Lord of the Flies is het boek dat je gelezen moet hebben volgens de kenners.
Het verhaal lijkt erg simpel op het eerste gezicht.
Een groep jongens strandt op een eiland en worden op zichzelf teruggeworpen. Veel Symboliek maar nauwelijks subtiliteit.
Het tempo is traag, de boodschap wordt er met de botte bijl ingeslagen.
Elke vorm van hoop wordt vakkundig (met behulp van de schelp) de kop ingedrukt.
Het is een indrukwekkend boek maar vond het absoluut geen prettige leeservaring.
Maar belangrijk is het wel, en dat schijnt genoeg te zijn.

Nachtdier was voor mij een boek met twee gezichten. Het grootste struikelblok is de manier waarop Joost van Bellen schrijft.
De stijl is vaak overdadig, de opbouw mist soms focus en de voortdurende uitweidingen halen de vaart uit het verhaal.
Daardoor had ik regelmatig het idee dat er meer verteld werd dan nodig was.

Toch heeft het boek ook duidelijke kwaliteiten.
Van Bellen weet de broeierige sfeer van het Amsterdamse nachtleven begin jaren '80 op te roepen. Het voelt authentiek, ongepolijst en rauw. Scherpe observaties en droge, grappige momenten maken het lezen best aangenaam.

Al met al overheerst voor mij de kritiek op de stijl, maar dankzij de rauwe sfeer, de herkenbare tijdsgeest en de humor bleef het toch de moeite waard om uit te lezen.

Ik kijk uit naar het vervolg, dat naar ik begrijp zal gaan over de periode vanaf de opening van club Roxy.
Ben benieuwd!

De strijd om de zon, het tweede boek uit de trilogie van Riddle.
De mensheid staat op het punt om haar eigen toekomst te verliezen door technologische en ecologische problemen. Het verhaal volgt James, een briljante hoofdpersoon die voortdurend met nieuwe oplossingen en theorieën komt.

Toch begint dat na verloop van tijd te storen. James is zó slim en vindingrijk dat elke tegenslag moeiteloos wordt opgelost, waardoor de spanning snel verdwijnt. Geen enkel probleem lijkt hem echt te overkomen, en dat maakt het personage minder geloofwaardig. Ook het tempo van het verhaal ligt erg hoog; gebeurtenissen volgen elkaar in razend tempo op, waardoor de lezer nauwelijks de tijd krijgt om alles te laten bezinken.

Ondanks dat heb ik het boek toch met plezier uitgelezen.
Op naar deel 3!