menu

Hier kun je zien welke berichten Bassievrucht als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Laatkomer, De - Dimitri Verhulst (2013)

3,5
Vooropgesteld: goed verhaal, mooie stijl, origineel en intrigerend, maar wat mij tegenstaat is wat trevisor ook al schreef, het is op het cartooneske af. Neem die andere bewoner die óók dementie veinst. Ik vond het de geloofwaardigheid nogal aantasten.

Laatste Liefde van Mijn Moeder, De - Dimitri Verhulst (2010)

3,5
Ook ik sluit me grotendeels aan bij de eerste reactie, die zegt het eigenlijk allemaal al.

Het verhaal is niet bijzonder, maar vooral erg degelijk. De setting - de vakantietrip naar het Zwarte Woud -bekoort me erg. Verhulst heeft wel een eigen(wijze) manier van schrijven, een brutale, maar ook mooie stijl met een prima balans tussen drama en humor. De stijl is bovendien erg soepel en bij vlagen is het echt sterk geschreven. Dat is eigenlijk al genoeg om mij dit boek door te loodsen.

En dan zijn er ook nog eens een aantal sterke scenes waarbij het genieten is. Maar helaas staan daar even veel mindere, en zelfs een aantal nietszeggende, tegenover. Maar ach, sterk of niet sterk; het blijft opsmuk, want mijns inziens bevat deze roman te weinig diepgang. Ik krijg het idee dat ik aan de zijlijn sta te sukkelen, in plaats van mee te doen. En dan, en dat verbaast mij nog het meest, springt er opeens een compleet overbodig epiloog uit een blinde hoek. Jammer.

Uiteindelijk is dit boek zeker geen onprettige leeservaring. Sterker nog; dankzij Verhulsts schrijfstijl en spitsvondigheden heb nog redelijk genoten van deze roman.

Liever de Leugen - Jonas Boets (2010)

4,5
Sterk verhaal. Vanaf de eerste tot en met de laatste pagina is het spannend, met tussendoor is ruimschoots aandacht voor droge humor. Het is goed merkbaar dat Boets kinderboeken op zijn naam heeft staan, want zijn stijl is simpel en helder. Kinderlijk wordt het echter nergens, vlot en goed be- en omschreven daarentegen constant. Door te wisselen tussen de plek van gijzeling en kijkjes in het verleden ontpopt deze Young Adult-roman tot een echte pageturner. Dikke vette aanrader.

Life - Keith Richards en James Fox (2010)

4,0
Maak je borst maar nat voor een achtbaanrit vol even absurde als hilarische anekdotes van de gitarist van The Rolling Stones. Keith Richards is de belichaming van rock 'n roll. Je hoeft geen fan van hem of The Rolling Stones te zijn om 'Life' te waarderen. Het leest weg als een jongensboek, een avonturenroman, waarin alles gebeurt wat God, en in hier in de meeste gevallen, de regering heeft verboden.

Het boek trapt af met een bloedstollende drugsepisode in het conservatieve Verenigde Staten van midden jaren zeventig. The Rolling Stones zijn daar op tournee en wordt door de regering bestempeld als de gevaarlijkste rock 'n roll band ter wereld. Vrije seks, relletjes, burgerlijke ongehoorzaamheid en geweld. Alle politiecorpsen zijn eropuit om Richards en zijn vrienden te arresteren. Hij en zijn maten rijden op hun beurt doodleuk rond met een slootlading drugs in hun maag en auto. Wat volgt is een benauwde arrestatie en een hilarische ontknoping, met hysterische fans, een angstaanjagende redneck agent en een dronken rechter.

Zwaarden trekkenRichards vertelt openhartig over zijn armoedige jeugd, de begindagen en doorbraak van The Rolling Stones, de vrouwen in zijn leven, de successen, het dodendrama met The Hell's Angels, de wiegendood van zijn zoontje, en vooral zijn inspiratie onder invloed van drank en drugs. Het ene moment is hij zwaar verslaafd, dan kickt hij weer af, om vervolgens weer verslaafd te raken. De ene keer nuchter (figuurlijk), de andere overlopende van sterallures. Trekt bijvoorbeeld messen, pistolen, zelfs zwaarden. Zo bizar dat je blijft doorlezen.

Gepassioneerd
Aan het eind van de dag is Richards echter ook maar een mens, en dat wordt tussen alle regels door - hoe raar soms ook - duidelijk. Naast alle arrestaties, ruzies, vechtpartijen en overige losbandigheid vertelt Richards voelbaar gepassioneerd over muziek, over de ups and downs met The Rolling Stones, de dood van gitarist Brian Jones. Zijn inspiratiebronnen, de samenwerkingsverbanden. The Stones-platen, tournees, opnameprocessen, songteksten, zijn gitaarspel - met name over zijn befaamde 5-stringtuning.

Gatenkaas
Het mag geen wonder heten dat Richards geheugen een gatenkaas is, maar gelukkig put hij herinneringen uit zijn dagboek. Wat helemaal een zwart gat is geworden, heeft hij nagevraagd bij bekenden, die ook hun zegje doen. Dat zorgt voor een beetje objectiviteit en diversiteit. De biografie is een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten, constant boeiend gebracht. Bovendien is het vlot geschreven, met dank aan medeauteur James Fox, met wie Richards al sinds de jaren zeventig bevriend is. Verkrijgbaar in zowel de Engelse als Nederlandse taal. Bijgesloten zijn ongeveer tachtig foto's door de jaren heen. Keith Richards' 'Life' is een must read.

Bastiaan Tuenter

Recensie: 'Life' - Keith Richards & James Fox - Studenten.net