Liften naar de hemel van Lex Paleaux is een aangrijpend verhaal dat je raakt en je laat voelen, met een hoofdpersonage dat je in bescherming wilt nemen. Alleen de titel klinkt al erg poëtisch en spreekt enorm aan. Net zoals de prachtige en toch niets verhullende cover die meteen de aandacht trekt waardoor dit boek naar mij schreeuwt om opgenomen te worden.
Lex Paleaux is een opkomende auteur die bekend staat om zijn emotionele en aangrijpende verhalen. Met een achtergrond in de psychologie en een passie voor het verkennen van menselijke relaties, weet hij zijn lezers te raken met authentieke personages en diepgaande thema's. Zijn werk wordt gekenmerkt door een combinatie van realisme en poëtische beschrijvingen, waardoor zijn verhalen zowel herkenbaar als ontroerend zijn.

Het verhaal volgt het leven van de 16-jarige Quintin, een jongeman die worstelt met zijn verleden en de uitdagingen van het volwassen leven. Terwijl hij probeert zijn weg te vinden in een wereld vol onzekerheid en pijn, ontmoet hij verschillende mensen die hem helpen en hinderen in zijn zoektocht naar geluk en zelfacceptatie. Quintin wordt door zijn familie naar Canada gestuurd om daar heropgevoed te worden in een streng religieus gezin.
Het verhaal verkent thema's van verlies, hoop en de kracht van verbinding, zonder in clichés te vervallen.

Paleaux's schrijfstijl is bijzonder fijn leesbaar en toegankelijk, met een vloeiende proza die de lezer moeiteloos meeneemt in de gedachten en gevoelens van Quintin. Zijn beschrijvingen zijn levendig en emotioneel geladen, waardoor je als lezer diep in het verhaal wordt getrokken. De empathie die hij voor zijn personages toont, maakt het gemakkelijk om je met hen te identificeren en hun reis te volgen. Voor mij persoonlijk was dit het beste boek dat ik al las in 2025. Ik ben hier zoooo enthousiast over!

Yannick Dangre was mij eerder onbekend. Deze jonge schrijver en dichter is nochtans niet aan zijn proefstuk toe. Hij schreef eerder de romans De idioot en de tederheid en Vulkaansvrucht, en daarnaast nog veel poëzie. Voor mij was dit het eerste wat ik van hem las.

Charles, een gerenommeerde cardioloog, is op weg naar Napels. Drie decennia geleden is zijn vrouw Sylviane vertrokken met de noorderzon. Charles heeft haar sindsdien niet meer gehoord of gezien. Ze liet hem en hun 2-jarige dochter achter met enkel een brief waarin stond dat ze elkaar dertig jaar later op die plek zouden ontmoeten.

Het verhaal speelt zich onderweg naar dat moment af. In de tussentijd volgen we Charles' herinneringen aan het moment dat ze elkaar ontmoetten, de mooie momenten en ook de momenten waarop het mis begon te gaan in de relatie, tot het moment van haar vertrek. De spanning wordt sterk opgebouwd naar dat moment suprême. Er heersen veel vragen, waarbij het onduidelijk is of hij de kans zal krijgen om deze ooit te kunnen stellen.

Dangre gebruikt veel mooie poëtische zinnen die mij vooral aan het begin van het boek opvallen. De schrijfstijl is echter niet complex en het verhaal leest erg vlot. Naarmate ik verder lees, word ik steeds ongeduldiger. Ik WIL weten hoe dit verhaal afloopt. Ik moet dan ook bekennen, zonder te willen spoilen, dat ik uiteindelijk op mijn honger zat met betrekking tot het einde. Ik had graag nog meer gelezen. Dit neemt niet weg dat ik dit boek graag heb gelezen. Ik waande mij in Napels en voelde de hitte effectief op mijn huid branden. Ik voelde mee met Charles en kon mij goed in zijn hoofd en gevoelens verplaatsen.

Een prachtig literair werk waarbij ik zeker nog meer van deze veelbelovende schrijver wil lezen.