Mooi, zeer mooi verhaal.
Een boek waar ik enorm heb van genoten. Het heeft me bij momenten zelfs emotioneel gemaakt, want wat een leven had Asschen Kaatje toen ze een piepjong meisje was. Haar echtgenoot “Nelis” had ze ontmoet in het weeshuis, toen ze beiden nog kinderen waren, ze werden vriendjes van elkaar, en dat is altijd zo gebleven, ze huwden enkel om in orde te zijn zodat ze samen onder één dak konden wonen, maar meer dan een diepe vriendschap was er niet, vooral Kaatje nam Nelis vaak onder haar vleugels, zij was de kostwinner, helaas was hij alcoholist.
Kaatje verdiende haar luttele centen met het rondhalen van as, vuilnis, en dingen die de mensen liever kwijt dan rijk waren. Ze werkte samen met een oudere man “Gerrit” die met paard en kar door de straat reed. Gerrit was haar grote steun, hij had er voor gezorgd dat Kaatje en Nelis een dak boven hun hoofd hadden, beschermde hen op tijd en stond, en deelde zijn boterhammen met Kaatje.
Tot de dag dat Kaatje en Nelis een dwangbevel kregen van De Maatschappij van Weldadigheid, dat ze zich enkele dagen later moesten melden aan de haven. Ze werden per schip naar Drenthe getransporteerd.
Vanaf die dag zal Kaatje haar leven totaal veranderen. Je moet het lezen om het mee te beleven, zeer de moeite.

Het verhaal kwam voor mij een beetje traag op gang. Het is altijd wat moeilijk een goed boek te vinden als je net één hebt gelezen die je zeer meeslepend en boeiend vond, en bij je favorieten staat, dan bedoel ik “De Drie Duifkes”.
Ik had dus een beetje mijn twijfels bij “Het Schaduwspel”, een mooi geschreven roman zoals velen. Ik hield in mijn achterhoofd dat dit verhaal ook grotendeels waargebeurd was, dus….volhouden.
En ja hoor, vanaf hun huwelijk, en later het vertrek van Eva en Jan, én familie, richting Batavia, begon de spanning in het verhaal te stijgen. Zwaar, emotioneel en indrukwekkend wat deze mensen allemaal overkomen is tijdens hun bootreis. Wat een leven, en zoveel verdriet wat hen te wachten staat. Sterke vrouw die Eva Ment. Haar echtgenoot Jan, tja….klonkt best een fijne man, tot zijn ware gedrag en mening naar boven kwam in Batavia. Dat waren die tijden als heerser natuurlijk, maar zeker niet goed te praten. Eva had het hier zeer moeilijk mee, maar aanvaarde uiteindelijk zijn mening, voor de lieve vrede.

Ik vond het een zeer mooi boeiend boek, maar het einde daar had ik meer van verwacht, het stopt te plots, dat gevoel had ik. Het nawoord is interessant maar lang, met die informatie had best nog een hoofdstuk of 2 aan het verhaal gevoegd kunnen worden, ook al was het deels fictief.
Het boek is zeker de moeite waard om te lezen.