menu

Hier kun je zien welke berichten Cornelis als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Thief of Hearts - Tess Gerritsen (1995)

Alternatieve titel: Houd de Dief

3,0
Best een leuk, tamelijk romantisch verhaal van deze schrijfster, maar ook niet meer dan dat. Vrouwelijke dievegge en man van zeer gegoede familie ontmoeten elkaar op een, voor beiden, onverwacht moment. En dan springt (wat later) de vonk over. Tess Gerritsen schrijft in haar voorwoord dat ze getriggerd werd om dit soort boeken te schrijven, nadat ze een stel romantische pockets cadeau kreeg van een patiënt in het ziekenhuis en deze las en dat ze vervolgens in de eerste acht boeken die zij schreef spanning met liefde combineerde. Ik geef de voorkeur aan haar latere thrillers.

Tragisch Wonen: Verhalen - Marijke Höweler (1987)

1,5
Zo goed als ik (in het verleden) ‘Mooi Was Maria’ van deze schrijfster vond, zo slecht vind ik deze bundel van bij elkaar geraapte verhalen. Veel van hen komen tamelijk chaotisch over en zijn, wat mij betreft, oninteressant. Het best is de auteur op gang in het 1e verhaal waar een cliënt een intakegesprek krijgt bij de vrouwelijke therapeut. En ja, dan komt ook de beroepsachtergrond van de schrijfster naar voren. In het 8e verhaal ‘De Gerolde Bal’ maakt de schrijfster in het eerste stukje haar eigen proza, geënt op het Frans “Hij ziet mijn hulpvragende blik en wil mij een plastic tasje aanredeneren. Maar ik redeneer hem terug dat er slechts een boodschap bovenop kan komen te bivakkeren…” Tja, als dat humor is, is dat niet de mijne.

Trésor du Négus, Le - Gérard de Villiers (1977)

Alternatieve titel: De Schatten van de Keizer

3,5
Hm, een goed verhaal, met een apart einde. Maar, met een anale verkrachtingsscène waarbij de vrouw na afloop aangeeft het toch wel lekker gevonden te hebben. Nogal afwijkend van de huidige "Me Too" discussie! De Villiers staat erom bekend dat hij zich goed verdiepte in de geografie en topografie van het verhaal en dat blijkt hier ook weer.

De Villiers heeft met (SAS Malko) zo'n 200 spionagethrillers op zijn naam staan. Uit de periode waarin Paul Kenny (van de schrijvers Gaston Van den Panhuyse & Jean Libert) en Jean Bruce (met OSS 117) ook zoveel boeken in dit genre afleverden. Beetje overkill was dat toen wel.