Erg aangenaam boekje, dat de lezer wel in dubio plaatst: wil je één van de verhaaltjes laten bezinken, of laat je je meeslepen door de aantrekkelijke schrijfstijl van Franca Treur en plak je er bij het lezen nog een verhaaltje aan vast? De tweede mogelijkheid werkt, ondanks de rede van de eerste, als een magneet.
De verhaaltjes over alledaagse mensen laten zich stuk voor stuk lezen als een afgerond geheel, of elk als kleine plots van een complete roman: het ontbrekende deel in te vullen door de lezer. Prettig experiment.
Voor wie het tweede boek van Franca niet geslaagd vond, in tegenstelling tot haar bewierookte debuut, is dit een potentiële, goede revanche.
Wie ook haar tweede boek geslaagd vond, heeft wellicht drie keer geluk. Afhankelijk van persoonlijke smaak, zoals gebruikelijk.
Grappige tekeningetjes (van Olivia Ettema), vergelijk de huidige afbeelding, vervolmaken het geheel.