menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Sol1. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022

Frida Kahlo & Gisèle Freund: Iconen van de Portretkunst - Rob Luckerhof (2022) 4,0

afgelopen zaterdag om 13:05 uur

stem geplaatst

» details  

Na Mijn Dood Geschreven - J.H. Donner (1986) 3,0

1 mei, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Moeder en Zoon: Een Verhaal over Thuiskomen - Abdelkader Benali (2022) 3,5

24 april, 22:43 uur

stem geplaatst

» details  

Andere Verhaal: Kunst uit het Marokkaanse Modernisme, Het - Abdelkader Benali (2022) 3,5

14 april, 23:02 uur

Door de beperkte omvang makkelijk te hanteren bundeltje dat een aardige dwarsdoorsnede biedt van de moderne Marokkaanse kunst vanaf 1956 (het aanvangsjaar van de Marokkaanse onafhankelijkheid) tot heden, maar waaraan wel een paar nadelen kleven.

In de eerste plaats is er geen inhoudsopgave opgenomen. Er moet dus even gebladerd worden, voordat je één van de circa dertig opgenomen kunstenaars weer terugvindt.

In de tweede plaats zijn niet van alle kunstenaars voorbeelden van hun werk opgenomen. Het kleurenkatern met acht ongenummerde pagina's bevat van slechts een dozijntje kunstenaars één enkele voorbeeldafbeelding van hun werk.

In de derde plaats ontbreken de geboortedata van de gegeven kunstenaars.

De bijbehorende tentoonstelling medio 2022 in het Cobra Museum in Amstelveen, waarbij Abdelkader Benali optreedt als gastconservator, zou bovendien van een aantal extra Marokkaanse kunstenaars werk omvatten; maar misschien hebben die op persoonlijk vlak geen grote rol in het leven van Abdelkader Benali gespeeld en zijn ze daarom uitgezonderd van deze verzamelbundel.

Wellicht dat de museumcatalogus van deze tentoonstelling wat hiaten opvult.

Ondanks deze 'gebreken' valt er, mede door de relatief beperkte prijs, nog wel te genieten van deze verhalen van Abdelkader Benali.

» details   » naar bericht  » reageer  

Whites: On Race and Other Falsehoods - Otegha Uwagba (2020) 3,5

10 april, 22:50 uur

Met haar opmerking ‘I want readers to feel confronted’ doet Otegha Uwagba haar boek wel eer aan. Gezien de misstanden die worden beschreven, is het ondanks de beperkte omvang geen makkelijke tekst. Haar scherpe betoog is daarbij ontstaan uit te rechtvaardigen woede.

In eerste instantie richt zij haar pijlen op de situatie in de Verenigde Staten. De moord op George Floyd op 25 mei 2020 in Minneapolis was een zoveelste extreme gebeurtenis in een al bestaande reeks van decennialang racisme in dat land.

Otegha Uwagba schrijft haar essay vanaf een afstand vanuit Londen; te midden van de coronacrisis, die een bescheiden rolletje meespeelt in haar betoog. In tweede instantie gaat haar kritiek vooral over de hypocriete reactie in het Verenigd Koninkrijk op de dood van George Floyd; de ‘gelukkig-zijn-wij-niet-zo’-mentaliteit die daar ten onrechte heerst.

Met een aantal argumenten veegt ze de vloer aan met die mentaliteit. Die argumenten hebben onder meer betrekking op een rechtse verkiezingsuitslag, die hoewel verwacht haar nog steeds schokt; rellen veroorzaakt door ultrarechts naar aanleiding van BLM; of staaltjes van bizarre reacties vanuit de Britse politiek. Bij dat laatste wordt de linkerflank van die politiek niet gespaard, als die uit onbenul of juist pure opzet (…) de rechterflank ondersteunt bij zaken die racisme handhaven of bevorderen.

Het boek heeft een aantal sterk persoonlijke elementen, zaken die de schrijfster heeft meegemaakt (of moeten ondergaan…). Daarnaast worden een aantal algemene zaken in het essay beschreven.

Op persoonlijk vlak probeert zij bijvoorbeeld haar essay over zwarte mensen en hun ervaringen niet te schrijven met blanken in het centrum van haar betoog, maar zij merkt dat dat een lastige kwestie is. Een ander punt is dat zij in het geval van George Floyd hem voor zo ver mogelijk wil herinneren zoals hij bij leven was en niet uit de beelden van zijn laatste momenten. ‘Social media’ veroorzaken bij dat laatste opnieuw conflicten met haar opvattingen of wensen; zoals ze dat elders met hun (extreme) berichten doen.

Eén van de onderdelen van het algemene vlak is de positie van antiracisme-literatuur. Die wordt door Otegha Uwagba (en door sommige van haar collega-auteurs) kritisch beschreven. De gedachte dat racisme vooral voortvloeit uit onwetendheid, in plaats van dat er opzettelijk voor wordt gekozen, wordt bestreden. De situaties, waarin deze literatuur en dialoog als substituut voor feitelijke veranderingen, voor feitelijk handelen, worden gebruikt, worden aan de kaak gesteld.

