menu

Hier kun je zien welke berichten ZAP! als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Peter Marijnen - Ans van der Heide-Kort (1979)

poster
3,5
De ouderwetse en vaak te ingewikkelde / pretentieuze / afstandelijke schrijfstijl houden regelmatig tegen dat ik hier goed in kom. Ook kan je goed merken dat een schrijver heeft geprobeerd in conclaaf met Peter (en in mindere mate met velen uit zijn omgeving) een soort evenwicht te bereiken tussen alle betrokkenen en hun gezinspunten en dat het daardoor veel aanstipt en -roert qua heftige materie, maar te weinig een sterk verhaal vertelt (en dan zijn er nog de nodige redactie- en anderszinse vautjes die ik verder niet zo heel erg vind).

Toch is dit ook regelmatig een indrukwekkend en treffend relaas over een jongetje, jongeman, (en een - streng katholiek, oef - gezin gezin) dat, die, simpel gezegd met een hele hoop shit te dealen krijgt door de ernstige spierziekte genaamd Duchenne (al wordt regelmatig weersproken dat Peter precies deze vorm van dystrofie zou hebben - en wat ik ervan weet, bevestigt dat, al hoor ik de laatste jaren wat verwarrende berichten hierover). En toch breekt er af en toe ook daglicht door, een beetje dan toch, soms.

Player Piano - Kurt Vonnegut (1952)

Alternatieve titel: De Grote Pianola

poster
3,5
Dit was vermakelijk om te lezen. Vonneguts debuut, en voor mij ook het eerste dat ik van hem gelezen heb.

Er lopen een aantal verhaal- en tijdslijnen door elkaar, die steeds op goed gekozen momenten elkaar doorkruisen dan wel samenkomen. Paul is natuurlijk wel de hoofdpersoon en hij krijgt dan ook de meeste ruimte, maar de sjah en zijn toer door Amerika of (vooral) de gedachten van die soldaat zijn erg grappige 'tussendoortjes' die op het einde hun bescheiden plekje ook nog krijgen.

Maar in z'n geheel miste ik iets. Het was allemaal wat droogjes. En misschien was het indertijd een slimme analyse van een aantal ontwikkelingen die hij tot ultieme proporties doorvoerde (en misschien is het dat eigenlijk nog steeds - interessant is het ook zeker wel), de wereld die hij omschrijft en alle personages erbij, kwamen voor mij maar slechts af en toe echt tot leven.

Een zeven zou ik er wel aan kwijt kunnen, maar dit is er niet één die ik zo snel mogelijk weer zou willen lezen. 'Slaughterhouse Five' ben ik nog steeds wel zeer benieuwd naar.