menu

Hier kun je zien welke berichten bmbook als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Nesnesitelná Lehkost Bytí - Milan Kundera (1984)

Alternatieve titel: De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan

4,0
geplaatst:
Intrigerend boek! Kundera grijpt je al op de eerste pagina bij de lurven door te reflecteren op Nietzsches idee van de eeuwige terugkeer. Dit soort filosofische bespiegelingen draagt erg bij aan de diepgang van de karakters, maar soms krijg je als lezer toch het gevoel dat het vooral om de ideeën gaat - en minder om de binnenwereld van de personages zelf. (Die ideeën zijn uiteraard bedoeld om de personages uit te diepen, maar soms voelen de personages meer als instrumenten zoals Kosmo ook al schreef.) Uiteindelijk pakte het verhaal me meer op het niveau van alinea/hoofdstuk dan als geheel (vooral het klein woordenboek van onbegrepen woorden). Het plot vond ik soms net wat mager, misschien ook door de vele sprongen in de tijd. Niettemin een fantastisch boek, dat ik zeker nog eens ga herlezen.

Prestoeplenije i Nakazanije - Fjodor Dostojevski (1866)

Alternatieve titel: Misdaad en Straf

4,0
geplaatst:
Misdaad en Straf was mijn tweede Dostojevski (na De Gebroeders Karamazov) en ik ben toch wel weer onder de indruk – zij het iets minder dan vorige keer. Het verhaal leest prettig en blijft boeien: Dostojevski slaat nauwelijks zijwegen in en er gebeurt steeds precies genoeg om de vaart erin te houden. Voor mij zijn het de kleurrijke personages die de roman maken, en dan met name de waanzinnige Raskolnikov, de gedienstige Razoemichin, de sluwe Porfiri, de onbaatzuchtige Sonja en de tragische Svidrigailov. De scenes waarin Raskolnikov zichzelf tot waanzin drijft en zijn familie ontmoet zijn van een zeldzaam niveau.

Niettemin leefde ik iets minder met de personages mee dan bij De Gebroeders Karamazov. Dit kwam misschien ook doordat de hysterische passages, waar mensen continu ‘gillen’, ‘giechelen’ of ‘naar adem happen’, me op een gegeven moment wat tegen begonnen te staan. Ook wisten de filosofische en psychologische overpeinzingen me minder te raken. Zoals hierboven al is gezegd, vertolkt Raskolnikov de heersende nihilistische en anarchistische ideeën en roept Dostojevski vragen op over straf en lijden. Ik kon net niet genoeg met deze overpeinzingen om helemaal omver geblazen te worden, maar al met al blijft Misdaad & Straf natuurlijk een geweldig boek.

4*