Een rijk boek met een ernstige problematiek waarmee een kind te maken kan krijgen en waarvan ze vervolgens de naweeën moet zien te verwerken. En de verschillende (vijf) hoofdpersonen hebben ieder hun eigen achtergrond en sores. Ik kan hier verder niet veel over schrijven zonder dat er spoilers verschijnen.
Als je dit koppelt aan stukjes plot over een indianenreservaat en een gevangenis, dan wordt mijn verklaring van dit 'rijke' boek al duidelijker. Het boek blijft boeien naar de ontknoping toe. Er waren verschillende mogelijkheden om het boek af te ronden. De auteur heeft voor deze gekozen. Niet heel verrassend, maar wel bevredigend. Aanbevolen leesvoer, maar er wel de tijd voor nemen.

De sfeer van Scandinavië is prettig aanwezig. En voor een debuut is dit een aardige thriller. Het einde van dit boek is wel wat rommelig. En ja hoor, dit boek blijkt het 1e deel van een serie van twee boeken te zijn.

Opmerkelijk boek. Geen grootse literatuur, maar ook niet verzonnen. Ook al betreft het maar 15 situaties / geschiedenissen van vrouwen (geen valide steekproef dus), toch geeft het boek een goede inkijk in de psyche en belevingswereld van vrouwen in deze omstandigheden, met een structurele minnaar. En dan kunnen vrouwen ver gaan, verder dan ze eigenlijk vaak zelf willen. De vrouwen zijn vaak onmachtig hun situatie echt te veranderen. De mannen komen daarbij over als egocentrische twijfelaars, die het voor een groot gedeelte om de seks gaat. Tja ...

Een goede Nederlandse thriller. Niet oubollig, niet langdradig en zeker voldoende afwisseling en spanning. En wat betreft de aanleiding voor het verhaal: die is gebaseerd op een waargebeurde gebeurtenis. Kortom een geslaagd boek, dat in 2015 op de Longlist kwam voor de 'Diamanten Kogel'.

Dit is een beroemd boek geworden, omdat het het rechtssysteem d.m.v. juryrechtspraak sociaal kritisch beoordeelt. Een goed boek. Maar tegelijk ook onevenwichtig. De achtergrond en karaktereigenschappen van de twaalf juryleden nemen maar liefst 70 pgs in beslag. Maar tegelijk krijgt de lezer een erg goed beeld wat de eigenschappen en achtergrond van juryleden zomaar kunnen zijn. Daarna volgt de beschrijving van de misdaad en daarna het verloop van de rechtszaak. Het boek is enigszins gedateerd, maar nog steeds wel waard om kennis van te nemen. De auteur is een van de geleerden die als hobby een of meer detective verhalen schreven. Toch jammer dat niet meer van zijn werk in vertaling is uitgebracht.

Goed leesbaar, goed gedocumenteerd en ontroerend oorlogsverhaal:
Het is een tragisch en ontroerend verhaal geworden waarin het lijden van de geïnterneerde vrouwen in de jappenkampen in Nederlands Indië voelbaar wordt en het functioneren van een Nederlands Luchtmacht Squadron in diezelfde oorlogsperiode levend. De beide auteurs hebben uitvoerig onderzoek gedaan en dat heeft geen afbreuk gedaan aan de leesbaarheid van dit boek. Wel hebben de auteurs het hele verhaal willen vertellen en dat is veel geworden. Daardoor ontstaat een herhaling van vergelijkbare situaties. Wat mij betreft zou het boek aan kracht gewonnen hebben met 100 pgs. minder. Tenslotte, goed dat de beide auteurs in de laatste hoofdstukken meer vertellen over hun bronnen van dit verhaal.

Maffia en ‘hard boiled action’ in Amsterdam en dat is wennen. Het boek leest lekker weg maar is wat al te onwaarschijnlijk en gevuld met tal van onprettige (to say the least) personen. De hoofdpersoon is Nillie Pender, die er voor haar leeftijd (46) met een afgetraind lichaam nog heel goed uitziet, maar wel een wat scheef gezicht heeft. Zij moet het zien te rooien met een ex die haar heeft laten zitten en nu op het eerste gezicht financieel op rozen lijkt te zitten en omringd wordt door leuke jonge meiden. Dus Nillie wil graag een soort alimentatie van hem krijgen. Maar daar voelt haar ex, Chris, niets voor. Gezien de prijs en de nominaties die deze auteur eerder heeft gekregen is dit boek teleurstellend.

Er staan lovende recensies op de achterflap van het boek. Ik ga daar niet in mee. In dit autobiografische boek, dat zich voornamelijk in het interbellum afspeelt, verhaalt de auteur over de belevenissen van haar familie en kennissen. Ze beperkt zich daarin geenszins. Dat is jammer want nu komt er zo'n hoeveelheid mensen in voor dat het licht chaotisch en niet meer echt interessant is. Als ze zich meer beperkt had, had ze een goed en roerend tijdsbeeld kunnen neerzetten.

