Goed geschreven, dat zeker. En het boek begint best intrigerend en de thematiek biedt veel mogelijkheden al pakt Van Essen er maar enkele van. Zeker richting het eind vond ik het allemaal minder en minder boeiend worden. Niet dat het los zand is maar het boek gaat eigenlijk nergens heen terwijl er veel woorden gebruikt worden maar je had al die onderdelen zo kunnen schrappen zonder iets te verliezen aan het hoofdverhaal. Dat is allicht zo bedoeld maar het werkte voor mij niet echt, het zorgde vooral dat mijn interesse verdween. 3,0*.

Hier speelt een beetje hetzelfde als met zoveel boeken van Bervoets: een interessant achterliggend idee maar matig uitgewerkt als roman. En in dit geval blijft ook het gedoe rond dat idee wel erg oppervlakkig en simplistisch. Jammer, want dit boekje leest als een trein en je hoeft je niet echt te vervelen alleen ontbreekt er enige wow-factor, weten de personages en het dramatische gedeelte niet echt te boeien en had er met die aandelenhandel en alle moraliteit en andere zaken erbij veel meer gedaan kunnen worden. 2,5*.

Best een boeiend boek wat betreft thematiek hoewel ik hier al wel een en ander van ken dus niet alles was even nieuw voor mij. Maar dat allerlei zaken gericht zijn op mannen en niet op vrouwen (en wat voor effect dat heeft, vaak negatief van verkeerde medicatie tot blauwe plekken bij bepaalde kleding voor agenten of militairen) is een belangrijke boodschap en die wordt hier goed en uitgebreid gebracht. Soms wel te uitgebreid, vaak is het punt van Criado Perez al snel duidelijk en dan blijft ze maar met voorbeelden komen. Dat helpt niet mee met de leesbaarheid, soms wordt het boek gewoonweg wat saai. Het laatste deel heeft verder weinig meer vandoen met hetgeen ervoor wordt verteld en past eigenlijk niet. 3,0*.

Aardig overzicht in dit zwartboek. De schrijvers werken vooral per klant van McKinsey (elk hoofdstuk een bepaalde klant) waarbij het ene hoofdstuk meer ziet op de moraal van McKinsey (of eerder het gebrek eraan) en een ander hoofdstuk weer meer op de effecten van wijzigingen die al dan niet door dit bureau zijn geadviseerd. Daar mist het boek soms wat diepgang. Men houdt dusdanig de deur gesloten dat lang niet altijd kan worden achterhaald wat McKinsey nu daadwerkelijk voor advies heeft gegeven en welke adviezen zijn overgenomen, al zijn er zeker hoofdstukken waar dat wel weer redelijk uiteen wordt gezet. Al met al totaal interessant leesvoer. Wel is het een enorm droge opsomming vaak van feiten, namen, handelingen en de boodschap had in de helft van de woorden gekund denk ik. De huidige opzet om per klant te kijken werkt redelijk maar juist een doorlopend boek per thema was allicht beter geweest. 3,0*.

Nou, toch maar gelezen want lekker dun en vrij grote letters. Ik was toch wel benieuwd en wilde Brusselmans nog een kans geven - op tv vond ik hem altijd wel grappig maar het enige boek dat ik van hem las vond ik echt vreselijk, vooral omdat dat echt helemaal nergens over ging en ik de humor totaal niet leuk vond. En helaas, ook dit werkje lijdt daaraan. Vanaf zin één al dacht ik: dit vind ik niks. Puur vanwege de lengte wel het blijven proberen en ik was er ook zo doorheen dus vooruit. Was dit boek langer geweest dan had ik niet eens de moeite genomen verder te lezen, nu dan nog 1,0*. (en dit zal mijn laatste zijn, het schijnt echt een stijltje van Brusselmans te zijn ook al heeft dat ene boek dat ik las van hem hier ook een vrij lage score).

Mwoh. Het begint er al mee dat ik niet helemaal mee kan in de gedachten van Rabbit en hetgeen hij uiteindelijk besluit. Wel is dat eerste deel nog wel het beste, zeker het stukje roadtrip waar wat sfeer zit maar ook op kleine momenten klimaat (dat richting het zuiden al duidelijker de hitte voelbaar is) en omgeving mooi worden omschreven. Maar verder blijft Rabbit een zak en personages deden me weinig - zeker richting het einde draaide het steeds meer daarom en wist het boek mij minder en minder te boeien. 2,5*.

Zeker niet onaardig maar ook weinig vernieuwend. Het eerste deel over het leven voor de oorlog is dan nog het sterkst met een leuk inkijkje in die wereld, sfeervol en innemend van toon. Het deel rond de oorlog is best prima maar ook nergens bijzonder, de beschrijvingen van de ellende zijn al zo vaak gedaan. Slechter maar ook zeker beter. Het geheel is wel goed en mooi geschreven en je hoeft je als lezer zeker niet te vervelen maar voor een topscore is dit al met al te gewoontjes. 3,5*.

