menu

Hier kun je zien welke berichten Pieter als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Paddy Clarke Ha, Ha, Ha - Roddy Doyle (1993)

1,0
Verschrikkelijk saai boek. Een hopeloos lange aaneenrijging van flauwe anekdotes. Vrij onsympathiek hoofdpersonage met een cliché-afloop. Na een tijd werkt zelfs dat trucje van Roddy Doyle's schrijfstijl, waarbij kinderen van de hak op de tak springen, niet meer. 1*

Peter and Wendy - J.M. Barrie (1911)

Alternatieve titel: Peter Pan

4,5
Tja, waarschijnlijk mijn lievelingspersonage. Als Peter Pan-fan is dit natuurlijk een soort bijbel. De wereld die Barrie heeft geschapen is zo fantastisch dat ik ze hier amper kan beschrijven. Een reeks superlatieven zou hem nog altijd te weinig eer aan doen. Verder heb ik altijd Peter Pan zo ontzettend tragisch gevonden (To die will be an awfully big adventure! dat je hem gewoon niet naast andere kinderhelden kan zetten. Het is een kinderverhaaltje met een soort donkere gloed over zich. 4,5*

Peut-On Sauver l'Europe ? Chroniques 2004-2012 - Thomas Piketty (2012)

Alternatieve titel: De Slag om Europa

4,0
Thomas Piketty, nu al voor eeuwig verbonden met dat ééne boek dat iedereen wel in zijn kast heeft staan, maar daarom nog niet heeft gelezen. Ook ik ben daar schuldig aan. Zo eerlijk ben ik wel. In afwachting daarvan, ben ik maar eerst eens begonnen aan "Peut-On Saver L'Europe?". Deze verzameling columns, zo'n 45 stuks, behandelt een hele reeks aan onderwerpen. Uiteraard zijn er een reeks columns gewijd aan het vraagstuk over ongelijkheid, en waarom deze onwenselijk is, en hoe deze, op Europees niveau, kan aangepakt worden. Maar zoals de titel doet vermoeden, ligt vooral de nadruk op het monetaire vraagstuk. Hoe kan de euro gered worden? Piketty brengt een passioneel pro-Europees pleidooi. Nu maar hopen dat de beleidsmakers dezelfde boodschap brengen. 4*

Popcorn - Ben Elton (1996)

4,5
Alweer een briljant boek van Ben Elton!

Net zoals in "Dead Famous" duikt Elton terug in de wereld van de televisie-en filmwereld en onderzoekt hun belang in onze hedendaagse maatschappij. Met weer de nodige witty one-liners, laat hij duidelijk zien dat hij heeft meegewerkt aan de Blackadder-reeks maar er zijn ook verschillende Pulp-Fiction-echo's te horen. Naast een ontzettend grappig boek weet Elton ook een ongemeend spannende thriller (vreemd dat dit hier niet bij de genre-aanduiding staat) neer te schrijven, die zich voor het overgrote deel maar op 1 locatie afspeelt met een handvol personages. En hij kan zelfs een thriller schrijven die ook nog eens een mens aan het denken zet. De laatste hoofdstukken en de epiloog sporen de lezer aan na te gaan hoe ver hij zijn verantwoordelijkheid zal nemen voor de acties die hij doet.

Elton begint toch wel mijn favoriete schrijver te worden. 4,5*

Pure - Andrew Miller (2011)

Alternatieve titel: Puur

4,0
De pispotten zijn rijkelijk gevuld en de lijkenlucht kleeft aan de pagina's van deze (historische) roman van Andrew Miller. 1785, Jean-Baptiste Baratte, een jonge architect, krijgt de opdracht van de Franse regering om het grootste kerkhof van Parijs, het beruchte 'Les Innocents', te legen. Honderden, nee, duizenden Parijzenaars worden bovengehaald in dit hel(!)se karwei. Baratte merkt al snel dat het openen van de grafkelders een weerzinwekkend effect heeft op de omwonenden.

Andrew Miller gebruikt losjes de historische achtergrond achter dit gebeuren (het kerkhof bevond zich op de huidige Place du Joachim Bellay) om een onheilspellende roman te schrijven. De rijkelijke beschrijvingen van het dagelijkse leven van de Parijzenaars in combinatie met de vunzige details over de opgravingen (the coffins were opened like oysters), en de Franse Revolutie die in de onderbuik woedt, vormen een onvergetelijk schouwspel. 4*

Trivia: Jean-Baptise Grenouille, de held uit die andere 'geurige' roman 'Das Parfum', zag ook het levenslicht op het terrein van Les Innocents.