menu

Hier kun je zien welke berichten Xeeno als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Avery: The Case against Steven Avery and What "Making a Murderer" Gets Wrong - Ken Kratz en Peter Wilkinson (2017)

Alternatieve titel: Avery

4,5
In 2007 werd Steven Avery, bekend van de Netflix-serie Making a Murderer, veroordeeld voor de moord op Teresa Halbach, een fotografe die van de aardbodem verdween nadat ze bij Steven Avery was langsgeweest voor een fotosessie. Een paar maand later werd zijn neefje Brendan Dassey veroordeeld als medeplichtige.

Steven ging in een aantal keer in hoger beroep, maar was elke keer onsuccesvol. Zijn (zwakke) argumenten waren vaak dat hij niet alleen op Avery's Auto Salvage was op de dag van de moord (daarbij bevestigt hij dus dat ze die dag, 31 oktober, vermoord is door iemand op Avery's Auto Salvage), maar dat bijvoorbeeld zijn broer Chuck ook aanwezig was, dus had hij de moord ook kunnen plegen.

Uit interviews uit die tijd blijkt dat zijn familie destijds leek te geloven dat Steven inderdaad de dader was. Heel Manitowoc en Calumet leken dat ook te geloven. Steven deed een oproep aan Kathleen Zellner, maar die wilde zijn zaak niet aannemen vanwege het sterke bewijs tegen hem.

Totdat in 2015 Making a Murderer uitkwam. Slechts een paar dagen na de release van de documentaire begon Zellner actief te Twitteren over de zaak en werd ze Steven's advocate... dankzij een documentaire(!!). Op jacht naar faam? Wilde Zellner de lof die Buting en Strang ook hadden gekregen? Dacht ze Steven eventjes snel uit de bajes te halen?

Steven's familie leek inmiddels volledig bijgedraaid en weer in de onschuld van hun familielid te geloven. Sterker nog, de hele wereld leek na het zien van de documentaire ineens te geloven in de onschuld van Steven Avery en Brendan Dassey. In Amerika was 't een van de meest besproken rechtszaken sinds de O.J. Simpson-zaak. En dat allemaal door een van de meest eenzijdige en oneerlijke documentaire die er in de laatste jaren is uitgebracht.

In het boek Avery wil aanklager Ken Kratz, die sinds de release van de Netflix-serie wereldwijd belachelijk wordt gemaakt en meerdere malen met de dood is bedreigd, alles rechtzetten. De reden dat iedereen nu ineens wel in de onschuld van Steven Avery gelooft, en tien jaar geleden niet, is omdat de documentaire volgens Kratz heel veel achterwege heeft gelaten en dat kleine beetje wat het wel laat zien een heel ander "totaal"plaatje vormt dan wat de totaliteit aan bewijs destijds heeft laten zien.

Zonder al te veel weg te geven laat het boek onder andere zien dat de makers van de documentaire getuigenissen hebben bewerkt. Als een bepaalde getuige bijvoorbeeld "yes" zei op een bepaalde vraag, dan werd deze "yes" eruit geknipt en als antwoord achter een andere vraag geplakt, waar de getuige destijds niet of heel anders op antwoordde.

Het viel me tijdens het kijken van de documentaire ook op dat als bijvoorbeeld die ex-vriend van Teresa een getuigenis moest afleggen, dat je dan bepaalde figuren uit het aanklagerskamp heel zenuwachtig zag kijken of bepaalde gebaren zag maken van "Jezus, waarom zeg je dat nou?!". Over het algemeen zien de personen uit kamp Avery, met name Buting en Strang, er heel relaxed uit, terwijl Kratz en zijn collega's veel vaker serieuzer, norser meer gespannen door het rechtsgebouw lopen. Volgens mij is dit er ook allemaal ingeplakt. Hoe dan ook, als je weet dat de makers antwoorden achter andere vragen plakken, dan weet je niet meer of de rest ook te vertrouwen is.

