menu

Hier kun je zien welke berichten Freud als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Belgisch Labyrint: De Schoonheid der Wanstaltigheid, Het - Geert van Istendael (1989)

Alternatieve titel: Het Belgisch Labyrint: Wakker Worden in een Ander Land

4,5
Een uitstekend boek van Van Istendael, heel informatief, grappig, persoonlijk en bovendien opvallend up to date na vijf revisies (laatste editie is pas uitgegeven en bevat zelfs de huidige politieke crisis - hoewel niet hoe ze eindigt ). Het is een goed historisch, sociaal en politiek overzicht waarin telkens ook de persoonlijke visie van de auteur centraal staat - en als conservatief-flamingantisch belgicistische socialist is die van Van Istendael misschien niet altijd ook die van de lezer, onderhoudend blijft het steeds...

Ben Je Betoeterd, Opa! - Mieke Vanpol (1986)

3,0
Een heel simpel boekje, maar wel charmant. Ik heb het vroeger vaak gelezen en de onschuldige humor is me steeds bevallen, al zou ik het nu waarschijnlijk ergerlijk braaf vinden.

Book Thief, The - Markus Zusak (2005)

Alternatieve titel: De Boekendief

4,0
Dit boek heb ik twee jaar geleden gekregen voor mijn verjaardag, maar door omstandigheden heb ik het nu pas uitgelezen (strafste is dat ik het inmiddels zelf al aan mijn grootmoeder cadeau gedaan had, die het geweldig vond ) Tijdens het lezen vond ik dat het boek op bepaalde momenten wat inzakte, omdat het verhaal soms was moeizaam op gang komt, het taalgebruik niet altijd even interessant is en de hele vertelling iets te kinderlijk. Ik hou erg van het idee om het verhaal door de dood te laten vertellen, en de momenten dat hij echt aan het woord is vind ik ook meteen de beste van het boek, maar er zitten hele stukken in waar het boek eigenlijk weinig bijzonder is, een doordeweeks jeugdboek over de tweede wereldoorlog eigenlijk. Dat ik het uiteindelijk toch nog een hoge score geef, en het dus toch absoluut een geweldig boek vind, heeft alles te maken met het laatste deel van het boek. Naarmate de gebeurtenissen dramatischer worden, slaagt Zusak er schitterend in om je als lezer daarbij te betrekken, de taal wordt ook expressionistischer, met meer ellipsen en korte gedachtegangen. En hoe verder het verhaal evolueert en de oorlog in hevigheid toeneemt, hoe meer je ook beseft hoe je van de personages in dit boek bent gaan houden, hoe ze een plekje hebben veroverd in je hart eigenlijk bijna zonder dat je het hebt gemerkt. Het zijn eenvoudige, mooie figuren die de kracht hebben van de sprookjesfiguren waarvan je als kind zo houdt, en datzelfde gevoel had ik hier opnieuw.
Ik blijf moeite hebben met het wat langdradige deel in het midden, daar had meer mee gedaan kunnen worden, maar tegelijk is het misschien dankzij de eenvoudigheid en de langzaamheid van het boek dat de personages zo intiem aanvoelen, dat zou kunnen. In ieder geval een gemeende 4 sterren voor dit boek, absoluut een aanrader en evengoed geschikt voor jongere lezers of mensen die iets minder vaak een boek vastnemen - ook mooi natuurlijk.

Boris - Jaap ter Haar (1966)

4,0
Bij dit boek heb ik vroeger nog zitten huilen, werkelijk heel mooi . Misschien dat ik het nu allemaal wat flauw of sentimenteel zou vinden, maar er zitten in ieder geval een aantal prachtige, gevoelige momenten in, en dat is toch bijzonder voor een jeugdboek als dit.

Buddenbrooks: Verfall einer Familie - Thomas Mann (1901)

Alternatieve titel: De Buddenbrooks

5,0
Inderdaad een meesterlijk boek. Op zich niet zo bijzonder, het verhaal van het verval van een familie (ik bedoel, iedereen heeft al tig films gezien en boeken gelezen die hiermee vergeleken kunnen worden), maar zo adembenemend goed geschreven en verteld! Prachtige, door en door doorleefde personages die meedogenloos worden getypeerd en beschreven in al hun schamele menselijkheid, maar tegelijk met heel veel liefde en begrip voor hun zwaktes, en dat is ook de manier waarop je ze als lezer tegemoetkomt: soms met bewondering en soms met afschuw voor hun handelingen en ideeën, maar altijd met een zeker begrip en medelijden.
Voor mij is deze roman trouwens niet het inluiden van het begin van de decadentie, maar veeleer een overwinning van de vrije geest op de beperkte rationele visie van de koopmansfamilie, maar het is natuurlijk de paradox tussen de twee die het boek zo boeiend maakt.
Een dijk van een roman, na meer dan een eeuw nog steeds door publiek en kritiek bejubeld, en absoluut terecht. Voor zover ik weet Manns toegankelijkste boek, maar een om te zoenen!