menu

Hier kun je zien welke berichten Schorriemorrie als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Dagen van Leopold Mangelmann - Kom Liefje, Mijn Beste Vrienden Walgen van Me - Van Palermo naar San Francisco, De - Arnon Grunberg (1996)

Alternatieve titel: De Dagen van Leopold Mangelmann: Het Vroege Werk

0,5
Hier is duidelijk een gefrustreerde puber bezig om zijn publiek te overtuigen dat hij literatuur schrijft. deze toneelteksten kennen geen opbouw en er ontbreekt elk spoor van conflict. En zonder conflict geen drama. Dat is een ijzeren toneelwet waarvan Grunberg toen waarschijnlijk nog niet van gehoord had. Ik kan mij nauwelijks voorstellen dat deze teksten ooit door een gezelschap gespeeld zijn. Humor is ver te zoeken. De inhoudsbeschrijving hierboven, probeert met lege woorden de lege inhoud van Grunbergs werk te camoufleren. Zelfs fans zou ik aanraden dit werkje links te laten liggen. Had eigenlijk nooit uitgegeven mogen worden. Maar Grunberg leek na zijn debuut 'Blauwe maandagen' in de ogen van de uitgeverij een kassamagneet. Ik wil graag minder dan een halve ster uitbrengen, maar dat is helaas niet mogelijk Min drie sterren zou een betere kwalificatie geweest zijn.

Droom van de Leeuw, De - Arthur Japin (2002)

0,5
Het gaat er steeds meer op lijken dat Arthur Japin met het prachtige ‘De zwarte met het witte hart’ al zijn kruit verschoten heeft, om met ‘Een schitterend gebrek’ voor een daverende slot explosie te zorgen. Zijn overige boeken die uit zijn pen of computer stroomde weten dit niveau helaas niet meer te halen. Dat geld zeker voor ‘De droom van de leeuw’. Uit de inhoudsopgave begreep ik dat de Italiaanse filmregisseur Snaporaz herstellende is van een hersenbloeding. Uit het boek wordt dat niet duidelijk. Dat Federico Fellini hiervoor model heeft gestaan laat zich duidelijk blijken. Gelsomina, Snaporaz’ vrouw, is genaamd naar het personage dat gespeeld werd door Fellini’s vrouw Giulietta Masina in ‘La strada’ (1954) een goedkoop en kinderachtig trucje dat meer hoort bij het inlevingsvermogen van een middelbare scholier VWO dan bij een gerenommeerd literator, waarvoor Japin getuige dit boek, zich graag voor uitgeeft. Wat verder de beweegredenen van de belangrijkste personages zijn, daar blijf je als lezer het hele boek lang naar gissen. Verder haalt Japin te veel overhoop, waardoor het volgen van de hoofdlijn te ingewikkeld wordt. Maar zo kan je je ook afvragen wat de beweegredenen van de uitgeverij was, om dit boek op de markt te brengen (Behalve het verdienen van geld aan de naam van wat ooit eens een gevestigde auteur was).