Dit maakte indruk op mij, indertijd. Het was een krantje, niet een boek, en had een bepaalde naam, maar dat kan ik me zo niet meer herinneren - het wat was een goedkope uitgave van school i.i.g. - bulkboek, of zoiets. En er was ook een film van.

Dit was er 1 die me op sleeptouw nam naar een plek die ik eigenlijk niet bezoeken wou (wilde)... Een man die eindigt in een klein kutkamertje en de kluts kwijt aan het raken was. Weinig lol aan, maar toch kon ik het niet wegleggen.

*****.

Ik heb al ladingen detectives gezien (voornamelijk series, maar ook vrij veel films) en dit is dan eindelijk de eerste in boekvorm. Ten eerste heette de majoor in mijn versie Liepa, niet Leipa. Verder wel eens met de kritiek hier, precies zoals ik het ook beleefd heb; ongeloofwaardig (vooral richting het einde) en een flink "het zal allemaal wel"-gevoel bij een flink aantal ver- en ontwikkelingen - hoewel soms best wel es spannend, eerlijk is eerlijk. De meer alledaagse beslommeringen van Kurt Wallander vond ik juist wel weer regelmatig boeiend van de kneuterigheid.

Ik denk - en hoop - dat Kurt Wallander beter tot z'n recht komt in zijn thuisland Zweden; ik heb in elk geval 'De man die glimlachte' hier liggen en die wil ik zeker nog proberen.

Al met al een nipte voldoende