Dit boekje begint fijn mysterieus in het eerste deel. Sfeervol, spannend en vooral set-up. Het tweede deel is wat bevreemdend eerst (op de verkeerde manier) al heb je al snel door hoe de vork in de steel zit maar uiteindelijk verzandt dit alles in nikserigheid waardoor ik toch teleurgesteld de laatste bladzijde omsloeg. 2,5*.

Waar is dit een fabel over? Die vraag schijnen meer mensen te stellen. De auteur zelf zou hebben gezegd dat het gewoon een verhaal van een kip is. En misschien is dat ook wel waar dit een beetje schuurt voor mij: ik las dit ook vooral als verhaal van een kip waar op zich wel leuk naar de wereld (en mensen vooral) wordt gekeken vanuit die ogen maar verder vond ik het boek inhoudelijk weinig zeggen (hoewel er wat thema's langs komen maar die blijven een beetje in de nikserigheid hangen). Niet onaardig om te lezen maar dat is het dan ook wel. 3,0*.

Een boek over een zeer boeiende periode en plaats maar ik vond dit werk niet zo heel leuk. Dat komt vooral omdat er wordt ingezoomd op personages en daar gaat de schrijver vrij gedetailleerd op in en vooral hun levens. Die personages zijn wel bekende namen uit de kunstwereld maar hun persoonlijke levens interesseren mij minder en ook gaat de sfeer van die periode en Parijs ook minder leven. Ik lees liever een boek van grove penseelstreken met hier en daar focus op details in plaats van zulk een werk. Niet oninteressant qua thema's, laat staan dat dit een slecht boek is (de hoofdstukken rond de oorlog geven een goed beeld van het gevoel in de stad), maar uit een lemma van Wikipedia haal ik sneller en beter informatie over het ontstaan van het impressionisme. 2,5*.

Vooral het eerste verhaal is heel goed. Beklemmend, boeiend, sfeervol. De delen daarna zijn iets minder (hoewel het tweede verhaal nog heel oké is) en de conclusie vond ik ook wat tegenvallen. Daarmee gaat dit boek een beetje als een nachtkaars uit. Jammer, omdat dat boek zo sterk begint.

Ik vraag me af of Au Pair van Hermans in gedachten zat bij Bronwasser want ook dat speelde in Parijs in de jaren 80. 3,5*.

Blijkbaar gekocht met de Boekenweek 2019 (ik had nog het bonnetje uit maart waar ook het essay van Murat Isik op stond. Maar ik wilde dit werk lezen met Misdaad en Straf zelf. Jaren terug al eens gelezen in een vertaling van ik meen S. van Praag en die versie heette nog Schuld en Boete (wat an sich ook geen verkeerde titel is gezien de inhoud maar geeft wel een andere nadruk dan de schrijver heeft gebruikt uiteindelijk als titel).

Enfin, nu was het toch tijd. Ik heb nu de versie van Lourens Reedijk want geen haar op mijn hoofd die eraan denkt vrijwillig iets in vertaling van Boland te lezen als er andere opties zijn. Niettemin, dit boekje dat Boland bij zijn vertaling schreef wilde ik wel nog lezen. En dit is wel een van de betere.

Boland volgt de structuur van Misdaad en Straf, dus de zes delen (de epiloog wordt gebruikt voor een afsluitend gedicht) en hun eigen hoofdstukken. Bij elk hoofdstuk schrijft hij iets over de inhoud en iets over vertaalperikelen. Prima om te lezen na elk hoofdstuk of elk deel, ik denk minder geschikt om helemaal los te lezen achteraf (of überhaupt los eens te lezen).

Boland geeft soms boeiende analyses over het gebruik van religie in dit boek of over de structuur die hij vaak roemt en hoe Dostojevski sommige personages heel belangrijk weet te maken met weinig pagina's tekst waarop ze voorkomen. Leuk om te lezen. Ook wat algemene opmerkingen over vertalen en de verschillen tussen Russisch en Nederlands zijn best vaak boeiend.

Maar vaak mis je ook diepgang. Zo schrijft hij dat hij veel Engels gebruikt (Dostojevski haatte die taal dus dat is hoe dan ook al een gekke keuze), maar het hoe en waarom ervan? Daar mag de lezer naar gissen. Ja, Boland vertaalt alsof een Nederlandse schrijver anno nu dit werk heeft geschreven maar dan nog, zou je dan ook zoveel Engels verwachten?

En zo zitten er tussen de interessante stukjes ook veelal flarden van gedachten van Boland alsof hij zijn aantekeningen onverkort heeft overgenomen maar eigenlijk niet zoveel te zeggen heeft. Dan gaat die structuur tegen hem werken omdat hij vermoedelijk niets te zeggen heeft maar omwille van die structuur toch maar wat schrijft. En analyses houdt hij ook kort, allicht om redelijk evenwicht te houden tussen alle hoofdstukken.

Niettemin overheersen de boeiende stukken dus naar boven afgerond nog 3,5*.

