menu

Hier kun je zien welke berichten Bassievrucht als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Johannistag - Charles Lewinsky (2000)

Alternatieve titel: De Verborgen Geschiedenis van Courtillon

4,0
De Gabriel García Márquez van Europa
Charles Lewinsky (vert. Elly Schippers) - De verborgen geschiedenis van Courtillon

door Bastiaan Tuenter
27 september 2010

Zwitserse schrijvers met internationale faam duiken eens in de zoveel tijd op. De Nobelprijswinnaars Hesse en Canetti natuurlijk, maar bijvoorbeeld ook Spitteler, Frisch en recenter Pascal Mercier. Laatstgenoemde succes bleef steken na Nachttrein naar Lissabon. Hoogtijd dat Charles Lewinsky buiten Zwitserland de lof krijgt die hij verdient.

Na het succes van de vuistdikke familieroman Het lot van de familie Meijer kon een vertaling van zijn Johannistag in ieder geval niet lang uitblijven. Die verscheen tien jaar geleden al, maar ziet dit jaar in Nederland het licht onder een veel mooiere en toepasselijkere naam: De verborgen geschiedenis van Courtillon.

Provinciaal dorpje
Deze misdaadroman boordevol bonte karakters, verholen intriges en een dubbele bodem heeft alles in zich om De familie Meijer te overtreffen. In de proloog sleurt Lewinsky de lezer meteen het fictieve Franse dorpje Courtillon in. Hij gaat alle kleurrijke karakters uit het gehucht langs. Op het eerste gezicht typische dorpelingen, maar bij nadere observatie een eigenaardig stel met merkwaardige eigenaardigheden.

Courtillon is dan ook een provinciaal dorpje waarvan mensen zeggen 'Een keer met je ogen knipperen en je bent er doorheen'. De tijd is er stil blijven staan. Wie er opgroeit, blijft er tot in de eeuwigheid wonen en niemand zou er over denken om er naartoe te verhuizen. Toch doet de hoofdpersoon het, om zijn liefdesverdriet te verwerken en van zich af te schrijven middels weemoedige brieven aan haar.

Spinnenweb
In eerste instantie leveren die brieven een wat onzeker lezen op, want het ophalen van vage herinneringen aan zijn ex-geliefde en de wazige beschuldigingen aan haar adres kun je niet direct plaatsen in een roman waar het om intriges en verborgen geheimen draait. Toch maakt het uiteindelijk deel uit van het spinnenweb dat zich langzaam ontvouwt in Courtillon en dat zich ook om de vreemdeling sluit.

De gang van zaken in Courtillon blijkt toch niet zo gemoedelijk en saai te zijn als een eerste indruk doet vermoeden. Langzaam maar zeker begint de vreemdeling dingen te vermoeden, begint hij te merken dat de dorpelingen een geheim met zich meedragen. Lewinsky stuurt de lezer de ene na de andere onverwachte hoek om en dat maakt zijn boek tot een pageturner, zij het zonder typische cliffhangers.

Broeierig sfeertje
Lewinsky beschikt over een ouderwets spannende pen. Dat bewees hij met Het lot van de familie Meijer en ook in De verborgen geschiedenis van Courtillon zijn de pagina's weer gevuld met bloemrijke volzinnen waarbij de kleuren en geuren van de pagina's afspringen. De roman roept ook een broeierig sfeertje met onderhuidse spanning op. Dat is deels te danken aan de mysterieuze setting waarin Courtillon wordt opgetrokken. De gedetailleerde beschrijvingen en de personages met ieder hun eigen eigenaardigheden doen sprookjesachtig aan en daarmee ontpopt Charles Lewinksy zich als een Europese Gabriel García Márquez, wiens boeken als Kroniek van een aangekondigde dood of Honderd jaar eenzaamheid naadloos aansluiten bij zijn vertelling, of eigenlijk andersom.

Pronkstuk
Charles Lewinsky woont zelf deels in een Frans dorpje en heeft gewerkt als dramaturg, regisseur en redacteur. Als romanschrijver timmert hij al sinds de helft van de jaren '80 aan de weg en die ervaring is in alle opzichten af te zien aan dit tien jaar oude pronkstuk, dat dankzij het succes van Het lot van de familie Meijer gretig aftrek zou moeten vinden bij het Nederlandstalige publiek.

De verborgen geschiedenis van Courtillon kan zich in ieder geval in alle opzichten meten met zijn 'voorganger'. En dat is knap, want het heeft maar de helft van het aantal pagina's ter beschikking. Met Lewinsky heeft Zwitserland opnieuw een auteur die alles in zich heeft internationaal zijn vleugels uit te slaan.

http://www.8weekly.nl/artikel/8669/charles-lewinsky-de-verborgen-geschiedenis-van-courtillon.html

Juego del Ángel, El - Carlos Ruiz Zafón (2008)

Alternatieve titel: Het Spel van de Engel

4,0
Na het geweldige Schaduw van de Wind had ik niet verwacht dat dit boek net zo goed was. En dat is het ook niet. Toch heb ik me uitstekend vermaakt, meer dan uitstekend zelfs. In de meeste van bovenstaande kritieken kan ik me prima vinden. En ik sluit me aan bij BobdH; Het Spel van de Engel blijft daarbij een bovengemiddeld mooi boek en een verademing temidden van de moderne lectuur.

Juliet, Naked - Nick Hornby (2009)

Alternatieve titel: Juliet, Naakt

4,5
Beter dan High fidelity, en veruit de prettigste roman die ik in tijden heb gelezen.

In mijn ogen voldoet uitwerking en inhoud van het aanlokkelijke uitgangspunt aan alle verwachtingen. Inderdaad in vloeiende stijl geschreven. Wat dit boek zo goed maakt, is dat de problematiek van de onderlinge relaties, en de individu, zeer herkenbaar worden geschetst. Hornby beschrijft dat niet alleen met een vloeiende stijl, doet dit ook met uitstekende balans tussen drama en komedie. Het wordt luchtig en losjes geschreven - sterke dialogen! - maar het gaat tegelijkertijd dieper. Bij vlagen zeer prikkelend en gevat. De drie hoofdpersonen doen niet voor elkaar onder en zijn overtuigend uitgewerkt. Veel beter dan in bijvoorbeeld High fidelity, waar de protagonist eigenlijk maar een verachtelijke loser is. De karakters in deze roman zijn wellicht ook losers - vooral Tucker Crowe - , maar hebben iets heel menselijkers, iets meer herkenbaars. Wat mij persoonlijk ook zeer aantrekt is de rol van popmuziek. Het kapotanalyseren van het leven van een vergeten popster en zijn zwanenzang wordt prachtig weergegeven. Op naar de volgende Hornby.