mysterieuze zaken te ontrafelen.

‘Het meisje dat spoorloos verdween’ duikt in de mysterieuze verdwijning van Willeke Dost, een cold case die al meer dan dertig jaar onopgelost blijft. West neemt je mee in haar zoektocht naar antwoorden, waarbij ze dossiers doorspit, getuigen spreekt en zelfs fysieke zoekacties onderneemt. De vraag blijft: wat gebeurde er in die ijskoude nacht in januari 1992? Is Willeke vrijwillig vertrokken, of ligt er een duistere waarheid verborgen achter haar verdwijning?
Ik kende de cold case van Willeke Dost nog niet totdat ik dit boek zag verschijnen. Na het lezen ben ik verstomd van deze gebeurtenis. Hoe kan een meisje zomaar ineens verdwijnen? Ik ben blij dat deze case op deze manier terug wat aandacht krijgt.

West heeft een meeslepende en gedetailleerde schrijfstijl, waardoor je als lezer volledig wordt ondergedompeld in het onderzoek. De manier waarop ze feiten en persoonlijke observaties verweeft, maakt het boek toegankelijk en intrigerend. Soms voelt het bijna als een thriller, met onverwachte wendingen en onthullingen. De vele betrokkenen en getuigen zorgen voor een dynamisch geheel.

Hoewel het boek een fascinerende inkijk biedt in de zaak, zijn er momenten waarop de hoeveelheid informatie overweldigend kan zijn. De vele namen en details maken het soms lastig om het overzicht te behouden. Daarnaast blijven sommige vragen onbeantwoord, wat enerzijds de realiteit van een cold case weerspiegelt, maar anderzijds ook een gevoel van frustratie kan oproepen bij de lezer.

Een aanrader voor liefhebbers van true crime en mysterieuze verdwijningen!

Roy Jacobsen is een Noorse schrijver. Zijn werk bevat een diepgaande blik op menselijke relaties en de harde realiteit van het leven. Met een achtergrond in zowel historische als psychologische romans weet hij je mee te nemen naar verhalen die zowel herkenbaar als confronterend zijn. Dit is het eerste boek dat ik lees van Roy Jacobsen, maar ik ben na het lezen hiervan erg enthousiast over zijn schrijfstijl en het verhaal dat hij gecreëerd heeft. Het boek is vertaald door Maud Jenje.

In De onwaardigen volgen we een groep jongeren in het door nazi’s bezette Oslo tijdens de Tweede Wereldoorlog. Carl, Olav en Roar vormen de kern van een jeugdbende die zich staande probeert te houden in een wereld waar armoede en gevaar de boventoon voeren. Ze stelen, vervalsen documenten en doen alles wat nodig is om te overleven. Wanneer Carl’s vader onder verdachte omstandigheden sterft, blijft hij achter met een mysterieuze kaart en een codewoord dat hem in contact brengt met de Duitse bezetter. Dit zet een reeks gebeurtenissen in gang waarbij Carl moet balanceren tussen verzet en collaboratie, zonder te weten wie hij echt kan vertrouwen.

Jacobsen hanteert een directe en meeslepende schrijfstijl. Zijn zinnen zijn krachtig en zonder overbodige franje, waardoor de rauwe realiteit van de personages extra hard binnenkomt. De sfeer van het bezette Oslo wordt beklemmend neergezet, en je voelt als lezer de constante dreiging die boven de jongeren hangt. Carl is een fascinerend hoofdpersonage: slim, vindingrijk en gedreven door een innerlijke strijd tussen goed en kwaad. De andere leden van de bende hebben elk hun eigen manier om met de situatie om te gaan, wat zorgt voor een dynamische en geloofwaardige groep.

Hoewel het verhaal meeslepend is, had de opbouw soms wat strakker gekund. Sommige passages voelen wat langgerekt aan, waardoor de spanning af en toe inzakt. Daarnaast blijven bepaalde personages wat oppervlakkig, waardoor hun motivaties niet altijd even duidelijk zijn. Dit neemt echter niet weg dat het boek een indrukwekkend en aangrijpend portret schetst van een generatie die gedwongen werd om te overleven in een wrede wereld.

Een rauw en meeslepend verhaal over overleven, loyaliteit en de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad. De onwaardigen is een boek dat je laat nadenken over de keuzes die mensen maken in extreme omstandigheden.