Geslaagd boek van Post, de beste die ik tot nu toe van hem gelezen heb. De vorm, waarbij de gezichtspunten van de verschillende personages om de beurt aan de orde komen, werkt goed, en zo werk je langzaam maar zeker naar een climax toe. Post heeft hierbij een paar verrassingen in petto, die je deels wel ziet aankomen, maar dat is geen ramp. Het boek doet me een beetje denken aan de boeken van René Appel, en dat is zeker een compliment.

Aardig boek over de geschiedenis van Studio Sport. De samenvatting geeft de indruk dat het vooral gaat over de laatste jaren, met de beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag, maar dat klopt niet helemaal, dat is slechts een onderdeel. De Galan schetst aan de hand van bestaande interviews, boeken van betrokkenen en eigen gesprekken een beeld van hoe het vaak het mis ging in de onderlinge verhoudingen. Dat is best interessant, en geeft een goed overzicht, maar verwacht geen nieuwe informatie of inzichten.

Ik vind het moeilijk dit boek te beoordelen. Het eerste stuk beviel me eigenlijk best goed. Zoals altijd neemt King je aan de hand mee naar zijn wereld, en daar neemt hij de tijd voor. En ik houd daar wel van, die uitgebreide kennismaking, met af een toe een hint naar wat er te gebeuren staat. Dus daar heb ik geen klachten over. Zodra hij in de sprookjeswereld komt raakt hij me een beetje kwijt. Het boeit me allemaal niet zoveel wat daar gebeurt. Grijze mensen, mensen die praten via hun paard, reuzen, prinsen en prinsessen, het is me allemaal wat teveel. Maar uiteindelijk is King wel de meesterverteller die maakt dat je wilt weten hoe het verder gaat, en dat maakt dat het toch weer spannend wordt, iets te lang, maar wel spannend. En positief wat mij betreft, waar King nog wel eens moeite heeft er een goed einde aan te breien, hier lukt hem dat wel. Wat betreft score zit ik tussen 3,5 en 4 sterren, maar uit eerbied voor de (inmiddels best) oude meester rond ik het af naar 4.

Een minder boek van Appel. Zoals gebruikelijk schetst hij weer een doorsnee Nederlands stel die te maken krijgen met dreiging in hun directie omgeving, maar op de één of andere manier voelt het minder natuurlijk dan in andere boeken van hem. Het grootste probleem is echter dat al heel snel duidelijk wordt wie er verantwoordelijk is voor het wat er in de vriendengroep gebeurt. Dit ondanks de wat geforceerd aandoende poging van Appel om nog wat andere verdachten ten tonele te laten verschijnen. De boekcover is overigens van hetzelfde niveau als het boek: matig.

Na het lezen van Het Dossier en (vooral) De Camino was ik best benieuwd naar het nieuwe boek van Niewierra, ik houd ervan hoe ze geschiedenis weet te vervlechten met actuele gebeurtenissen. Dat lukt ook hier weer. Dat het boek me toch niet weet te overtuigen heeft te maken met hetzelfde euvel als waar het Bloemenmeisje ook onder te leiden heeft: Niewierra wil teveel onderwerpen in het verhaal opnemen, waardoor er teveel toevalligheden nodig zijn om dat allemaal tot elkaar te brengen. Nadeel van veel geschiedenis in het boek opnemen is ook dat er veel verteld wordt aan de hoofdpersoon, en dat komt de dynamiek niet ten goede. Ik heb me vermaakt met dit boek, maar het niveau van De Camino en Het Dossier wordt helaas niet gehaald.