menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Raspoetin. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022

Berlijnse Notities - Cees Nooteboom (1990) 2,0

afgelopen zondag om 22:13 uur

stem geplaatst

» details  

Buitenland Trekt Onze Meisjes Aan; Weten Zij Wel, Waar Ze Terechtkomen? - Gerard Reve (1988) 3,5

afgelopen vrijdag om 17:07 uur

stem geplaatst

» details  

Nieuwe Ajax: Hoe een Voetbalclub Zichzelf Opnieuw Uitvond, Het - Menno Pot (2019) 3,5

22 juni, 09:43 uur

In het verleden las ik vrij regelmatig boeken over het voetbalspel. Echter naarmate de jaren vorderen en mijn smaak zich verder heeft ontwikkeld (dankjewel Boekmeter) kan ik het eigenlijk nog maar nauwelijks opbrengen. Ik kijk nog geregeld een wedstrijdje en bij de koffieautomaat op werk en met vrienden kan ik er nog uitvoerig over bakkeleien. Maar toch bespeur ik dat de liefde nogal is bekoeld door het besef dat het spel een storende overdaad van aandacht krijgt, zoals een aantal overbetaalde oud-spelers die onbeschaamd reclame voor een gokspelletje maken en de onbegrijpelijke keuze om een wereldvoetbaltoernooi in de woestijn te organiseren, alwaar zich een menselijk drama heeft voltrokken bij de bouw van de stadions.

Ik kan er enorm bitter en cynisch om worden en wanneer deze onlustgevoelens bij mij naar boven komen moet ik veelal denken aan een stuk uit het Corona dagboek van Ilja Leonard Pfeijffer dat hij mede voor NRC Handelsblad bijhield, toen de Italiaanse competitie tijdens de pandemie puur uit geldbelang weer werd opgestart en zijn ongeloof hierover op niet mis te verstane wijze uitte:

Het is deprimerende waanzin. Het ergste zijn de interviews met afatische multimiljonairs, rolmodellen voor de jeugd, die zich met de arrogantie van eclatante ignorantie beklagen over de gedwongen pauze van drie maanden. Ook voor de quarantaine was voetbal allang verworden tot een imbeciele hoogmis van het grootkapitaal, opium voor het volk waaraan enkelen zich exorbitant konden verrijken, maar nu de protagonisten van deze perverse show na drie maanden in een veranderde wereld als niet te verdelgen kakkerlakken tevoorschijn kruipen om met vanzelfsprekendheid opnieuw een hoofdrol op te eisen in onze levens, valt het des te meer op.

Uit het hart gegrepen.

Wanneer ik aan uitzonderingen zou moeten denken, waarbij een opflikkering van mijn spelplezier zich voordeed, kom ik op de Ajax-seizoenen 2016-2017 (het jaar waarin trainer Peter Bosz de finale van de UEFA League behaalde) en uiteraard 2018-2019 (het jaar waarin trainer Erik ten Hag met een jonge ploeg heel voetbalminnend Europa verraste en de halve finale van de Champions League in de vorm van een Griekse tragedie verloor). In het boekje Het Nieuwe Ajax: Hoe een Voetbalclub Zichzelf Opnieuw Uitvond van popjournalist en Ajaxfan Menno Pot doet de lezer deze periode bijzonder aangenaam herbeleven.

Hoewel hier en daar wat oppervlakkig en klef, weet Menno Pot met zeer fijne pen de metamorfose die Ajax toendertijd onderging op nuchtere wijze te beschrijven. De positieve emoties die de club wist los te maken en de nieuwe dynamiek die er was onstaan door een nieuw gekleurd publiek dat naar het stadion is gekomen hebben na een periode van twintig jaar, dat veelal bestond uit afzien, klagen en cynisme, gewerkt als een grote bevrijding. Eindelijk verlost van de verwachtingsvolle generatie uit de oude Meer die altijd maar weer star naar Johan Cruijff wijste wanneer het Ajax sportief gezien niet voor de wind ging.

