menu

Hier kun je zien welke berichten Pieter als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Maggie: The First Lady - Brenda Maddox (2003)

3,5
Zeer degelijke biografie over de Ijzeren Dame. Als anglofiel kun je gewoon niet rond deze dame heen. Daarom is ook Brenda Maddox' biografie ook een aanrader voor een eerste kennismaking met het Thatcher-fenomeen. De biografie duikt vooral in haar persoonlijk leven en legt minder de aandacht op haar politieke evenementen (zo krijgt de Falkland-oorlog amper 10 paginaatjes aandacht).

McCartney - Christopher Sandford (2006)

4,0
Zeer goede biografie over de (nog altijd) grootste muziekgenie op de aardbol. Christopher Sandford belicht alles gedetaïlleerd vanaf Paul's geboorte tot zijn huwelijk met Heather Mills en beperkt zich niet alleen tot de hoofdlijnen in het Beatlesverhaal maar smijt er regelmatig het decadente van de groep ertegen aan. Ook schildert hij Paul niet af als de brave gentlemen maar schrijft zelfs uitvoerig over zijn woede-uitbarstingen en zijn maniakale gedrag tegenover de royalty's van de Beatles. Een erg vlot geschreven biografie en zeker een aanrader voor de Beatle-fans.

4*

Met (het) Oog op Morgen - Joop van der Horst (2010)

3,5
Zoals het al in de plotomschrijving staat: Van der Horst's stukken over taal zijn zo leuk om te lezen en bovendien ook zo verschrikkelijk eenvoudig verteld zodat ook de niet-taalwetenschappers hier van kunnen genieten. Al wie ook maar een beetje in taal is geïnteresseerd kan ik dit boek dan ook aanraden.. Van der Horst geeft niet alleen een korte inleiding op zijn Renaissance-ideeën (zie Het Einde van de Standaardtaal van dezelfde auteur), maar kaart ook andere onderwerpen van grammaticale aard (wat gebeurt er met het werkwoord "krijgen) of over de relatie film en literatuur (de ezels in de film) en nog vele andere. Aanrader!

In het echt is de brave man trouwens even leuk. Zo zei hij tegen ons, Vlaamse studenten, dat we allemaal mesjogge waren. Zo'n woord blijft nog altijd nazinderen.

Métronome: l'Histoire de France au Rythme du Métro Parisien - Lorànt Deutsch (2009)

4,0
Métronome was destijds een zodanige besteller dat er al snel een sequel en een tv-reeks van kwam. Dat succes valt enkel toe te juichen. Lorant Deutschs sprankelende reis door 21 eeuwen Parijse geschiedenis met de metrostations (met die lelijke, doch onmisbare triombogen) als leidraad is voor francofielen een absoluut genot. De laatste Gallische strijders bij Place des Champs, alchemisten in de rue de Montmorency, of royaal haakbusgeschut vanuit de Petite Gallerie, geen enkel straatje lijkt geheimen voor Deutsch te verbergen. 4*

Misanthrope ou L'Atrabilaire Amoureux, Le - Molière (1666)

Alternatieve titel: De Misantroop

3,0
Leuk om eens kennis te maken met één van de beroemdste schrijvers uit de Franse geschiedenis.

Na het lezen van Le Misanthrope (een Nederlandstalige uitgave) heb ik toch het gevoel dat Molières relevantie voor vandaag toch vooral gelinkt is aan onze fascinatie voor het wel en wee van de Franse hofhouding ten tijde van de Zonnekoning. Molières weergave van de huichelende, slijmende aristocraten is ook in 2018 nog heerlijk om te lezen en het is niet moeilijk je voor te stellen dat een aantal genodigden tijdens de eerste voorstelling van het stuk in het Palais Royal op 4 Juni 1666 zenuwachtig op hun stoel zaten te schuifelen. Het verhaaltje echter van de zedenkomedie waarin het allemaal vervat zit, voelt dan weer hopeloos verouderd aan. 3*

Morbid Taste for Bones, A - Ellis Peters (1977)

Alternatieve titel: Het Heilige Vuur

3,5
Erg leuk tussendoortje. Zo'n whodunnit gaat er altijd in. Het is nou niet het niveau van, zeg maar, die andere medieval whodunnit: The Name of The Rose, maar Ellis Peters weet wel een aardig mysterie op te dissen en de moordenaar(s) toch weer vanuit dat onverwachte hoekje te laten komen. 3.5*

Moriae Encomium - Desiderius Erasmus (1511)

Alternatieve titel: Lof der Zotheid, of De Dwaasheid Gekroond: Een Pronkrede

3,5
Hoewel ik op de middelbare schoolbanken altijd geleerd heb dat Erasmus' Lof der Zotheid één grote aanklacht was tegen de oorlogszuchtige kerk en haar beruchte aflatenverkoop, kwam ik, net zoals andere lezers hier, tot vaststelling dat dit maar enkele paragrafen inneemt van het gehele boek.

Het overgrote deel is een overzicht van alle soorten zotheid, en hoe deze de maatschappij verandert, doorspekt met 101 verwijzingen naar Bijbelse figuren en de Griekse mythologie (een geannoteerde editie is echt geen overbodige luxe). Maar het is verbazingwekkend hoe een vijfhonderd jaar oud werkje nog steeds prangende vragen stelt en op satirische wijze de vinger op de wonde weet te leggen. Na al die jaren zijn we als mens nog niet veel veranderd.

