menu

Hier kun je zien welke berichten Pieter als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

J'irai Cracher sur Vos Tombes - Boris Vian (1946)

Alternatieve titel: Ik Zal Spugen op Jullie Graf

2,5
Vooral gelezen wegens de beruchte geschiedenis van dit boek. Zoals hierboven vermeld werd het boek een tijdje verboden, onder andere nadat een Parijzenaar een vrouw vermoordde op precies dezelfde manier zoals de 'held' van dit verhaal Lee Anderson het doet. Buiten die geweld(ad)ige titel (op z'n Frans klinkt het nog eens des te sappiger en stijlvoller), heeft het boek helaas weinig om het lijf. Goed, er wordt wild in het rondgestrooid met de geslachtsdelen maar anno 2016 choqueert het allemaal niet meer. Fijn tussendoortje, maar niet de parel die de Franse literaire kring erin ziet. 2,5*

De anekdote over de filmadaptatie van het boek wil ik jullie echter niet onthouden:
"Vian was zelf aanwezig tijdens de filmpremière, maar was hoegenaamd kritisch en begon te schreeuwen en te roepen tijdens de vertoning. Het werd de man wat teveel, want hij stierf tijdens de vertoning aan een hartaanval.."

Jacques le Fataliste et Son Maître - Denis Diderot (1796)

Alternatieve titel: Jacques de Fatalist en Zijn Meester

2,5
Ietsje te springerig voor mij. Jacques en zijn meester trekken op weg naar nergens, en onderbreken voortdurend elkaars verhalen. Waar ik wel Diderots anti-roman stijl kan waarderen, zijn de schuine verhalen die tussendoor verteld worden vaak zeer oninteressant, op het relaas van Madam de Pommeraye na. Dit was niet mijn ding, vrees ik. 2.5*

Journal of My Life during the French Revolution - Grace Dalrymple Elliott (1859)

Alternatieve titel: Weldra Zal Ik onder de Guillotine Liggen. Grace Elliott: Ooggetuige van de Franse Revolutie

3,5
psyche schreef:
Eerste Nederlandse vertaling door Joris Verbeurgt


Dankzij de Nederlandse vertaling dit boek op het spoor gekomen. Hoewel het boek weinig literaire kwaliteiten heeft, is het boek van geweldig historisch belang. Voor duidelijke redenen, zijn er maar relatief weinig ooggetuigeverslagen van de Franse Terreur, zeker uit het standpunt van de bourgeoisie. Grace Eliot, een maitresse van de graaf van Orléans (een neef van Lodewijk XVI), schetst in dit relatief korte verslag haar angsten, opsluiting, verdriet en wanhoop tussen de bestorming van de Bastille en de val van Robespierre. Alle bekende figuren passeren in haar verslag (Josephine Bonaparte, Marie-Antoinette, de Prinses van Lamballe, enz) en Grace beschrijft de afschuwelijke omstandigheden in Parijs, de bloeddorstigheid van de sansculotten die haar opjoegen (ooit al eens een afgehakt hoofd in je koets geworpen gekregen?), en hoe ze verschillende rijkelui in haar appartement probeert te verbergen. 3,5*