Dit is een mooi boek met verschillende fraaie lagen erin. Zo zijn er aan de ene kant de onderlinge verhoudingen tussen de Nederlandse schipbreukelingen op het tropische eiland. Met de hoofdpersoon Josef Kraeyenest wiens huwelijk met zijn vrouw Hilde niet meer zo veel voorstelt en zijn puberzoon van 16 die de wereld nog moet gaan ontdekken. En er is bouwondernemer Willems die overal projectmogelijkheden ziet en er is de zieke oud Indiëganger van Galen, die nog steeds spijt heeft de vrouw op wie hij verliefd was in de steek te hebben gelaten. Op Kananke krijgen ze te maken met het dorpshoofd Marango en de genezer Ananda met elk hun volgelingen en de handelaar Oom Anton, die alles wat er is of nog kan komen slim weet te verkopen. Dan zijn er de schone inheemse vrouwen die zich onderdanig gedragen, maar het hart van de mannen sneller laten kloppen. Iedereen vertelt zijn verhalen of sagen aan Kraeyenest met een al dan niet afgemaakte levensles daarbij. En de auteur geeft tussendoor ook zijn commentaar op het verhaal. Er is veel om van te genieten in dit boek.

Hm, de Landell's verhaaltrend is bekend en best amusant. Toch was deze bundel voor mij licht teleurstellend. De verhalen zijn toch wat meer van hetzelfde en sommige wel leuk, andere een vederlicht verhaaltje. En mijn waardering is laag, ondanks dat ik de bundel gedoseerd heb gelezen.

Een opmerkelijk boek waarbij veel aan de orde wordt gesteld en dat en beperkt van omvang is en prettig leesbaar. Het verhaal van Lady L. wordt verteld, maar er wordt steeds teruggekeken hoe het zo gekomen is. En dat stoort geenszins, integendeel. Het wordt alleen maal meer begrijpelijk. Er valt veel meer over te vertellen, maar dan loop ik het gevaar spoilers te plaatsen. Zelf lezen, is mijn aanbeveling.

't Is het tweede boek in dit genre en leest gemakkelijk weg (gelukkig), maar spreekt mij niet zo erg aan met een op alles wel heel emotioneel reagerende hoofdpersoon. Overigens is het boek geschreven door twee zussen: Lynne en Valerie Constantine.

Als je deze verhalen nu leest vallen twee zaken op. Er wordt door de Just Men gekeken naar uiterlijke gezichtskenmerken om daaruit te concluderen tot misdadigheid van een individu. En op grond van het beste voor mensen die men graag mag of die men dat gunt gebruiken de Just Men zelfs het ultieme middel van moord op een persoon. Eigen richting in optima forma. En toch waren deze verhalen vroeger populair evenals de tv-serie op grond van deze verhalen. Tja …, de verhalen geven de lezer nu op zijn minst een ongemakkelijk gevoel, maar ze lezen wel makkelijk weg.

Als je van dit soort humor, en de setting waarin Keillor's verhalen spelen, houdt wil je (steeds) meer van hem lezen. Wat mij betreft dan ook weer een goede beoordeling van dit boek van hem.

Een rustig en in fraai Duits verteld verhaal over een medewerker van een internationaal veilinghuis. Hij is van middelbare leeftijd, erg op zichzelf en zeer rijk. Hij heeft een vriendenschare die financieel van hem prfiteert, maar dat is hem egaal. Een belangrijke rol in het verhaal is weggelegd voor het schilderij La Salamandre van Felix Vallotton uit 1900 dat in het verhaal op de veiling wordt gebracht. Een naakte vrouw voor een kachel, met haar rug naar de toeschouwer toe. Het schilderij bestaat echt en bevindt
zich, evenals in het boek, in privébezit.

In 2011 verscheen een uitgebreide en herziene versie van dit boek onder de titel: Ik Lieg, Dus Ik Ben. Hieronder de synopsis voor dit boek:
De mens, daar was ik op jonge leeftijd al van overtuigd, is in de eerste plaats een liegbeest. Met krokodillentranen kun je aandacht trekken, en als je treurig lacht krijg je een snoepje extra. Natuurlijk leren we ook dat liegen moreel verwerpelijk is. Maar wie de waarheid eruit flapt, kan prompt op het matje geroepen worden. Mensen willen graag alles van elkaar weten, maar hoe eerlijk zijn we zelf? Door WikiLeaks kunnen we niet alleen de macht controleren, maar ook de waarheid. Maar wordt de samenleving nu eerlijker? De auteur meent dat de machtigen der aarde niet minder geheimen zullen hebben en betere mensen zullen worden, maar dat ze hun geheimen voortaan gewoon iets beter zullen gaan bewaren. Liegen behoort tot 'de dubbele natuur van de mens'.

