menu

Hier kun je zien welke berichten Albus Dumbledore als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Brisingr - Christopher Paolini (2008)

Alternatieve titel: Het Erfgoed # 3, Brisingr

3,5
Zo, ik heb er een hele tijd over gedaan, maar ik heb hem vanmorgen dan eindelijk uitgelezen. Brisingr. Ik heb over dit boek een hoop negatieve punten en een hoop positieve punten. Ik zal beginnen met de negatieve punten.

- punten:
Heel kort samengevat kan ik jullie eigenlijk meteen al vertellen wat het grote minpunt is, en dat is het middenstuk van het verhaal. Ik vind het middenstuk gewoonweg saai. Eragon zit eerst bij de Varden waar bijna niets bijzonders gebeurd, op een gegeven moment komen Thoorn en Murtagh even langs, maar na dat gevecht krijgen we weer een te beknopte beschrijving van het leven in de Varden. Toen ik vervolgens las dat Eragon van Nasuada het bevel kreeg om naar de dwergen te gaan, sloeg ik het boek bijna dicht. Toen ik voor de laatste keer bij de dwergen zat in Oudste, vond ik dat ook al vrij saai. En dat is ook nu het geval, maar ik heb mezelf gedwongen om er doorheen te komen en het was gelukt. Dat Eragon even werd aangevallen was dan wel weer leuk. Ook de stukken geschreven uit Rorans standpunt vond ik vrij overbodig. Tenzij er iets met hem zou gebeuren. Het was alsof Paolini voelde dat het misschien een beetje saai werd voor de lezer en dit persé wilde afwisselen met actie, ook al is het nutteloze actie. Ik hoef echt niet te weten hoe Roran heel de tijd koppen af zit te hakken en iemand de harsens in slaat. Het was wel leuk geweest als er echt iets met Roran zou zijn gebeurd.

+ punten:
Ja, die heb ik ook nog. Het middenstuk was dan wel saai, maar het begin en het einde waren steengoed. Het begin was spannend en ik hou erg veel van het personage Arya, waar Eragon toen ook lang alleen mee was. Het gevecht tegen de Ra'zac was ook erg spannend. Toen kwam het middenstuk maar toen kwam gelukkig het einde in zicht. Want wat was dat geweldig! Vol met plottwists, spannende dingen, actie en verdriet. Ik zal maar niet te veel uitweiden over het einde, want dat is gewoon echt heel goed. Ik heb gehoord dat de climax volgens velen tegenviel, maar bij mij was dat niet. Prima climax, wat is er verkeerd aan?

Conclusie:
Het was een heerlijk fantasyboek en ik kijk heel erg uit naar het vierde boek, maar ik vond het middenstuk best saai. Daar had veel meer leven in moeten zitten en wat mij betreft had Paolini veel dingen uit het middenstuk kunnen schrappen en een plottwist van het eind naar het middenstuk kunnen plaatsen, zodat de lezer (met name ik) weer geboeid werd. Maar ja, ik hoop dat het vierde deel geen saai middenstuk bevatte. Deel 1 vind ik nog steeds het beste boek.
Cijfer van een schaal van 1 op 10: 7.5
Cijfer hier op boekmeter: 3,5

Erfgoed toplijstje (schaal van 1 op 10):
1. Eragon: 8.1
2. Brisingr: 7.5
3. Oudste: 7.4

Lord of the Rings: The Return of the King, The - J.R.R. Tolkien (1955)

Alternatieve titel: In de Ban van de Ring: De Terugkeer van de Koning

3,0
Zo, ik heb het boek bijna 2 jaar nu, en eindelijk heb ik het gelezen. Deel 1 had ik met best veel plezier gelezen, maar deel 2 verveelde al snel en door deel 3 kwam ik echt niet heen. Gelukkig ben ik nu een paar jaar ouder en heb ik het wel helemaal gelezen.
Ik vind het opzich wel een mooi boek, maar ik zeg nou niet van: Wow wat super geweldig!
Ik ben er achtergekomen dat ik geen fan ben van Tolkiens schrijfstijl. Ik vind hem niet te langdradig ofzo, maar hij heeft een aparte schrijstijl, die in de ogen van sommigen supergeweldig is, maar in mijn ogen niet echt boeiend is en soms zelfs irritant.
De leukheid van het boek was bij mij een beetje wisselend. Soms had ik zoiets van: dit is leuk, dit is leuk! Maar soms had ik echt van: kom op, jongen, even doorbijten, misschien komt er dadelijk weer een leuk stuk.
Het begin in het standpunt van Merijn of Pepijn (haal die twee altijd door elkaar ) vond ik niet echt boeiend. Op sommige stukjes na. Het hele standpunt van Frodo en Sam vond ik dan wel weer erg mooi, maar daarna verslapte mijn aandacht weer, want toen de Ring eenmaal in de Doemberg was gegooid, was er af en toe geen reet meer aan. Aragorn die gekroond werd, oké, maar daarna een hoop langdradig gedoe en dan de Gouw. De Gouw was helemaal overgenomen door struikrovers en aan de ene kant vond ik het opzich wel leuk, maar aan de andere kant voelde het alsof Tolkien zijn boek dikker wilde maken0
Ook het einde (wanneer Frodo Midden-Aarde verlaat) maakt in de film op mij aanzienlijk meer indruk dan in het boek.

Dus het zijn alledrie opzich wel aardige boeken, maar de films vond ik mooier en indrukwekkender. Velen zullen het wel niet met mij eens zijn, maar dat is mijn mening.

Cijfer van schaal van 1 op 10: 6.7
Cijfer hier op boekmeter: 3,0