Iets anders dat het boek ook laat zien is dat Steven Avery meerdere keren zijn verhaal heeft aangepast, en dat hij dat deed elke keer als er weer nieuw bewijs naar boven kwam. In eerste instantie vertelde hij bijvoorbeeld dat Teresa Halbach helemaal niet was op komen dagen die dag. Toen later vaststond dat ze wel degelijk op Avery's Auto Salvage was geweest, zei hij dat hij haar uit zijn raam had gezien, maar dat hij haar nooit heeft gesproken. Hij distantieerde zich van Halbach, terwijl niemand op dat moment wist wat er met haar gebeurt was.

Kratz legt ook uit hoe hij en zijn collega's met Buting's en Strang's argumenten uit de serie overweg gingen. De serie doet echter overkomen alsof bepaalde argumenten die Buting en Strang maakten niet door de aanklager weerlegt zouden zijn.

In 2019 is er een nieuwe versie van het boek uitgebracht dat ook vragen uit het tweede seizoen van Making a Murderer beantwoord en uitlegt hoe onprofessioneel Zellner's experimenten eigenlijk wel niet zijn.

Gemakkelijk te lezen boek met veel nieuwe informatie over de zaak. Naast dit boek zijn er ook nog een paar andere boeken over de zaak te koop, waaronder Indefensible van Michael Griesbach en Illusion of Justice van Avery's advocaat Jerry Buting. Waar Griesbach en Kratz met veel nieuwe informatie komen, lijkt Buting vooral de Netflix-documentaire te herkouwen en is daarmee in mijn optiek veruit de minst overtuigende van deze boeken.

Illusion of Justice: Inside Making a Murderer and America's Broken System - Jerome F. Buting (2017)

Alternatieve titel: Illusion of Justice

1,5
Voor degenen die na het kijken van Making a Murderer op Netflix meer over de zaak Teresa Halbach te weten wilden komen zijn er sinds de release van de documentaire meerdere boeken uitgekomen. Naast dit boek van Buting heeft onder andere aanklager Ken Kratz een boek over de zaak geschreven. En ook crime reporter John Ferak en advocaat Michael Griesbach kwamen met een boek.

Wat Griesbach en Kratz heel goed deden, vond ik, was de lezer ervan overtuigen dat de Netflix-serie errug veel bewijs achterwege heeft gelaten. En dat niet alleen, maar ook het bewijs dat het wél liet zien nogal onvolledig uit de doeken heeft gedaan.

Ik hoopte dat Jerry Buting de lezer op eenzelfde manier van allerlei nieuwe informatie zou voorzien zodat zijn kant van het verhaal, dat naar mijn idee behoorlijk wat deuken had opgelopen door de boeken van Kratz en Griesbach, weer wat aan overtuiging zou terugwinnen. Maar helaas, het boek is eerder een uitgebreidere versie van Making a Murderer, dat wil zeggen dat de lezer komt te weten hoe Dean en Jerry bij elkaar kwamen voor deze zaak, met welke andere zaak Buting zich in die tijd bezig hield en wat er bijvoorbeeld gebeurde na de "Red Letter Day" (ontdekking van het bloedbuisje) gebeurde. Echt nieuwe informatie en nieuwe feiten zijn er in dit boek niet, en dat terwijl zijn kant van het verhaal dat juist zo nodig had.

Op bepaalde punten twijfelde ik ook aan de eerlijkheid van Jerry Buting. Zo schrijft hij op een gegeven moment over de autosleutel van Halbach in de woonwagen van Avery. Je weet vast nog wel dat hierop alleen het DNA van Steven Avery was gevonden en niet die van Halbach. Volgens Buting toont dit aan dat er is gesjoemeld met bewijs. Het DNA van de eigenaar van de sleutel hoort volgens Buting gewoon op de sleutel te zitten, tenzij die is schoongemaakt (wat Avery, volgens Buting, blijkbaar niet had kunnen doen?)

