menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Remco. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2018, februari 2018, maart 2018, april 2018, mei 2018, juni 2018, juli 2018, augustus 2018, september 2018, oktober 2018, november 2018, december 2018, januari 2019, februari 2019, maart 2019, april 2019, mei 2019, juni 2019, juli 2019, augustus 2019, september 2019, oktober 2019, november 2019, december 2019

Wees Onzichtbaar - Murat Isik (2017) 3,5

28 juni, 16:32 uur

In etappes las ik Murat Isik’s ‘Wees Onzichtbaar’. Ik had het al vrij lang uitgesteld, jaren ‘80 Bijlmer, een gastarbeidergezin. Het voelde wat zwaar en beklemmend. Zelf groeide ik op in de jaren 80 onder de rook van Rotterdam. Mijn klas was gemengd, tegenwoordig zouden ze het een ‘zwarte school’ noemen. Een scholengemeenschap met een forse MAVO afdeling en een piepklein gym/atheneum. Vanaf jongs af aan wist ik dat ik er weg wilde, studeren, ontsnappen aan de troosteloosheid van Rotterdam, de beklemmendheid van de Zuid-Hollandse eilanden. Het verhaal van Isik bracht me deels terug, ook naar de Bijlmer waar ik in de jaren 2006-2008 inmiddels als arts deels werkte. Het boek greep me, het verhaal voerde me mee. Het lukte Isik om me te blijven boeien. Soms hoopte ik dat de hoofdpersonage Metin het eens zou lukken om voor zichzelf op te komen, Zijn kop uit te steken. Tegelijk snapte ik zijn doel, hij moest onzichtbaar blijven om zijn doel, de universiteit, te halen. Kop onder het maaiveld, niet klagen maar dragen. Het boek is het lezen meer dan waard. Een puntje van kritiek zijn de hoofdstukken die soms meer neigen als korte verhaaltjes dan als onderdeel van deze coming of age roman!

» details   » naar bericht  » reageer  

Sei il Mio Tesoro - Niccolò Ammaniti en Antonio Manzini (2005) 3,0

Alternatieve titel: Jij Bent Mijn Schat, 25 juni, 00:13 uur

(reactie op ander bericht)

» details   » naar bericht  » reageer  

Sense of an Ending, The - Julian Barnes (2011) 2,5

Alternatieve titel: Alsof het Voorbij Is, 24 juni, 22:47 uur

In ‘Sense of an ending’, ‘Alsof het voorbij is’ schrijft Barnes over het leven en vooral de herinneringen van Tony. Het boek is verdeeld in twee delen, het verleden en het heden. De herinneringen van Tony zijn gekleurd en vervormd. Stroken zijn herinneringen met ‘de waarheid’? Hoewel Barnes de Man Booker Price ontving voor dit werk en het concept me aanspreekt, stelt de uitvoering mij iets teleur! De karakters blijven vlak, de hoofdpersoon incluis! Geen straf om te lezen maar wat mij betreft geen hemelverheffende literatuur!

» details   » naar bericht  » reageer  

Grand Hotel Europa - Ilja Leonard Pfeijffer (2018) 4,0

11 juni, 17:43 uur

Met Grand Hotel Europa vertelt Pfeiffer het verhaal van zijn ‘gesneuvelde’ liefde met Clio. Hij doet dit vanuit een lokatie in Italie waar hij is neergestreken na het stuklopen van deze relatie. Hij verblijft in Grand Hotel Europa, een vergane gloriehotel dat parallellen vertoont met het echte continent Europa, veel geschiedenis, herinneringen en bewoners die daarin zijn blijven steken. Net als wij Europeanen ons houvast zoeken in onze geschiedenis. Naast de verhaallijn over zijn relatie volgen we tevens het verhaal van migratie. De geaccepteerde migratie naar ons continent van het toerisme dat ons continent inmiddels overspoelt als een sprinkhanenplaag, daarnaast de migratie van de (economische/politiek) vluchteling waarvan we vinden dat deze ons overspoelt! Ook onze eigen ‘reishonger’, goedkope vliegtickets en ons kuddegedrag om allen dezelfde hotspots of in sommige gevallen quasi onontdekte plekken en zg authentieke ervaringen op te doen worden smakelijk beschreven. De destructie van het hotel door een rijke Chinees loopt parallel met de invasie van de nieuwe Chinese toerist die ons continent bezoeken voor de ‘echte’ Europese ervaring. Het is prachtig om te lezen hoe toerisme ervoor zorgt dat het ‘echte’ leven uit onze historische binnensteden wordt gedrukt en hen maakt tot pretparken van de bezoeker.
Naast deze verhaallijnen verweeft Pfeiffer nog een zoektocht naar een verloren Caravaggio à la Dan Brown!
De pil is voor mij een feest van herkenning, Italië, Amsterdam, Venetië, Caravaggio en mijn eigen liefde voor Europa, haar kunst, cultuur en diversiteit! Pfeiffer wist mij te boeien als verteller, filosoof, classicus, (kunst)historicus en weet dit te doen in prachtige krullerige zinnen!
Wat mij betreft een prijswaardig stuk proza!

» details   » naar bericht  » reageer