menu

Hier kun je zien welke berichten Cornelis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Uit het Leven van een Hond - Sander Kollaard (2019)

4,0
Een goed boek. Klein gehouden en mooi geschreven. Een mooi 'sprookje' met ongebruikelijke hoofdpersonen, maar dat komt meer voor in sprookjes. Je moet trouwens wel in de stemming zijn voor een dergelijk boek, maar dan krijg je er ook wat voor terug.

Unbearable Bassington, The - Saki (1912)

3,5
De vrouwelijke hoofdpersoon in het boek is echter niet Immiline, maar Elaine de Frey, een mooie jonge dame die een fraaie erfenis in het verschiet heeft en zich nu al veel kan veroorloven. Comus Bassington voelt zich weliswaar aangetrokken tot deze mooie jonge dame, maar ziet geen kans zijn slechte gewoonten op te geven, zodat hij haar toch verliest aan zijn rivaal Courtenay Youghal. De moeder van Comus, Francesca, wil steeds het beste voor haar zoon, maar voelt zich vaak onmachtig.
Het boek is schetsmatig opgebouwd en beschrijft het wel en wee van de upper class uit de Edwardian Society in fraai proza, waarbij personages namen krijgen als Merla Blathlington, Amanda Spelvexit en Caroline Benaresque. Het boek doet nu gedateerd aan, maar is nog steeds lezenswaardig.

Under Venus - Peter Straub (1984)

Alternatieve titel: In het Teken van Venus

2,5
Het verhaal is niet erg interessant, maar geeft een inkijkje in het leven van twee gegoede families in de niet bestaande stad Plechette City in Wisconsin, USA. December 1969 keert Elliot Denmark met zijn vrouw Vera voor kerstmis terug naar hun geboortegrond. Ze logeren de ene week bij haar ouders en de tweede week bij zijn ouders. Elliot is componist en ze hebben voor hem geregeld dat hij zijn laatste werk daar in de plaatselijke concertzaal kan dirigeren. Elliot gaat langs bij zijn vroegere liefde Anita en raakt dan ook geïnteresseerd in de vrouwelijke oppas van haar zoon. Er zijn allerlei relationele en politieke ontwikkelingen en terugblikken naar het verleden van familieleden. En daarmee is het een tamelijk ‘ouderwetse roman’ geworden, in dit geval met hoofdpersonen die je niet echt pakken. In de laatste zin van de synopsis op de achterflap wordt vermeld dat er in het bos zinloos gedode dieren worden gevonden en de cover van het boek toont een meisjesgezicht achter prikkeldraad. Dat en de reputatie van Straub op horror/thriller gebied kan je doen besluiten dit spannende boek te lezen, maar dan heb je misgegokt. Het wordt nergens spannend in dit tweede boek van deze schrijver dat hij schreef in 1974, maar dat pas in 1984 werd uitgegeven.