menu

Hier kun je zien welke berichten Freud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Ulysses - James Joyce (1922)

Alternatieve titel: Ulixes

5,0
Ja, wat valt hierover te zeggen . Ik vond het een compleet uniek boek, totaal anders dan alles wat ik al gelezen heb, afwisselend saai, fascinerend, beklemmend, erotisch, humoristisch, onbegrijpelijk, waanzinnig intelligent en bij vlagen meer dan geniaal. Tuurlijk heb ik momenten gehad dat ik paginalang geen idee had waar het over ging, maar dat maakt een boek juist prikkelend vind ik, bovendien kon ik telkens de draad wel weer oppikken. Andere passages zijn werkelijk ongelooflijk goed be- en geschreven, telkens in een totaal andere stijl, telkens met een andere sfeer en gevoel, maar iedere keer waanzinnig knap. Kijk, als een boek je boven het hoofd groeit kun je het afdoen als te moeilijk en elitair, maar je kunt het ook zien als een uitdaging en het werk van een genie. De grens tussen beide zal hier vast nog regelmatig aan bod komen en toen ik het boek las twijfelde ik ook voortdurend over wat ik er nu van moest vinden, maar dat neemt niet weg dat het boek me geen moment koud heeft gelaten, me voortdurend is blijven fascineren, en voor mij nog steeds uniek is in zijn soort. Het heeft me vaak verveeld, maar op andere momenten liep ik over van enthousiasme en leesplezier en dies meer, en achteraf gezien is het een mateloos intrigerend project, dat zijn 5 sterren ruimschoots verdient.

Umibe no Kafuka - Haruki Murakami (2002)

Alternatieve titel: Kafka op het Strand

3,0
Had in mijn hoofd al een soort bericht geschreven dat ik hier ging achterlaten, maar nu blijkt dat Jasper werkelijk exact verwoord heeft wat ik ook ging zeggen - dan zie ik het nut niet meer zo in van alles nog eens te herhalen

Let wel op, ik ben iets minder negatief dan hij. De vertaler heeft me niet zo gestoord en ondanks het feit dat ik hem volledig volg in zijn ontevredenheid over het af en toe totaal verdwijnen van verhaallijnen en de ergerlijk simplistische psychologische ontwikkelingen op het einde (of ze zijn simplistisch, of er is gewoon geen touw aan vast te knopen...) vond ik bepaalde elementen gewoon te goed om het boek een 2,0 te gaan geven. Eerlijk gezegd vond ik de beste stukken die over de mysterieuze gebeurtenissen in de heuvels en de relatie tussen Nakata en de poezen - twee zaken die halverwege het boek gewoon verdwijnen. Het boek is ook te dik, het interesseerde me allemaal niet meer op het einde, en vooral in het laatste deel gewoon erg slecht geschreven (hoewel over het algemeen wel degelijk hoor, had er voor de rest niet zo veel last van).
Het karakter Hoshino dat halverwege plots opduikt vond ik dan wel erg geslaagd overigens. En zo kan ik blijven doorgaan: dit hele sluitsteen-gedoe is gewoon belachelijk, die CFK-kerel dan weer behoorlijk leuk, Oshima kon me als persoon nooit boeien, mevrouw Saeki is wel geslaagd,...

Kortom, het hele boek is een amalgaam van ideeën, vaak leuk bedacht, maar nooit krijgt je het gevoel dat het boek ook maar ergens heen gaat. Of beter gezegd: je denkt steeds dat je het weet, maar telkens draait en keert het verhaal, om tenslotte als een sisser uit te doven. Ik moet niet per se alles begrijpen als ik iets lees, maar veel hier is zo van de pot gerukt dat ik zelfs niet eens gefascineerd raakte of überhaupt wilde weten wat er aan de hand was - niet echt bevorderlijk voor het leesgenot. Maar het is geen vervelend boek, en ik zou zeggen, als die Murikami nog een beetje blijft oefenen, kan hij misschien wel eens een goed boek schrijven Maar ik heb ook weer niet direct de neiging om naar meer van hem op zoek te gaan moet ik toegeven...