The Glass Hotel is het verhaal van het pyramidespel van een malafide investeerder rond de financiële crisis van 2008. Maar dat klopt niet helemaal, want eigenlijk zijn het de verhalen van een hele reeks aan personages: de investeerder zelf, een aantal slachtoffers, zijn trophy wife, haar broer, etc. Allemaal komen hebben ze hun eigen verhalen die elkaar raken en subtiel beïnvloeden.

In die zin deed het me een beetje denken aan Ghostwritten van David Mitchell, een verzameling van korte verhalen die met elkaar samenhangen (andere overeenkomst met Mitchell: ook Mandel laat haar boeken zich afspelen in één overkoepelend universum). Maar waar in Ghostwritten ieder hoofdstuk bestaat uit één verhaal met een kop en een staart, lopen de verschillende verhaallijnen van The Glass Hotel continu door elkaar heen.

Dat is helaas een beetje het nadeel van het boek, want hierdoor mist er soms focus. Plotlijnen wisselen elkaar halverwege af terwijl je er net lekker inzit, veel personages voelen niet helemaal goed uitgewerkt omdat we te kort met ze doorbrengen, en aan het einde had ik het gevoel dat een aantal verhalen niet helemaal goed waren uitgewerkt.

Nou wil ik niet te negatief klinken, want Mendel kan zeker goed schrijven en beschikt over veel fantasie. Ik heb me dan ook prima vermaakt bij het lezen van dit boek, ik denk alleen dat er met een betere structuur en meer focus nóg meer in had gezeten.