Schrijvers zullen, mogelijk meer dan anderen, in een midlife crisis terecht kunnen komen wanneer ze moeten presteren en leveren en de inspiratie hen ontbreekt. En mogelijk worden mannelijke schrijvers meer geadoreerd en aanbeden door mooie en vaak jonge vrouwen. En dan kan de erotiek belangrijk worden en in relaties gaan overheersen. Djian heeft zich in dit boek op deze problematiek kunnen uitleven. En het resultaat is niet indrukwekkend. Het verhaal is tamelijk chaotisch geworden. Er worden wat namen gedropt, van Franse schrijvers en die van Nick Hornby. En er zijn ontmoetingen met een al dan niet echte Madonna. Er is sprake van kameraadschap en jaloezie en veel overdreven expliciete seks of anders gezegd veel expliciete overdreven seks. Djian heeft ongetwijfeld betere boeken geschreven.

Leuk verhalend boekje geschreven door en autobiografisch over Jos Brink zelf als kattenliefhebber en katteneigenaar van Zwartje en vervolgens ook over Pim, het verschrikkelijke Pimmetje, als opvolger van de overleden Noesse. Het gaat over het vernielzuchtige gedrag van Pimmetje en het gedragsmatige, tolerante gedrag van de katteneigenaar. En en passant vertelt de auteur wat details over zijn leven als theaterman. Een geschikt boek om te geven aan een kattenliefhebber. Dan leren deze tenminste dat zo het nog best getroffen hebben met hun eigen kat(ten) met eigenzinnig gedrag.

Zo slecht als het boek hierboven afgeschilderd wordt is het naar mijn mening ook weer niet. Maar het is wel op een dusdanige manier opgeschreven dat je je afvraagt of het zo ingewikkeld verteld had moeten worden. Immers als je de plot tot zijn essentie terugbrengt is die niet zo gecompliceerd. Misschien zou het antwoord van de schrijver zijn dat spionage nu eenmaal een ingewikkeld en onzeker makend metier is.
Ik was aan dit boek begonnen zonder de synopsis en de cover gelezen te hebben. Dat hielp me wel, want op de cover, voorkant en achterkant, wordt de clou eigenlijk al weggegeven. Blijft over dat er behoorlijk wat onwaarschijnlijkheden in het verhaald zitten. Maar dat komt bij meer spionageliteratuur voor. Mijn beoordeling komt tot een voldoende omdat het een debuut is.

Een schrijver schrijft een boek over het (romantische) leven van een schrijver die inmiddels 33 jaar oud is en vrijgezel. Hij heeft regelmatig een korte romance, maar blikt voor zijn reis naar Amerika ook terug op twee die wat langer duurden. Daarover schrijft hij openhartig en hij laat dan wat meer zien van zijn egoïsme en zijn onvermogen om relaties goed in te schatten en in stand te houden. Een niet onaardig boek van deze Vlaamse schrijver die niet erg bekend is geworden in Nederland.

Jaren geleden dit boek als Zwart Beertje gelezen en toen vond ik dit best een vermakelijke bundel. Omdat ik het boek vervolgens weggegeven heb, heb ik voor de synopsis een beroep gedaan op Stichting Mateor die het erfgoed van de schrijver Havank koestert.

Een Nederlandse thriller met vermelding op de achterkant van het boek de quote dat de vorige thriller van deze schrijver “beter dan Dan Brown” zou zijn. Nou dat lijkt me voor dit boek in ieder geval teveel eer. Er wordt hier wel heel erg veel over hoop gehaald, w.b. thrillerelementen, Engelse literatuur, geschiedenis en religie. En dat maakt het geheel wat mij betreft onevenwichtig en (te) onwaarschijnlijk. Op de site ‘goodreads’ krijgt het boek gemengde reacties en een gemiddelde beoordeling van 3,5. Wat mij (en anderen) betreft had de auteur hoger gescoord als hij zich wat meer beperkt had in het verhaal en de puzzelelementen. Maar ongetwijfeld heeft hij plezier gehad bij het uitzoeken van een en ander en het schrijven van dit boek. In ieder geval ben ik nu nieuwsgierig geworden naar Frederick Marryat’s boek ‘The Phantom Ship’.

Boek geeft een interessante blik op een tijd die nog niet zo lang achter ons ligt. De romantische strijd zal dameslezers meer aanspreken dan herenlezers.

Geen onaardige detective van deze auteur, zelf werkzaam bij de politie in Amsterdam. Alleen beetje vreemd detail dat de baas van Francien van Anshem een verhoor overneemt, maar dat dan meteen verprutst waardoor haar veel jongere collega dat dan later weer moet herstellen. Maar verder een prettig geschreven onderhoudende politiedetective.

Een alleszins aanvaardbaar, zij het flink uitgesponnen, debuut met een mooie cover. Het verhaal overtuigt niet altijd met zoveel vreemde Franse personages, maar het blijft wel boeien.

Tja, als je pas De Avondboot van Vonne van der Meer gelezen hebt, een fraaie raamvertelling met daarin de belevenissen van verschillende mensen in een zomerhuisje op een eiland, is dit boek toch een teleurstelling. De hier verzamelde verhalen hebben weinig of niets met elkaar te maken en werden eerder in verschillende periodieken geplaatst of helemaal niet. Ze zijn ook van verschillende kwaliteit. Bij enkele verhalen komen op het eind de politiefunctionarissen Grijpstra en De Gier in beeld, maar dit voegt dan weinig toe aan het verhaal. Verhalen die er uitspringen zijn het titelverhaal over een man die in contact komt met een vrouw die wat groter is dan hij; iets waarmee hij moeite heeft. Zulke andere verhalen zijn ook 'De Harley-Davidson en de bovenbuurvrouw' en het verhaal 'Hup Drie!', waarinj Frans de mooie Ravetta ontmoet.