Het enige jeugdboek in de lijst van beste Nederlandstalige werken van deze eeuw van NRC en De Standaard dus ja, dan moet deze ook om de lijst vol te maken. Enfin, ik lees dit als volwassene en dat zal vast anders overkomen al kon ik niet helemaal inschatten hoe de 12-jarige mjk87 dit boek zou hebben gevonden. Het werkje begint wel aardig maar de toon is me vaak iets te blij en helemaal geloofwaardig was dit niet, dat zo'n meisje als straf voor iets dat haar vader had moeten doen ergens moet werken. Nu speelt dit niet in de echte wereld denk ik, althans in een oudere periode (er komen ook kwartjes in voor) maar toch. Niettemin leest het werkje wel makkelijk weg al is het taalgebruik nergens heel bijzonder. Halverwege zitten de beste stukken met zowel Lampje als dat zoontje van de admiraal maar richting het einde zakt het boek weg. Dan komt er veel plot, gaat de geloofwaardigheid weer parten spelen maar valt die wereld ook wat uit elkaar. Daar voelt de verder zorgvuldig opgebouwde wereld ineens als los zand. 2,5*.

Halverwege besefte ik recent ook iets van Kollaard gelezen te hebben en dat viel ook al tegen, hoewel niet zo tegen als dit werk (maar ik zou dit werk anders niet zo snel hebben meegenomen denk ik). Ik had gehoopt op iets van ideeënliteratuur rond religie en de eindtijd maar zo heel veel doet Kollaard niet met die engel die naar Aarde valt. Ja, hoe hij menselijk wordt en welke effect dat heeft op zijn gevoel, zijn lichaam etc, maar vooral op dat vlak. Ik had op iets anders gehoopt.

Nou is vooral mijn verkeerde verwachting en in beginsel ook niet zo erg, erger is dat de hele verdere road trip en alle personages me nergens konden boeien. Simplistisch opgezet en daardoor gaan ze los maar ook als groep nooit echt leven en blijft een vrij saai vervelend boek over waar vooral teleurstelling overheerst en dat komt tot uitdrukking in mijn score. 1,0*.

Leuk boek dat qua thematiek en hetgeen Dekker wil zeggen niet heel vernieuwend is en echt past in meer hedendaagse literatuur waar klimaat en leefomgeving belangrijke thema's zien. Dat maakt dat ik hier niet volledig van ondersteboven ben, maar de opbouw maakt veel goed. Dekker graaft letterlijk in de bodem en graaft daarmee ook steeds verder de geschiedenis in en dat is een mooie kapstok om allerlei ideeën kwijt te kunnen en dat geeft ook een zekere structuur. Alleen ja, ik had liever inhoudelijk meer vernieuwende zaken willen lezen. 3,5*.

Er zit best veel goeds in deze roman, sowieso inhoudelijk. Al gaat het maar om het sfeerportret van België na de oorlog in de jaren 20. Maar ook qua vorm. Door de vele komma's en steeds te beginnen met 'En' kom je in een soort trance en weet Daanje je redelijk goed mee te slepen in dit verhaal en de psyche van de hoofdpersoon. Dat is allemaal goed gedaan.

En toch duurt het boek halverwege vaak te lang, dan begint het vele herhalen van alledaagse dingen echt te slepen. Dat werkt lange tijd goed, zoals dat ook in de film Jeanne Dielman goed werkt, maar Daanje drijft te ver door. De pakweg laatste 100 pagina's veranderen dan wel van toon en inhoud om weer nieuwe energie te geven. Al weet ik nog steeds niet helemaal wat ik ervan moet vinden. Het voelt wat flauw dat je daarvoor naar een leugen hebt gekeken. Dan eindigt Daanje wel sterk dat Coppens toch voor de sleur kiest (Eyes Wide Shut iemand?) en die hele vorm met al dat herhalen van daarvoor heeft dus ook een functie, maar toch, ergens voelde ik me bekocht.

Niettemin wel een bijzonder boek, vaak goed en mooi dus op punten scoort dit ding gewoon goed. 3,5*.

Beetje een gek verhaal dat wel aardig begint maar dat ook wat overkwam als geneuzel en langzaamaan verdween mijn interesse hier ook wel bij. Dan miste ik zaken als sfeer of een bijzondere stijl die het nog een beetje de moeite maken. En nu een week later moet ik moeite doen om te bedenken wat ik nu al weer goed en minder goed vond en dat zegt ook wel genoeg. 2,0*.

Moderne Amerikaanse literatuur, door sommigen geprezen (deze tip kwam uit het werk van Joost Zwagerman) maar ik heb er tot nu toe geen echte klik mee. Ook dit boek niet. Dit werk doet vaag denken aan de Decamerone waarin mensen samenkomen en verhalen vertellen, alleen boeit dit werk me maar matig. En dat dit werk dan een bepaalde generatie zou moeten portretteren? Het zal wel. Ik zag vooral een groepje mensen dat niet zoveel deed maar is dat het beeld van een hele generatie? Ik geloof daar nooit zo in. Ik kan me goed vinden in de review hierboven maar ik beoordeel het boek nog een stuk lager want ik heb er nauwelijks plezier uitgehaald. 1,5*