Nu vraag ik u: zal iemand die zichzelf haat ooit een ander kunnen liefhebben? Zal hij het ooit met een ander eens kunnen zijn als hij het met zichzelf niet eens is? Zal hij ooit iemand genot kunnen bezorgen als hij zichzelf hinderlijk en lastig vindt? Volgens mij is niemand die mening toegedaan als hij tenminste niet zotter is dan de Zotheid zelf. (...) Want wat heeft de schoonheid voor zin, die voornaamste gave van de onsterfelijke goden, als zij wordt bezoedeld door de stank van ontbinding? Wat heefd jeugd voor zin als zij wordt bedorven door de zure droefgeestigheid van de ouderdom?

Mou$e Entertainment - De Geschiedenis van Walt Disney & Company - Rein Van Willigen (1999)

4,0
Als je dan toch eens iets meer wilt weten over de man Walt Disney en zijn bedrijf en geen zin hebt om dikke kleppers te lezen, raad ik je zeker dit boek aan. Ontzettend mooie foto's en de Disney-geschiedenis wordt, hoewel in het kort, zeer duidelijk uitgelegd. Dit is misschien wel het boek geweest voor mij, dat mij aanspoorde om de wat gedetailleerdere boeken aan te kopen. Ook een opvallend pluspunt aan dit boek is dat Van Willigen de periode na Walt bespreekt. 3,5*

Mousetrap, The - Agatha Christie (1954)

Alternatieve titel: De Muizenval

3,0
Uiteraard bevat het toneelstuk alle elementen, die we nu kennen als de ultieme clichés in het whodunnit-genre en wat dat betreft heeft het werk zeker zijn historische waarde. Christie bouwt een lekker plotje op dat nergens verveelt, maar dat helaas ook maar weinig spanning biedt en toch op teveel toevalligheden berust. 3*

Murder in Retrospect - Agatha Christie (1942)

Alternatieve titel: Vijf Kleine Biggetjes

3,5
Alweer een bijzonder vernuftig moordmysterie uit de gewiekste hersenpan van Agatha Christie. Ik weet niet wat er is, maar de donkere wintermaanden lenen zich uitstekend toe voor een bezoekje van de bekendste Belg Hercule Poirot. Ik was vooral benieuwd naar 'Murder in Retrospect' nadat Laura Thompson in haar vuistdikke biografie over the queen of crime dit werk uit 1942 bejubelde als haar beste werk.

Dat lijkt me wat overdreven - Roger Ackroyd en And Then There Were None zijn tenslote toch echt nog van een aantal niveaus hoger - maar je merkt ook hier weer hoe Christie kwistig de tips in het rondstrooit, zodat iedere persoon wel hoofdverdachte kan zijn. Het vernuft zit hem hier in inderdaad die Rashomon-opbouw met vijfmaal hetzelfde verhaal van de dag van de moord, telkens ingekleurd door de versie van een verdachte. Hoewel ik de uiteindelijke leuke oplossing weer niet had zien aankomen, was ik toch al blij vast te stellen dat ik al halfweg op het juiste spoor zat. Die brief van Caroline aan haar halfzus gaf al ietsje te hard aan dat zij haar verdacht van de moord, toch? 3,5*

Murder of Princess Diana, The - Noel Botham (2007)

3,5
Als fan van verschillende conspiracy theories was ik toch ook verplicht om deze eens een keer te lezen. Een zeer interessant boekje dat je toch doet twijfelen of er in de Alma tunnel toch niets meer in de hand was dan een gewoon verkeersongeval. Wel wat minder dan Diana: The Investigation.

Myra Breckinridge - Gore Vidal (1968)

4,0
The babble of this subculture is drowning me!

In deze schandaalroman, die de gemoederen bijzonder verhitte in puriteins Amerika, levert enfant terrible Gore Vidal één van z'n meest merkwaardige personages af: Myra Breckinridge. Een wandelende filmencyclopedie (strikt over films tussen 1931 en 1947), die zich bijzonder graag kleedt in de meest korte rokjes, en die al meteen in de eerste zin van de roman duidelijk maakt dat 'geen man haar ooit zal bezitten'. Na de dood van haar man Myron (wat is er toch immers met hem gebeurd?), trekt ze naar de Hollywoodscene, om aan de toneelschool van Myrons oom de volgende Lana Turners en Tyron Powells op te leiden tot echte sterren. Al snel wordt het duidelijk, dat Myra een hoop ander lesmateriaal voor ogen heeft. Zo wil ze elke man ontmannelijken, 'in the way that King Kong was reduced to a mere simian whimper by beautiful Fay Wray'. Een godin, noemt ze zich, die met haar scherpe bijl over het mannelijk geslacht regeert.

Vidal gaat zoals u kan merken volledig los, in zijn typische, epigrammatische stijl, en je kan je zo voorstellen dat hij met een gewiekste glimlach zijn Myra laat ronddollen met zowat iedereen. Wat er nu werkelijk met Myra aan de hand is, kan de zeer aandachtige lezer snel opmerken. Maar laat dat het losbandige plezier niet vergallen. Vergeet vooral niet uw wenkbrauwen hoog op te trekken wanneer Myra voor doktertje begint te spelen. 3,5*