menu

Hier kun je zien welke berichten Cornelis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

When She Was Good - Philip Roth (1966)

Alternatieve titel: Een Braaf Meisje

4,5
Roth neemt zijn tijd om de familieachtergrond van Lucy Nelson neer te zetten en die achtergrond verklaart veel, maar niet alles, van haar latere opinies en gedrag. Lucy heeft kritiek op haar familie en op anderen, vriendinnen en vriendjes, en ze durft dat ook te hebben omdat haar aspiratieniveau hoog is. Maar hoge eisen stellen aan anderen is één, dat waarmaken bij jezelf in wisselende omstandigheden is twee. Ze probeert zich hoger op te werken en weet de middelbare school af te ronden en te gaan studeren. Maar dan ervaart ze tegenslag op tegenslag, waarbij ze al gauw de schuld, compromisloos, bij anderen legt. Het is het middle class niveau van een klein stadje in de VS in de jaren veertig dat benauwend werkt en dat wordt uitstekend beschreven. Een rollercoaster van emoties komt op de lezer af en of je wil of niet daarin wordt je meegesleept.

Wie Heeft Wie Heeft Wie Vermoord? - Brian McDermott (1968)

Alternatieve titel: Who Killed Robin Cock?

3,5
De Volkskrant plaatst op 9 februari 1968 op de voorpagina dat zij dit verhaal als een feuilleton in de krant zal publiceren. Het boek speelt zich af in de toneelwereld. De schrijver is zelf acteur in de Engelse TV-serie Walter en Connie. De vertaling is van Henriette van Eyk. In datzelfde jaar is dit verhaal ook als boek uitgegeven in de serie Zwarte Beertjes van Bruna. Dan wordt de vertaling toegeschreven aan Jet van den Hout (!).
En dan het verhaal: Een wat klunzige hoofdpersoon met een goed hart komt in vreemde en spannende situaties terecht. Gelukkig heeft hij een vriendin die hem probeert op het goede spoor te houden. Al met al best een aardige thriller. Maar de schrijver is nooit doorgebroken en het is bij 2 boeken gebleven.

Windwalker - Natasha Mostert (2005)

Alternatieve titel: Strandwolf

2,5
Het verhaal wordt naar mate het vordert onwaarschijnlijker, vandaar mijn matige beoordeling.
Ik las de Nederlandse vertaling van the House of Books, uit 2005.
Op driekwart van het boek gaat het verhaal ineens zo'n 30 bladzijde terug, (en dat stuk heb je al gelezen) terwijl de nummering van de hoofdstukken gewoon doorloopt.
ERG SLORDIG HOUSE OF BOOKS !

Winnifred Onttrekt Zich aan het Oog - Tom Pauka (1981)

3,5
Twee leuke verhaallijnen vallen op. De eerste het samen werken aan de verbouwing van hun huis door Winnifred en haar man Hans. Winnifred werkt in de kelder en verzet grond en Hans schildert het huis, boven de grond. De andere verhaallijn is Winnifred's betaald werk dat zij weer oppakt als interim directeur van een landelijke welzijnsstichting met regionale steunpunten, de Budgetstichting. Deze stichting heette oorspronkelijk Hollandse Maatschappij voor Bestedingsvoorlichting aan Minvermogenden. De rijksoverheid wil de stichting korten op haar subsidie, maar deze subsidie nog niet stopzetten, mits er een reorganisatie plaats vindt en er personeel afvloeit. Die verhaallijn vind ik het meest sprankelijk en humoristisch. Wat mij betreft had Pauka dat stuk meer mogen uitbouwen.

Wit Zand - Kristien Hemmerechts (1993)

1,5
Zij, de schrijfster, heeft wellicht bij het schrijven wel lol gehad. Ik, de lezer, bij dit boek helaas niet. Het verhaal springt van de hak op de tak. Er zijn weinig personages die goed uit de verf komen, behalve wellicht Paul die in het hotel gaat logeren en er blijft hangen. De personen hebben allemaal zo hun vreemde gedragingen en opvattingen. En dan wordt het een rariteitenkabinet, waarop ik niet zat te wachten. Hiermee vergeleken vond ik 'Gitte' van deze schrijfster stukken, stukken beter.

Woede - Ingrid Hoogervorst (2003)

2,0
Hoe lovend verschillende recensenten dan ook (geweest) mogen zijn over deze debuut-roman, ik kon er niet door geboeid worden. De ik-persoon strooit haar gedachtenflarden / stukken herinnering over de lezer uit, over de familie uit welke zij voortkomt, over de oorlogen die familieleden meemaakten in Nederlandsch- Indië en Nederland en over de naoorlogse belevenissen van de gezinsleden in Amsterdam-West. Maar meer dan flarden worden het eigenlijk niet. En echt heel schokkend wordt het ook niet. Maar leuk of amusant of interessant evenmin. Ik heb het boek met moeite uitgelezen.