Leuk om een keer te lezen en te beseffen dat een nieuw bestaan opbouwen in een ander land niet van een leien dakje gaat. Het gaat met vallen en opstaan en daar moet je dan je goede humeur bij bewaren. Dat lijkt Ilja Gort goed gelukt. Dat het boek geestige passages heeft is waar, maar om het boek nu ook nog ''buitengewoon humoristisch" te noemen, zoals hierboven in de plotomschrijving staat ...

Dit is het eerste deel van de uit vier boeken bestaande Bob en Daphne-serie. Dit eerste boek is onderverdeeld in vijf hoofdstukken. In de eerste vier delen is de ik-persoon de 16 jarige Bob. In het laatste deel is de ik-persoon de dan inmiddels 14-jarige Daphne. In het eerste deel ‘16 en 12’ komt de 12 jarige Daphne na een jaar weer logeren in villa de Beukenhorst waar vader Nol en zijn vrouw Bettina met hun 16 jarige zoon Bob omringd door bedienden wonen. De vader is rijk geworden als kunsthandelaar en Bob en Daphne voelen zich sterk tot elkaar aangetrokken. Bob en Daphne beginnen allerlei seksuele spelletjes met elkaar te spelen. En Bob gaat foto’s maken van het bijna naakte meisje. Het 2e deel ‘les preludes’ gaat terug in de tijd waarin de dan tienjarige Bob zijn vader vergezelt op zijn bezoek aan kunstenaars en hij zo Daphne en haar vader Arjen, die schilder is, voor het eerst ontmoet. Vader Nol neemt in de loop der tijd enige schilderen af van Arjen en maakt hem in dat opzicht afhankelijk van hem. Het 3e deel heet wederom ‘16 en 12’. In dit deel mag Bob van zijn moeder met zijn achterneef, de bijna dertigjarige Gerard op reis in de grote vakantie. Deze Gerard is leraar klassieke talen op een gymnasium en laat Bob tijdens hun reis kennismaken met de homoseksuele liefde. Uiteindelijk verzet Bob zich hiertegen. In het 4e deel ‘Bevrijdingsfeesten’ gaan jongelui, van wie Bob de jongste, is geheel uit hun dak en vinden er in grote villa’s van gefortuneerde ondernemers orgies plaats. Daphne verschuift bij Bob dan wat naar de achtergrond en Bob wordt door een ouder meisje ontmaagd.
De erotiek in het eerste deel van 'De liefde van Bob en Daphne' veroorzaakte in 1955 veel ophef. Justitie sleepte Aalberse voor het gerecht wegens pornografie. Hij werd tijdelijk in hechtenis genomen en zijn boeken werden in beslag genomen en -na vrijspraak- weer vrijgegeven. Deze procedure herhaalde zich een paar keer, tot en met deel drie in de loop van de jaren zestig. Nadat andere schrijvers het voor hem opgenomen hadden kwam Aalberse er wat betreft de afdoening door justitie af met een symbolische geldboete. Bob en Daphne werden na vele tienduizenden gedrukte exemplaren en nog meer lezers officieel toegelaten op de boekenmarkt.
Je kunt erover twisten, maar zo slecht is dit boek van Aalberse ook weer niet. Hij beschrijft het seksueel ontwaken van deze kinderen wel heel uitvoerig, maar heeft het ook over de tweede wereldoorlog en de problematiek van na de oorlog toen er losbandigheid alom was, maar ook wraak op jong en oud die geheuld hadden met de vijand. Aalberse heeft met zijn boeken bewust geprovoceerd en daarin is hij geslaagd. Je kan dit boek bijna als een sprookje zien, dat van het jonge meisje uit een arbeidersmilieu dat een relatie krijgt met een in een zeer rijk gezin opgroeiende en muzikaal zeer begaafde jongen. Er is echter sprake van onevenwichtige seksuele relaties. De relatie van een kind van 12 met een oudere jongen van 16 jaar, welke in het kader van de seksuele opvoeding door de rijke vader van de jongen wordt toegestaan omdat die goed is voor zijn ontwikkeling. En de naïeve moeder laat haar zoon met haar achterneef op vakantie gaan tijdens welke hij ook op homoseksueel gebied ervaring opdoet. Maar daarbij is een leeftijdsverschil van dertien jaar aan de orde. Die onevenwichtige seksuele relaties maken het lezen van het boek onprettig. Aan de andere kant, het boek is in het verleden door veel mensen gekocht en gelezen. En dat het altijd erger kan bewijst Aalberse in zijn latere boek Raimundo waarin hij het veel bonter maakt.