Buting citeert vervolgens een stuk uit de rechtszaak waarin hij getuige Sherry Culhane, een DNA-expert die onder andere de sleutel heeft geanalyseerd en is opgeroepen door de aanklagende partij, aan de tand voelt. Volgens Buting had er een mix van Avery's en Halbach's DNA op de sleutel moeten zitten als Avery de dader was geweest. In het boek lijkt het alsof Buting Culhane er flink van langs geeft, maar dat komt omdat hij een stuk van Culhane's getuigenis niet citeert. Namelijk het stuk waarin zij zijn hele aanname onderuit haalt. Culhane vertelde namelijk dat er helemaal geen mix hoeft te zijn en als twee mensen een klein object aanraken... dat het niet meer dan normaal is dat je dan alléén de DNA vindt van de persoon die als laatste het object heeft aangeraakt. Ouch, daar ging Buting's theorie. Maar dit stukje laat hij dus niet zien. Hij laat de lezer in de waan dat hij Culhane hard aanpakte.

En Culhane was niet de enige DNA-expert die dit zei. Forensisch wetenschapper John Ertl kwam met eenzelfde verklaring.

Sinds Making a Murderer zien we Buting vaak op de Amerikaanse TV. Wil Buting iets aan de kaak stellen? Is Buting op zijn eigen manier nog steeds bezig om aandacht te vergaren voor deze zaak? Of houdt Buting misschien van wat media-aandacht? Is Buting een slechte verliezer? Zijn Facebook-pagina en website hebben het alleen maar over Making a Murderer en zijn boek en zijn Twitter-account gaat ook nergens anders over.

Volgens mij is dit een verloren zaak voor Buting. Hij verloor de rechtszaak, terecht, en in zijn boek weet hij niet te overtuigen dat de uitslag anders had moeten zijn.

Indefensible: The Missing Truth about Steven Avery, Teresa Halbach, and Making a Murderer - Michael Griesbach (2016)

Alternatieve titel: Indefensible

4,5
Nadat ik in 2016 Making a Murderer op Netflix had gezien dacht ik dat de hoofdpersonen Steven Avery en Brendan Dassey heel goed onschuldig konden zijn. Helemaal overtuigd van hun onschuld was ik echter niet. Ze hadden wel heel veel bewijs tegen zich... zoveel had er echt niet geplant hoeven te worden door de politie. Het bloed van Avery in de auto van het slachtoffer was voldoende geweest. Daarnaast vond ik de agenten Andrew Colborn en James Lenk niet bepaald overkwamen alsof het kwaadaardige of wraakzuchtige personen waren, of een groot geheim verborgen hielden.

Ik zat dus met wat vragen en besloot me verder te verdiepen in de zaak en kocht dit boek van Michael Griesbach. In elk hoofdstuk van dit boek analyseert Griesbach een bepaald bewijsstuk tegen Avery en weegt de argumenten van Making a Murderer af tegen de argumenten zoals ze zijn opgeschreven in de politieverslagen, interviews, forensische rapporten, transcripties van de rechtszaak, etcetera.

Aan het eind van dit boek, en na later ook de boeken van Avery's advocaat Jerry Buting en aanklager Kenneth Kratz gelezen te hebben, was het voor mij duidelijk dat Steven Avery en Brendan Dassey allebei overduidelijk schuldig zijn, hoewel het in Dassey's geval misschien niet duidelijk is waarvan hij precies schuldig is.

Het boek laat ook bewijs zien dat ik in de documentaire niet voorbij had zien komen. Zo heeft Steven Avery een aantal keren zijn verhaal aangepast (hij ontkende dat hij een kampvuur had, nog voordat de botten waren gevonden en ontkende dat Halbach die dag op zijn terrein was) en, in tegenstelling tot wat de serie beweerde kwam Dassey wel degelijk met informatie waar de agenten nog geen weet van hadden (de plek waar Halbach was beschoten bijvoorbeeld, en dat deze plek oplichtte met de bloed-detecterende substantie "luminol").

Sterk geschreven en zeer informatief. Na het lezen van deze boeken voelde ik me nogal voor de gek gehouden door de documentaire.

