menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Bobbejaantje. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022

More than Human - Theodore Sturgeon (1953) 3,0

Alternatieve titel: Meer dan Menselijk, afgelopen zaterdag om 18:09 uur

Een origineel verhaal is dit wel maar ik kan niet zeggen dat ik er erg van genoten heb. Heb me er bij momenten moeten doorsleuren, om dan op het eind bij een filosofische pointe te kunnen uitkomen. Het vergt dus sowieso wat om erin te komen en te snappen waarover dit verhaal gaat. Het idee van de Gestalt lijkt me ook een typisch concept voor die tijd aangezien de gestalttherapie in de psychologie van de jaren veertig net een bloeiperiode achter de rug had. Als concept - zonder rekening te houden met de gedateerde naam - zou het ook vandaag nog wat kunnen betekenen. In die zin een tijdloos concept omdat het geen hapklare brok is, zoals een vliegende schotel met marsmannetjes bvb., maar iets waarover je toch moet reflecteren om het goed te kunnen laten doordringen.

Is dit boek goed geschreven? Toch wel.
Zal ik het ooit herlezen? Toch niet. Maar liefhebbers van science fiction/psychologie/filosofie zou ik het wel aanraden om het een keer uit te proberen.

» details   » naar bericht  » reageer  

Space Merchants, The - Frederik Pohl en C.M. Kornbluth (1953) 4,0

Alternatieve titel: De Magnaten van de Ruimte, 29 juni, 09:11 uur

Prima stukje science fiction. Geschreven in de fifties is het natuurlijk ook een reflectie van dat tijdperk, in haar pogingen om afstand te nemen van de toen heersende maatschappelijke consensus. Tegelijk worden de grote (breuk)lijnen van de toenmalige consumptiemaatschappij tot grote hoogte aangescherpt. Omdat de wereld nog steeds - en misschien meer dan ooit - in een neo-liberale spiraal zit, geeft het alvast de indruk dat het gaat om een visionair werk. Het is goed geschreven, bevat spanning en humor op verschillende niveau's.

De geschetste toekomstige samenleving blijkt dus wel wat overeenkomsten te hebben met wat we vandaag om ons heen zien. ‘Consumenten’ die vastzitten aan jobs die hen niet boven de armoede uittillen. De paternalistische visie van de corporate business die in se enkel draait om het veiligstellen van de eigen belangen en afwijkende meningen simpelweg negeert of afstoot. Hoogtepuntje is ongetwijfeld de scène waarin de president van de USA een simpele ambtenaar blijkt, mijlenver onder de positie van de economische elites die aan de touwtjes trekken. Ook op sociaal vlak zijn er nog wel overeenkomsten tussen het werk en de huidige tijd. De afbouw van het huwelijk als hoeksteen van de samenleving bijvoorbeeld. In het boek is het huwelijk een soort contract met proeftijd geworden, hilarisch genoeg, een vrijblijvendheid wordt benaderd in contrast met wat in de fifties gangbaar was. Ook opvallend dat homoseksualiteit in de futuristische samenleving wijdverbreid is, en dan vooral een pleziertje om armlastige consumenten bezig te houden. Zowat de antipode van de fifties waarin homoseksualiteit strafrechtelijk verboden was in de USA. Enfin het is een boek dat op verschillende niveau’s triggert en geen seconde verveelt. Ik heb het werk leren kennen via een uitgave van The Library of America en blijkbaar is dit op de Amerikaanse markt een gewaardeerde klassieker. Weer een gat in mijn cultuur opgevuld.

» details   » naar bericht  » reageer  

Real Cool Killers, The - Chester Himes (1959) 4,0

Alternatieve titel: Dood in Harlem, 23 juni, 07:39 uur

Gelezen als onderdeel van een American Noir bloemlezing uitgegeven door The Library of America. Een verzameling van 11 misdaadklassiekers uit de jaren 1930 tot ‘50 waarbij deze The Real Cool Killers het rijtje mag sluiten. Op dit punt gekomen moet ik onderscheid maken tussen auteur Chester Himes en zijn collega’s die reeds eerder aan bod kwamen in de verzamelband. Hij is namelijk de enige Afro-Amerikaan in het gezelschap. Het is ook het enige boek uit de verzameling waarin de scheiding tussen blank/wit en zwart als een onderliggend thema doorheen het verhaal loopt.

Het verhaal is opgehangen aan een moord op een blanke man in Harlem (New York) met haar hoge concentratie aan zwarten. De drijvende krachten naar de oplossing van het mysterie zijn de zwarte detectives Grave Digger en Ed Coffin. Ik vermeld hun huidskleur omdat dat in het boek ook gebeurt bij elke voorstelling van elk personage. Uit die voorstellingen blijkt ook dat zwart of donker niet zomaar zwart of donker is maar dat er gerust mag gesproken worden over “vijftig tinten zwart/donker” aan de hand van de creatieve beschrijvingen van de auteur. De nicknames Grave Digger en Ed Coffin zijn verder geen uitzonderingen. Letterlijk elk personage van kleur wordt bedacht met een nickname, de ene al hilarischer dan de andere. Enkel de blanke/witte personages gaan door het verhaal met hun echte namen. Zoals de nicknames laten vermoeden, is dit verhaal niet gespeend van humor. Als ik het met iets moet vergelijken, dan schieten me eigenlijk bepaalde films van Tarantino te binnen (Pulp Fiction en zo). Het moordmysterie wordt uitgediept via een aaneenschakeling van absurde, grappige en soms extreem gewelddadige gebeurtenissen. De plot is actie gedreven en moet het hebben van spitse dialogen. Uitgediepte psychologie moet je hier niet zoeken, al is er duidelijk wel sprake van een soort zelfbewuste ondertoon die wijst op de segregatie van de toenmalige Amerikaanse samenleving, enkele jaren vooraleer het hek helemaal van de dam was. De blanken komen in elk geval niet goed uit dit verhaal. De vermoorde man blijkt een sadist die in feite z’n verdiende loon heeft ontvangen. De blanke flikken zijn dan weer niet van de slimste. Deze combinatie leidt tot een finale waarin de gekleurde mensen de zaakjes op hun eigen manier oplossen, buiten het systeem om dat door de blanken is ingesteld.

Chester Himes heeft een hele serie misdaadromannetjes opgehangen aan de personages van Grave Digger en Ed Coffin. En op basis van The Real Cool Killers lijkt het me alvast de moeite waard om een keer verder uit te zoeken. Dit boek is entertainend maar tegelijk is er toch een bittere ondertoon.

» details   » naar bericht  » reageer