menu

Hier kun je zien welke berichten Freud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Ronja Rövardotter - Astrid Lindgren (1981)

Alternatieve titel: Ronja de Roversdochter

5,0
Een geweldig boek, waar ik vroeger mateloos gefascineerd naar kon luisteren als het werd voorgelezen. Het bevat een aantal heel zware thema's die bij Shakespeare niet zouden misstaan en waar ik erg van onder de indruk was, maar daarnaast is het ook een boek met heel veel fantasie, met prachtige personages (en dan ook écht prachtige personages, terwijl ik dit schrijf schieten me zoveel memorabele scenes en mensen te binnen dat ik mijn stem al een vol punt heb verhoogd ) Het boek is onwaarschijnlijk spannend en soms behoorlijk griezelig, maar het allerknapste is hoe de relaties tussen de vaders en hun kinderen worden beschreven. Ik denk dat hier een belangrijk thema wordt aangesneden dat kinderen perfect kunnen volgen, maar dat vervat in een heel mooie, fascinerende wereld vol rovers en gruwelijke monsters (en een geweldig coole burcht en echte heldhaftige kinderen en allemaal grappige maar wel coole rovers en ga zo maar door). Eigenlijk is het best wel een complex boek bedenk ik nu, en heel knap bedacht en geschreven. Pure klasse, zullen we maar zeggen .

Rumo und die Wunder im Dunkeln - Walter Moers (2003)

Alternatieve titel: Rumo en de Wonderen in het Donker

4,5
Wat is Walter Moers toch een zalige schrijver Ook van dit boek heb ik ongelooflijk genoten, hij slaagt er iedere keer in!

Rumo is zonder twijfel het donkerste en gruwelijkste van de boeken die Moers al over Zamonië geschreven heeft. Daar waar De Stad van de Dromende Boeken gaat over de passie voor literatuur en de gigantische rijkdom van boeken in alle soorten en maten, gaat dit boek eigenlijk over de passie voor geweld, vechtkunst, lijden en foltering. Dit wordt beschreven in Moers' typische stijl: heel analytisch, met veel opsommingen van alle mogelijke soorten vechtstrategieën en technieken, verschillende personages die elk een eigen benadering van het thema voorstaan en heel, heel veel fantasievolle beschrijvingen van de meest gewaagde vechters en gevechten. Het klinkt allemaal heel jongensachtig en gruwelijk, maar als je het boek leest, raak je al snel net zo gefascineerd voor dit thema als voor de thema's in zijn andere boeken: literatuur in Dromende Boeken en eten in Der Schrecksenmeister. Bovendien wordt het gegeven niet alleen in de voorspelbare manier benaderd (duels), maar ook op macro (verhalen van grote belegeringen) en micro (de oorlog ín iemands lichaam, als hij gemarteld wordt of overvallen door ziektekiemen) schaal.
Het is ook een van de best geconstrueerde boeken die Moers geschreven heeft vind ik: er komen tal van personages, beschavingen, steden, volkeren in voor, elk met hun eigen voorgeschiedenis die stuk voor stuk behandeld wordt in kleine uiteenzettingen doorheen het verhaal, maar in tegenstelling tot in Blauwbeer, waar dat alles enkel diende voor het plezier van de lezer, komt in dit boek alles terug samen in een kolossale, indruk- en ijzingwekkende finale.

Zoals het een echt epos betaamt, gaat dit boek niet alleen over strijd en oorlog, maar wordt het verweven met een prachtig liefdesverhaal en verhalen over vriendschap, opoffering en jaloezie. De personages zijn trouwens, gezien de ambitie van dit soort humoristische fantasieverhalen, best wel mooi en gelaagd uitgewerkt. Totaalverdict: opnieuw een geweldig leuk, spannend en meeslepend boek, met dezelfde ingrediënten als Moers' ander werk maar toch weer anders. De grappige pseudo-filosofische bespiegelingen geven het boek een beetje niveau, de fantasie en het spannende verhaal maken het af