Een smetje is het geval dat bepaalde spelers en bestuurders die toen enorm veel lof toekwam inmiddels op een vervelende wijze bij de club zijn vertrokken of zelfs een ongename reputatie hebben verworven. Ik noem maar geen namen. Maar je vraagt je toch af hoe de auteur hierover zal terugkomen wanneer het werk eens zal worden heruitgegeven, dan wel uitgebreid.

Menno Pot mag van mij wel weer eens met een opvolger komen van zijn eerder lezenswaardige voetbalroman Vak 127.

» details   » naar bericht  » reageer  

Danslessen - Pieter Waterdrinker (1998) 4,0

21 juni, 14:01 uur

‘Attentie, attentie! Hier komt de burgemeester! Hier komt burgemeester Van der Heijden!’
Met een blinkende ambtsketen op zijn borst kwam de gnoomachtige gestalte van burgemeester Van der Heijden parmantig over een inderhaast uitgerolde rode loper op het ijs stappen.

‘Ik weet het niet,’ mompelde de uitgedoofde pijp terug, ‘maar wat ik wel erg vind is dat Gladpootje zich daarvoor leent. Zo’n keurige katholiek, en dat op zondag! Maar ja, wat wil je ook, met zo’n joodje aan het hoofd. Kijk, het spul gaat beginnen…’


Aldus het gewraakte stuk, dat ervoor zorgde dat Pieter Waterdrinker door de burgemeester van Zandvoort Van der Heijden voor smaad voor het gerecht werd gesleept. Het personage dat wordt uitgescholden heeft dezelfde naam en dezelfde functie als Van der Heijden, enkel speelt het verhaal zich af in de jaren zeventig in plaats van eind jaren negentig. Waterdrinker werd wegens belediging veroordeeld tot een geldboete. (Later werd de heer Waterdrinker alsnog vrijgesproken van blaam.)

Nu ik een aantal latere romans van Pieter Waterdrinker in de kast heb staan (Tsjaikovskistraat 40, De Rat van Amsterdam, Poubelle en Biecht aan Mijn Vrouw) lees ik een aantal van zijn eerdere werken.

Ik kan stellen dat de bekendheid die de debuutroman Danslessen van Waterdrinker door de eerder genoemde opmerkelijke affaire opdeed niets afdoet aan het boek zelf. Het is een lezenswaardig verhaal over de puberjaren van de hoofdpersoon Boeb Waterman dat (hoogstwaarschijnlijk) op de jeugd van de auteur is gebaseerd. De vader-zoonrelatie van de protagonist en de setting van het verhaal, namelijk een uitbaat in de badplaats Zandvoort, deed me erg denken aan de Winkler Brockhaus romans van Boudewijn Büch. Bovenal hanteert de schrijver een bijzondere fijne stijl van vertellen die ik meteen herken in zijn sterke roman Tsjaikovskistraat 40 die ik eerder heb gelezen.

Inhoudsopgave:

Deel Een.
September
Afscheid
Paddestoelen
De brief
Fiffi
Heeft Amsterdam ook grachten?
Sneeuw in de lucht
Het wapen van de vrouw
De geniale Rus Tsjaikovski
Stalen noren
Het lot van het oude postkantoor
Duinkonijntjes
Oudejaarsavond

Deel Twee.
Naar Lille [1]
Naar Lille [2]
Oostende
Lege champagneflessen
Nou ja, nebbisj

Deel Drie.
Danse d’amour
Keizerin Sissi
Hoogtepunt van het jaar
De Spelbrekers
Ananas en schorseneren

» details   » naar bericht  » reageer  

Alles voor het Moederland: De Stalinterreur ten Tijde van Isaak Babel en Vasili Grossman - Michel Krielaars (2017) 4,5

19 juni, 23:10 uur

stem geplaatst

» details  

Liebmans Ring - Pieter Waterdrinker (2001) 3,0

10 juni, 22:58 uur

stem geplaatst

» details