De tekst van dit essay is nogmaals geen gemakkelijke om te ondergaan, maar het geeft wel een eerlijke reactie vanuit een schrijfster die de dagelijkse praktijk van racisme kent.

Om nader te onderzoeken.

» details   » naar bericht  » reageer  

Gelabelde: Pleidooi voor een Genuanceerde Wereldbeschouwing, De - Dilara Bilgiç (2022) 4,0

10 april, 18:17 uur

De ondertitel van het boek ‘Pleidooi voor een Genuanceerde Wereldbeschouwing’ doet eerst vermoeden dat Dilara Bilgiç de (inter)nationale of politieke richting op wil gaan. In haar boek gaat ze echter uit van de microkosmos van haar eigen directe familie en haarzelf om te beschrijven wat er mis is met het labelen van anderen. De lezer(es) kan zelf de sprong wel maken naar een groter geheel.

Doorheen haar boek werkt Dilara met doorhalingen, zoals op de voorkant van het boek, van gemakkelijke benamingen die eigenlijk wat meer overweging verdienen voordat ze als etiket op een ander zouden mogen worden geplakt en gebruikt. Gelukkig is dat typografische effect niet overdadig gebruikt en werkt het niet storend; het vestigt terecht de aandacht. Het keert onder andere terug in de titels van alle hoofdstukken.

Er valt daarbij op dat ze haarzelf en haar achtergrond evenmin spaart: waar dat van toepassing is, komen ook de eigen vooroordelen of die uit de directe omgeving naar voren.

Verder is ze nogal openhartig over de relatie met haar moeder en over bijvoorbeeld haar vroegere problematische relatie met voedsel of de vroegere financiële situatie van het gezin.

Voor een buitenstaander doen sommige ‘botsingen’ met haar moeder weleens komisch aan; ook al zal Dilara dat zelf op dat moment niet zo ervaren hebben en haar moeder nog minder.

Op een feest valt de vijftienjarige Dilara door de mand met haar ‘ontzielde ziel’ als ze langs de kant blijft zitten. Als haar moeder haar vraagt waarom ze niet gezellig mee doet en waarom ze haar vrienden in de steek laat, reageert ze met de opmerking: ‘Hoezo, ik ben er toch?’. Haar moeder: ‘Je mag er dan wel fysiek bij zijn, het is net alsof ik naast een kamerplant zit. Ervaar je dan geen geluk?’ Als haar gekrenkte moeder iets later stelt dat Dilara zich toch iets hartelijker kan gedragen en Dilara sarcastisch stelt: ‘Uitbundiger dan dit kan ik het niet maken. Acteren heeft ook zo zijn grenzen’ krijgt ze een vermanend ‘Dilara!’ van haar moeder te horen; ten teken dat Dilara ‘door rood reed’.

In de doorgehaalde titel van dat hoofdstuk omschrijft Dilara zichzelf als ‘Dé Gönülloze’. Het Turkse woord ‘Gönül’ is niet goed vertaalbaar naar het Nederlands. In een ander hoofdstuk is het volgens de schrijfster een symbolische entiteit waarbinnen verlangens, geestdriften en gevoelens huizen, de bron van geestelijke spartelingen, de drager van innerlijke inspanningen. Even later stelt zij daar: ‘Mijn gönül is als een immaterieel hart’. Eerder stelde zij in het geval van vertaling al dat sommige Turkse bewoordingen die intimiteit of liefde impliceren bij de oversteek naar het Nederlands verdampen. Een vermaning aan haar niet luisterende broertje in het Turks krijgt bijvoorbeeld minder opvolging dan de letterlijk vertaalde vermaning in het Nederlands, dat kennelijk serieuzer, harder en afstandelijker klinkt.

Het is voor een buitenstaander interessant om dergelijke cultuurverschillen of cultuuruitingen te volgen als ze hun beloop krijgen in de gewone, dagelijkse omgeving van een gezin. Net zo goed als in het boek minder bekende Turkse gewoonten naar voren komen op het gebied van maaltijden, snoep, feesten of omgang met familie en dergelijke. De prettige leesbaarheid van het boek maakt het des te beter.

Alle hoofdstukken worden voorafgegaan door een relevant citaat van een auteur uit binnen- of buitenland.

Daarbij valt vooral een nogal lang poëtisch citaat van Azra Akilah Kohen bij het hoofdstuk ‘Dé Sensibele’ op. Het werk van de schrijfster en psychologe Kohen is echter helaas wel in het originele Turks en vertaald in het Italiaans verschenen, maar nog niet in bijvoorbeeld Nederlands of Engels.

4* à 4,5*

» details   » naar bericht  » reageer  

Seven Kinds of People You Find in Bookshops - Shaun Bythell (2020) 3,0

8 april, 23:01 uur

stem geplaatst

» details