Perfectly Executed: A Riveting True-crime Account from behind the Scenes of the CBS Series - Peter Van Sant en Jenna Jackson (2007)

Alternatieve titel: Perfectly Executed

4,0
Deze zaak is wellicht bij de meesten bekend geworden door de Netflix-documentaire The Confession Tapes. De eerste twee afleveringen van deze serie, True East, gaan over deze zaak.

Ik weet nog dat ik na het kijken van deze twee afleveringen me best wel naar voelde. Hoe konden deze twee jongens, Sebastian Burns en Atif Rafay, nou veroordeeld worden als ze niet eens thuis waren ten tijde van de moord op Rafay's ouders en zus? Ze waren nog maar tieners toen ze opgepakt werden en inmiddels begin veertig. De belangrijkste jaren van hun leven hebben ze doorgebracht in de gevangenis.

Ik wilde meer weten van de zaak... het zou niet de eerste keer zijn dat een Netflix-documentaire me een bepaalde mening aanpraat die even later niet zou kloppen. Op YouTube staan er een aantal filmpjes van andere documentaires over deze zaak en op Amazon.com vond ik het boek Perfectly Executed.

Na het kijken van de YouTube filmpjes was het eigenlijk al wel duidelijk, maar na het lezen van dit boek was er voor mij geen twijfel meer dat Sebastian Burns en Atif Rafay schuldig zijn. Hun "alibi" is zo sterk niet. Het boek vertelt het verhaal vanaf de moord tot aan de rechtszaak en het langlopende politieonderzoek er tussen in chronologische volgorde. Ik vond het duidelijk geschreven en het boek wist mijn interesse tot aan de laatste pagina vast te houden. Het boek komt ook met veel nieuwe informatie die niet genoemd werd in de Netflix-documentaire en in de meeste gevallen is dit informatie die niet gunstig is voor Burns en Rafay.

Leuk en interessant boek. Het pocketformaat ligt lekker in de hand. Voor iedereen die meer wil weten over deze zaak kan ik dit boek aanraden.

Wrecking Crew: Demolishing the Case against Steven Avery - John Ferak (2018)

Alternatieve titel: Wrecking Crew

0,5
Het lijkt alsof John Ferak heeft willen meeliften op het succes van de bekende Netflix "documentaire" Making a Murderer.

Op zich niks mis mee, natuurlijk, maar onderscheid je dan wel van de serie en geef je lezers niet het idee dat ze de serie aan het herkauwen zijn. Ferak presenteert namelijk vrijwel niets dat niet ook al in de serie voorbij kwam. Het boek voelde voor mij als kijker van met name het tweede seizoen overbodig. Best wel apart, want ik krijg juist het idee dat het vooral kijkers van de serie zal aantrekken.

Ferak lijkt ook nogal bevooroordeeld te zijn... het druipt er vanaf dat hij denkt dat hoofdpersoon Steven Avery onschuldig is en er bij is gelapt door agenten van Manitowoc County en Calumet County. Ferak vindt het nodig om deze agenten en andere personen geregeld met een negatief bijvoeglijk naamwoord te omschrijven... zo wordt agent Andrew Colborn, zonder enig bewijs, als onbetrouwbaar neergezet, Bobby Dassey wordt, eveneens zonder bewijs, als een sociaal buitenbeentje weggeschreven, etc, etc.

Wat me ook opviel was dat Ferak in sommige gevallen niet de politieverslagen citeert, maar de bewerkte versies ervan zoals we die in Making a Murderer voorbij zagen komen. Van de serie weten we inmiddels dat het bepaalde antwoorden die getuigen hebben gegeven achter andere vragen heeft geplakt. Deze stukjes worden in dit boek gewoon geciteerd en er worden vervolgens conclusies uitgetrokken. Slecht stukje onderzoek dus van Ferak. Of misschien had hij wel gewoon een voorkeur voor de bewerkte versies van Making a Murderer.

Het boek is enorm eenzijdig en focust zich uitsluitend op Zellner's kant van het verhaal en wil nooit kritisch zijn op haar aanpak. Daar hadden we Making a Murderer al voor. Als ik de serie heb gekeken ben ik vooral benieuwd naar wat het niet heeft verteld. Een overbodig, partijdig en saai boek.