Het boek leest makkelijk weg, maar daar houdt het dan ook mee op. De voornaamste hoofdpersonen zijn tamelijk contactgestoord en weten niet met elkaar om te gaan. En het boek is in de Nederlandse uitgave een kleine 300 pgs. lang. Dat is veel om doorheen te worstelen. En OK, als het nu een leuke satire was, maar dat is het ook niet. Maar wat je wel leert in dit boek (al je het nog niet wist) is dat Engeland veel kanalen heeft die ook in een aantal steden te vinden zijn en die nu veel voor pleziervaart gebruikt worden. Tja, soms kies je een boek dat niet bij je past en dat toch van anderen een hoge beoordeling krijgt. Smaken verschillen.

Wel een goede ziekenhuisthriller. Alleen had ik een duidelijker einde van het boek geprefereerd. Nu is onduidelijk waarom en hoe de hoofdpersoon aan het eind gevonden wordt. Dat gebeurt meer, slechts enkele pgs voor de ontknoping. Maar verder een interessant gegeven om bejaarden qua gezondheid trachten te verjongen.

Het eerste boek uit de serie met Grijpstra en de Gier. Ouderwets aandoende detective die wel lekker wegleest.

Een uitstekend debuut. En als je van rechtbankthrillers houdt is dit een aanrader. Het verhaal is wat traag in het begin, maar als het verhaal je eenmaal pakt, wil je door tot het eind omdat er flink wat verrassingen aan komen.

Ik vond zijn debuut GELD stukken beter. Dit is wel een aardig idee wat ook wel leuk is uitgewerkt. Alleen als je halverwege het boek bent dan ken je de truck wel. Heb het boek met enige moeite uitgelezen.

Ik had nog geen boeken van deze schrijfster gelezen. De combinatie in 1 persoon van musicus en amateur-speurder ligt niet erg voor de hand en blijft daarom onwaarschijnlijk.

Typisch een 'tussendoor boek', leest erg makkelijk weg en een beklemmend verhaal. Maar, het verhaal speelt zich in een paar dagen af en het schiet niet erg op in het begin met weinig nieuwe ontwikkelingen bij de politie, waardoor de moeder haar eigen plannen trekt om de zaak op te lossen, en dan wordt het ongeloofwaardig. Wel een spannend einde.

Het klopt wat Remco schrijft. Dit boek is niet zo vermakelijk als de eerste twee boeken van Sutcliffe. Dit boek gaat over de (relatie)problemen die een zestal jonge mensen met elkaar ervaart in de grote stad Londen. Het onvermogen om (snel) een relatie te leggen of over te nemen van iemand anders. En de problemen die zich kunnen voordoen om een seksuele relatie met elkaar aan te gaan. Sommige stukjes zijn echt leuk, zoals wanneer een man een jonge mooie vrouw mee uitneemt om te gaan bowlen. Maar zij heeft dat nog nooit gedaan en begint al meteen erover te klagen dat ze geen andere schoenen aan wil en zeker geen blauwe. Maar goed, die stukjes om over te lachen waren echt in de minderheid. Ik had meer van het boek verwacht.

Duurt lang voordat er enige spanning in het verhaal komt. Je blijft dan hangen met de vraag of het een sprookje voor volwassenen wordt of niet. Maar dan komt de auteur eindelijk op gang en maakt ze er toch wel een leuk boek van met wat thriller elementen. Maar de Engelse titel is wel heel slecht gekozen.

Stond al heel lang op lijstje om te lezen. Nu de tijd ervoor genomen. Mooi verhaal over deze jonge academicus die het probeert te maken op een universiteit 'in the country'. Blijft boeiend tot het eind en een fraaie satire. En dan te bedenken dat het een debuut van deze auteur is, die later geslaagde en minder geslaagde producten afleverde.

Of je vindt dit apart en 'over the top' en daarom ook leuk of je vindt het helemaal niks. En toegegeven de relatie tussen de man van in de dertig en het meisje van dertien is echt op het randje.